رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٢٠(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۵٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۵٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
خرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« اردیبهشت    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

شهر مریوان شهر جشنواره ها و فستیوالها و مسابقات منطقه ای، ملی و بین المللی فرهنگی هنری و ورزشی، شهری با منابع طبیعی و جغرافیای زیبا و دریاچه زریبار در حالی خود را برای دوازدهمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی آماده می کند که متاسفانه در منطقه و خاورمیانه و جهان هر روز و شب و لحظه ای انفجار و بمب و ویرانی و نابسامانی و آوارگی به گوش می رسد.

تداوم و سخت کوشی و پیگیری سالیانه و استقبال چشمگیر و اصالت و نجابت مردم مریوان، و آگاهی و مدیریت هنرمندان، زیرساخت بزرگترین و باشکوه ترین اتفاق فرهنگی هنری کشور را رقم زده و جشنواره ای را بنا نهاده که مایه برکت و شور و شوق و شادی و سرگرمی و همدلی و تبادل نظر و به عرصه گذاشتن تولیدات خلاقانه هنرمندان و محلی برای گفتگوی فرهنگ ها و آئین ها و صاحبان فکر و اندیشه و هنر شده است. درعین حال به یمن برگزاری جشنواره در اکثر شهرهایی که طرح و ایده آنها پذیرفته شد، هنرمندان صادق و بی ادعای عرصه تئاتر خیابانی کشور با ارزش ترین و مهم ترین هدیه ها را با تولید آثار نمایشی در گونه های مختلف تئاتر بیرونی به مردم شهرشان تقدیم می کنند.

تئاتر بیرونی در انواع ژانرهای محیطی، شورائی، کاربردی و … که بیشتر در ایران به نام تئاتر خیابانی تعریف و شناخته شده است و ما نیز جشنواره مریوان را بنام جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی به ایرانیان و جهان معرفی نمودیم، این تئاتر خیابانی دارای توانایی های بالفعلی است که بی واسطه و صادقانه می تواند منتقد منطقی و فهیم جامعه و سیستم باشد و تمام مشکلات و گرفتاریهای روزمره جامعه را به شکل و فرمی خاص و هنرمندانه در میان تماشاگران اجرا نماید و همچنین شور و نشاط و اندیشه را با مخاطبانش تقسیم کند. از طرفی می تواند آئین ها و مناسکهای ملی و مذهبی را با رویکرد هنری و دراماتیزه کردن و نمایشی جلوه دادن، آنها را بازسازی نماید و با آموزش در سطح کودکان و نوجوانان فرهنگ شهرنشینی و شهروندی و انسان دوستی را به کودکان و آموزش دهد. برهمگان عیان است که این نوع آموزش از طریق هنر، کاربردی است و تاثیر فوق العاده ای دارد.

شهر مریوان یا بهتره بگویم شهر جشنواره ها و فستیوالها و مسابقات منطقه ای، ملی و بین المللی فرهنگی هنری و ورزشی، شهری با منابع طبیعی و جغرافیای زیبا و دریاچه زریبار در حالی خود را برای دوازدهمین جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی آماده می کند که متاسفانه در منطقه و خاورمیانه وجهان هرروز و شب و لحظه ای انفجار و بمب و ویرانی و نابسامانی و آوارگی به گوش می رسد و پدیده شوم و غیر انسانی داعش -که امروزه نماد سپاه سیاهی و بدبختی انسان و ویرانی آثار باستانی و تمدن بشری شده اند- عزم خود را به نابودی فرهنگ و هنر و شادی و انسان دوستی بسته اند و از هیچ حرکت غیر انسانی و شیطانی دریغ ننموده اند.

اما در مقابل این سیاهی و کج فهمی برگزاری جشن ها و جشنواره های تئاتر و موسیقی و سینما و خلق تابلوهای نقاشی و ساخت مجسمه ها و … به مثابه تقویت روحی و روانی جامعه و پویایی اندیشه و تحول و توسعه عمل کرده اند و با روشنگری و روشنائی و شادی چونان آفتاب درخشیده اند و با ظلمت و ستمگری و تاریکی در تضاد بوده و تقابل روشنایی و تاریکی را بخوبی نشان دادند و بحق سربلند در این کارزار بیرون آمده اند. جشنواره دوازدهم مریوان نیز با علم وعمل به شور و شوق و نشاط و صلح و انسان دوستی و آزادگی به راه خود ادامه خواهد داد و ٨ سال سابقه برگزاری جشنواره صحنه ای و خیابانی در گستره منطقه ای و ١١ دوره سراسری و بین المللی تجربه ای مبارک و بی نظیری است که هم مردم مریوان و مسئولین و هنرمندان به خود می بالند که بانیان جشنواره ای می باشند که بعنوان تخصصی ترین جشنواره تئاتر خیابانی ایران شناخته شده و جایگاه و شان و شکوه جهانی یافته است.

بحث تکراری و مشکل تکراری و آسیب تکراری، نبود ردیف بودجه از یک سو و انباشته شدن هر ساله بدهی های متمادی و هزاران سوال و اما و اگرهای پیش رو برگزار کنندگان را نا امید نکرد، چون مسئولین و هنرمندان واقف اند که این جشنواره چه تاثیرات مثبتی در توسعه و آموزش و جذب گردشگر و ایجاد شور و نشاط جامعه ایجاد می کند؛ چنانکه در این چند دوره با مساعدت ها و حمایت های مالی اسپانسر های مریوانی علی الخصوص شرکت خورشید زریبار و خانواده محترم روزچنگ این جشنواره راه خود را به شکل تخصصی و مردمی ادامه داده است. استانداری کردستان، اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان، انجمن هنرهای نمایشی استان و شهرستان مریوان ، فرمانداری مریوان، شهرداری و شورای شهر مریوان و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مریوان از یک سو و اداره کل هنرهای نمایشی از سوی دیگر حامیان و برگزار کنندگان این جشنواره بوده اند و بعد از چندین دوره برگزاری موفق و تجربه و دلسوزی هنرمندان و با درایت و تدبیر و عقلانیت دولتمردان عرصه فرهنگ و هنر و با اعتماد و باور به بانیان جشنواره، سکان اصلی جشنواره را به هنرمندان سپردند و این امر نشان از مدیریت و مدبر بودن مسئولین اداره کل هنرهای نمایشی و دلسوزان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان می باشد و ما نیز با پشتیبانی مسئولین و مردم و همراهی دیگر هنرمندان و با مشورت از صاحبان فکر و اندیشه و به یاری خداوند منان می کوشیم که شان و عظمت جشنواره را بیشتر نمایان سازیم و با شروع بکار دبیرخانه دائمی جشنواره بین الملی تئاتر خیابانی مریوان سعی بر آن داریم که از یک سو مشکل اصلی جشنواره یعنی ردیف بودجه ای در خور جشنواره تحقق یابد و عنوان بین المللی آن را هم عملا به اجرا در بیاوریم و با ارتباط مستقیم دبیرخانه مریوان با کشورهای صاحب نام تئاتر دنیا امیدواریم امسال با رقابتی برگزار کردن بخش بین الملل این ضعف گذشته جشنواره را پوشش دهیم و با بازگرداندن بخش کودک به بخش های اصلی جشنواره حال و هوای جشنواره را مردمی تر شود و شادابی بیشتری پیدا کند.

اتفاق فرخنده جشنواره دوازدهم پشتیبانی و دلسوزی مدیریت برنامه و بودجه استان کردستان جناب آقای دکتر نصراللهی زاده است که با تصویب ردیف بودجه ای به نام جشنواره بین المللی خیابانی مریوان به مبلغ دویست و پنجاه میلیون تومان، برگزاری آن را تضمین می کند. هرچند این اتفاق می بایست در سالهای پیشین روی می داد اما خدارا شاکریم که درایت و حمایت های دکتر نصراللهی زاده این اتفاق مبارک را رقم زد و ما امیدواریم بخشی از مشکلات جشنواره با این حمایت حل شود و با پشتیبانی استاندار محترم و با پیگیری های نماینده محترم مریوان جناب منصور مرادی برای سالهای آتی این مبلغ افزایش یابد و جشنواره مریوان بتواند با جشنواره های تئاتر خیابانی جهان رقابت نماید و نام ایران و کردستان را با برند فرهنگ و هنر بیشتر به جهانیان معرفی نماید و ثابت کند که کردستان مهد فرهنگ و هنر است و ایران سرزمین مهربانی هاست.


(چاپ شده در هفته نامه سیروان شماره ٩٤٠ تاریخ دهم تیرماه ١٣٩٦)

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php