رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣۴(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.٢٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 6-High
    رطوبت ٢۵.٢٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • دوشنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۶ - ۲۱:۲۴
  • کد خبر : 6029
  • مشاهده : 259 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : دو مستند از فیلمسازان کرد در سی و چهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران

مستندهایی از فیلمسازان کرد در سی و چهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران حضور خواهد داشت.

به گزارش بینەر، مستند های "همسایه های رودخانه" به کارگردانی کیوان فهیمی – فیلمساز مهابادی- از تهران و مستند "داداسلطنه" به کارگردانی هادی احمدی از سنندج به سی و چهارمین جشنواره فیلم کوتاه تهران راه یافتند.

هیات انتخاب بخش مستند متشکل از همایون امامی، حسن نقاشی، هادی آفریده، سودابه مجاوری و محسن رمضان‌زاده، از میان ۲۶۴ اثر رسیده به دبیرخانه جشنواره، ۲۷ فیلم کوتاه مستند را برای رقابت در بخش ملی جشنواره سی‌وچهارم انتخاب کردند.
آثار مستند که در بخش ملی این دوره از جشنواره رقابت خواهند کرد عبارتند از:

 رویای آهنی / یاسر طالبی / ساری
 دادا سلطنه / هادی احمدی / سنندج
 مرز مه‌آلود / آتبین حسینی / تهران
 سوزنگرد / معصومه نورمحمدی / تهران
 مردمان سرزمین بلوط / نوراله فتاحی / تهران
 پایان محدوده قانونی شهر/ بلال الفت، علی الفت / همدان
سارِو / محمد عبداللهی / بیرجند
 من شیخ عبدالصاحب هستم / احمد معبودی / اهواز
 جمعه قالی / مهدی اسدی / تهران
 پدر بودن / مرتضی جذاب / تهران
 دیِگو / علی شهابی‌نژاد / آبادان
 بایداق / محمدهادی اسفندیاری / شیراز
 وطن‌دار / مهتاب سلیمانی / تهران
 ترانه باد / مرسده فلاح نژاد / ساری
 من می‌مانم / فاطمه مرزبان / گرگان
 پرندگان ماهی‌خوار / حبیب علوانی / آبادان
 زیر بال‌های کاسپین / بابک مجیدی / آستارا
 گُنج / آرمان قلی‌پور دشتکی / دشتک
 پناهگاه حامی / حامد کلجه‌ای / قزوین
 پلاستیک / اصغر بشارتی / قشم
 بومی / کیومرث سرشار / خرم‌آباد
 همسایه‌های رودخانه / کیوان فهیمی / تهران
 به کجا می‌رویم؟ / رضا مجلسی / رشت
 پیشاشو / رضا مجلسی / رشت
 بومرنگ / پدرام ابوئی / یزد
 پل سیاه / ایوب مروانی پور / اهواز
 زوانتوس / رِشاد بالُف / بوشهر

سی ‌و چهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ۲۵ تا ۳۰ مهرماه امسال برابر با ۱۷ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ به دبیری سیدصادق موسوی برگزار خواهد شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php