رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    -١٨(°C)
    وزش باد (mph)
    فشار (in)
    محدوده دید (mi)
    اشعه فرابنفش -
    رطوبت (in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« تیر   شهریور »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

حسین علیزاده در نامه‌ای به بهروز غریب‌پور نسبت به برخی از شبهات پیش آمده پس از سخنانش در نشست خبری آلبوم «غمنومه فریدون» توضیحاتی را ارائه داد.

به گزارش بینەر، در نامه‌ای به بهروز غریب‌پور به برخی از حاشیه‌ها و شبهاتی که که در نشست خبری آلبوم «غمنومه فریدون» پیرامون تئاتر عروسکی و آثار این کارگردان مطرح تئاتر به وجود آمد، توضیحاتی را ارائه داد.

در نامه حسین علیزاده به بهروز غریب پور آمده است:

«دوست دیرینه و هنرمند بزرگ جناب آقای بهروز غریب پور با سلام های گرم. مطلبی را از شما در ارتباط با سوءتعبیر از یک پاسخ در جمع خبرنگاران محترم خواندم که به نظرم بهتر آمد چند سطری بنویسم.

غریب پور عزیز؛ نه تنها من بلکه تمام هنرشناسان ایران و جهان به نقش شما در هنر تئاتر و تئاتر عروسکی و نیز مدیریت شایسته هنری تان که زبانزد خاص و عام است، واقفند. البته که ستایش از آن نیز نیاز به جایگاهی نداشته و ندارد.

در روز واقعه در مورد اسطوره های ادبی و هنری سوالاتی مطرح شد و سخنانی به میان آمد که اینجانب کاملا از موضع شخصی و شاید هم کج‌سلیقگی عنوان کردم که مثلا مولانا، حافظ، خیام در قالب هیبت آدمی نمی‌گنجند و در عالم خیال اگر شخصی مدعی شد من حافظ یا مولانا هستم برایمان باورش سخت خواهد بود چراکه همواره برای اسطوره‌ها هیبتی فراتر و والاتر از هیبت انسان قائل هستیم.

شاید این جمله من پر جسارت بوده که باور اسطوره ها در قالب عروسک نیز سخت‌تر می‌نماید که البته جواب درست این است که هنر می‌تواند همه ناممکن‌ها را ممکن کند. در عین حال این مطلب نیز عنوان شد که اگر عدم محدودیت‌ها نبود و شرایط و امکانات دیگری همچو ممالک دیگر جهان در پهنه سرزمینمان وجود داشت، اپراهایی نیز می‌توانست در اشکال غیر عروسکی خلق شود.

به هر روی دوست عزیز؛ اینجانب همواره قدردان شما بوده‌ام و امید که نظر شخصی مرا به عنوان بی‌احترامی به هنر و شایستگی خود تلقی نفرمایید.

با دوستی و احترام

 حسین علیزاده
 ۲۸ مرداد ۱۳۹۶»

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

سریال نون.خ و مساله ی زبان !

این نقد سریال نیست. حتی نقد آن چیزی که مطرح می شود نیز ممکن است نباشد. بیشتر بیان مساله و اشتراک گذاری سوالی است که شاید برخی از فیلمسازان و حتی تئاتری های کوردستان نیز با آن مواجه باشند. از این رو از زبان ساده تر و خودمانی تری نیز برای نوشتار استفاده می کنم. چند روزی است که سریال تلویزیونی «نون. خ» از شبکه ی یک سیما پخش می شود. داستان این سریال که از همان الگوی سریال پایتخت پیروی می کند ، این بار در یکی از مناطق کوردستان اتفاق می افتد. فارغ از اینکه مکان داستان بیشتر شبیه به روستاست و معلوم نیست چرا سازندگان اصرار دارند آن را شهر معرفی کنند، و یا اینکه در جمع اهالی روستا نیز یکی از بازیگران فارس است و بسیار روان فارسی صحبت می کند و معلوم نیست چرا به تنهایی او فارسی را اینگونه صحبت می کند و سایرین به شکل دیگر؛ اما حضور بازیگران بومی منطقه و حضور موسیقی کوردی در سریال، از ویژگی های خوب آن به حساب می آید. اما آنچه بحث اصلی این نوشتار است مسئله ی زبان است. چیزی که از روز اول پخش سریال ذهنم را به خود مشغول کرد اما ترجیح بر آن شد تا لااقل بعد از پخش چند قسمت مسئله طرح شود. امروز که واکنش توییتری برخی از مردم نسبت به مسئله ی زبان بکار رفته در این سریال را دیدم، زمان طرح مسئله را مناسب تشخیص دادم. زبان کوردی، اگر چه دارای واژگان مشترک با زبان فارسی است و حتی بنا به اظهار نظر بسیاری از کارشناسان این دو زبان هم ریشه هستند و هر کدام در جغرافیای خود تغییرات زمانی و کاربردی و خود را پیدا کرده است، با این حال این، زبان کوردی، زبانی کاملا مستقل با دستورات گرامری خاص خویش است و لهجه محسوب نمی شود. از این رو تولید یک اثر ملی در کوردستان با حضور شخصیت های کورد، با تولید یک سریال در اصفهان و یا یزد و شیراز و... تفاوت زیادی دارد. چرا که این لهجه های فارسی شیرازی و اصفهانی ولو به صورت غلیظ و با کلمات خاص منطقه نیز ادا شود، نهایتا منظور خود را به مخاطب عمومی منتقل می کند. در سریال نون.خ همه ی کاراکترها -تا این جای قصه- کورد هستند. پس طبیعتاً باید با یکدیگر کوردی حرف بزنند و لزومی به استفاده از زبانی که نه فارسی است و نه کوردی،  ندارند. این امر به ویژه در مناطق کورد زبان که اهمیت خاصی به زبان مادری میدهند بسیار خودنمایی خواهد کرد.  اگر داستان این سریال در نقاطی دیگر از ایران که به دلایل مختلف ، برخی خانواده ها ترجیح داده اند با کودکانشان به جای زبان مادری با زبان ملی صحبت کنند، ساخته می شد، کمتر مسئله ی زبان خودنمایی می کرد و می شد کاراکترهای فیلم را از این خانواده ها معرفی کرد و به راحتی مسئله را توجیه نمود، اما در تمامی شهرهای کوردزبان، مسئله ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
1521
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php