ش. خرداد ۱۷ام, ۱۳۹۹

نگاهی بر کتاب ادبیات اقلیت و تئاتر کردی

مسعود راشدی - کارشناس ارشد تئاتر

 

قابلیت های خود را در متفاوت اندیشیدن نشان دهیم و تلاش کنیم آینده ای بیافرینیم که با امروزمان متفاوت است . اگر همین تلاش را مبنای اساسی و ایده بزرگ خود قرار دهیم از ورای آن میتوانیم به قابلیت های قابل بحث در کتاب ادبیات اقلیت و تئاتر کردی اشاره کرد.  اندیشه که بستر اساسی شدن را برای ما تشکیل میدهد ، مایی که تئاتر را برای ملیت نه قومیت انتخاب کرده ایم و از زبان و تریبون تئاتر فریادهایمان را برای اقلیت قابل تفکر بودنمان استفاده میکنیم
که اگر ماندنمان در اقلیت است و تلاش حکومت  برای تداوم آن ، بتوانیم در رفتی داشته باشیم . از آن بابت باید بستری بیافرینیم برای تولید ، تولیدی برای همگان در اشل و قواره جهانی که با امروزمان متفاوت باشد یا حداقل امروزمان بستری باشد برای فرداها ، هدف را در خودمان بجوییم در خودمان کنکاش کنیم و بیافرینیم ،نه متکی به قهرمان،  یا اگر قهرمانی وجود دارد در بستر شدن گام بردارد نه آن قهرمانی که هنوز طبیعت را بر سرنوشت خویش حاکم میداند . کم نیستند شخصیت هایمان که میتوانند به مرحله نمایش برسند و به جستجوی وجه کشف نشده آنها برویم و در آخر امر مبدل شوند به دیالوگ.  دیالوگ و نمایش بستری باشد برای بودن و شدن . حال اگر از شخصیت‌ها و حافظه خود استفاده نکردیم که اگر چه بخواهیم بر مبنای تعریف دلوز از نوشتن گام برداریم مبارزه کردن ، مقاومت کردن و شدن را در حافظه ملیت خود به وفور برای تاختن بر برهوت خویشتن هایشان می یابیم که همگی قابل اند و کم نظیر،  چه اندیشه‌ای به آن دیگری بدهیم که هم کوردی باشد هم نباشد هم کورد باشد هم جهانی هم من باشد هم ما که شدن هایمان را در آن بیابیم با حفظ تفاوت هایمان ، بیم و هراس نداشتن از بودن و از ثبت ماندنمان که در این کتاب نویسنده نظر به نمایشنامه نویسی دارد و خلق شخصیت هایی نمونه و نمایشی با تمرکز بر فردیت و یک موضوع اصلی از روایت و تصویر گرایی فاصله گرفته و با تولید دیالوگ به بیانی فردی دست یابد اما با توجه به وسعت گویش و لهجه ها که در کتاب نیز به آن اشاره شده است درست ترین پیشنهاد نیز از سوی کتاب ارائه شده،  رسیدن به زبانی واحد و استاندارد برای نوشتن حال چه فاشیستی خوانده شود چه نه ، همانا فارغ التحصیلان رشته زبان کوردی نقش موثری در این بستر سازی امروزمان برای این امر مهم را می توانند محقق کنند که امیدوارم آن ها هم همگام با این بحث باشند و وارد دیالوگ شوند برای ثبت بودن ، زبانی واحد که بتوان همه در آن به گفتگو بنشینیم نه آنکه اردلان ،کرمانج را نفهمد و سورانی ،گروس را . پس آنگاه می توانیم برای ادبیات خود زبانی واحد داشته باشیم و بودن ها و شدن ها را در آن بازگو کنیم بگوییم،  بشنوییم،  بشنوند و صاحب تئاتر شویم چرا که با تئاتر میتوان در برابر حقوق و حق هایمان گفتمان کنیم و در کل به گفته شیلر ایمان بیاوریم که اگر یک تئاتر داشته باشیم یک ملت نیز خواهیم داشت . در این چند ساله از درد و رنج هایمان گفته ایم از آمال و آرزوها و از دید خود صورتی آرمانی نیز به آن داده ایم اما چرا هنوز از گذشته سر باز نزده ایم و به واسطه زدودن صورت گذشته حال را به گسترده ای برای بودن تبدیل نکرده ایم . مطالبی که در این کتاب طرح میشود بنا دارد که نمایش گر کورد را درگیر کند و برانگیزاند و در نهایت بودن و شدن های خود را در ادبیات نمایشی کوردی برجسته سازد . هیچ انحصار و تعصب فکری در این کتاب غالب نیست که نویسنده آن را وحی منزل بداند و کتاب را فصل الخطابی برای هنرمندان تئاتر کوردی معرفی کند باب گفتگو در این موارد باز است . پس بیاییم تئاتر کوردی را جور دیگری فریاد بزنیم

مشعود راشدی

دی ماه هزار و سیصد و نود و هش

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

css.php