رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۹ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 21 August
    مهاباد لطیف
    ٣١(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.۴٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۴٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
  • پنجشنبه ۱۴ تیر ۱۳۹۷ - ۱۱:۵۱
  • کد خبر : 6776
  • مشاهده : 321 بازدید
  • تئاتر » تیتر » س.ت
  • چاپ خبر : زندگی دختران کوبانی را بارها مرور کردم

بازیگر نمایش «مرد شده» با اشاره به ویژگی های شخصیتی که آن را ایفا می کند عنوان کرد برای نزدیک شدن به نقش، اتفاقاتی را که برای مردم کوبانی رخ داده به صورت مستند دنبال کرده است.

به گزارش بینەر به نقل از مهر، نسیم میرزاده بازیگر «مرد شده» که در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است درباره بازخوردهایی که از اجرای این نقش دریافت کرده است گفت: خوشبختانه بازخوردهایی که از مخاطبان گرفته ام فراتر از انتظارم بوده است و فکر نمی کردم این نمایش و بازی من آنقدر مورد توجه طیف های مختلفی از تماشاگران قرار بگیرد. البته من تئاتر را یک مجموعه می دانم و معتقدم که مجموعه عوامل نمایش «مرد شده» در طول اجرا دیده می شوند.

وی درباره اطلاعاتی که از زندگی واقعی دختر کوبانی به دست آورده است، بیان کرد: در مورد ریحانه دختر کوبانی که من در این نمایش نقشی شبیه به او را بازی می کنم اطلاعات درستی وجود ندارد و تنها یکی دو عکس از چهره او موجود است که حتی عکس ها هم با هم متفاوت هستند چون برای سر این دختر جایزه گذاشته اند و هویت او باید پنهان بماند بنابراین من برای ایفای نقش فرمسک (فرمێسک) در نمایش «مرد شده» ابتدا به متن اطمینان کردم و در ادامه اتفاقاتی را که برای مردم کوبانی افتاده بود مورد توجه قرار دادم.

میرزاده ادامه داد: تمام اتفاقاتی را که در طول سال ها برای مردمان کوبانی رخ داده به صورت مستند دنبال کردم و به دیدن تمام شکنجه ها و رخدادهای ناگواری که برای کردها رخ داده، نشستم تا نقشم را درست بازی کنم و در نهایت نمی دانم کاراکتری را که در این نمایش زندگی اش می کنم چقدر شبیه ریحانه است اما تلاش کردم به شخصیتی که آسو بهاری کارگردان نمایش خلق کرده است، نزدیک شوم.

این بازیگر تئاتر درباره میزان همذات پنداری که با این شخصیت داشته است، توضیح داد: من از لحاظ شخصیتی به صلح درونی معتقد هستم و با جنگ موضع دارم و اگر در آن جایگاه بودم شاید شیوه دیگری را انتخاب می کردم اما از منظری دیگر زمانی که به خاک و ناموس و زندگی شما حمله می شود به شکل غریزی به دفاع می پردازید و در این نمایش هم فرمیسک غریزی و درست رفتار می کند چون دارد از بقا، خاک و خانه اش دفاع می کند.

وی در پایان صحبت هایش یادآور شد: زندگی فرمسک در این نمایش فاصله زیادی با من دارد. البته من نیز جنگ را تجربه کرده ام اما از دور و با فاصله ولی قطعا در کاراکتر او ویژگی هایی وجود دارد که به خصوصیات من نزدیک است و از این زاویه من با او ارتباط برقرار کردم.

نمایش «مرد شده» به کارگردانی آسو بهاری با بازی مجتبی فلاحی، نسیم میرزاده، بهزاد خلج، دُنا تارفی تا ۱۵ تیرماه ساعت ۱۹ در سالن استاد سمندریان تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه است.

این نمایش روایتی است مستند از زندگی ریحانه، دختر تک تیرانداز کورد کوبانی که به فرشته کوبانی شهرت دارد و برای سرش جایزه ۲ میلیون دلاری تعیین شده بود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php