رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٧(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣۶(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

فراخوان هفتمین سالانه هنر معاصر پرسبوک با محوریت، تمرکز و تاثیر علم بر هنر و نیاز محیط زیست با مطالعه بر «کبوترخانه های اصفهان» منتشر شد.

به گزارش خبرگزاری بینه‌ر به نقل از مهر، هفتمین سالانه هنر معاصر پرسبوک مانند دو دوره پیشین با تمرکز و تاثیر علم بر هنر و نیاز زیست محیطی پایه ریزی شده است و هنرمندان خلاق و نوگرا را به همکاری با یک پروژه فضامحور دعوت می کند. مکان در نظر گرفته شده برای این پروژه کبوترخانه های اصفهان است.

هفتمین هنر معاصر «پرسبوک» با محوریت مکانی کبوترخانه از هنرمندان می خواهد که با توجه به مستندات موجود در کانال تلگرام «پرسبوک» آثاری فضامحور و ملهم از محیط را به وجود آورند.

هدف این پروژه بازاندیشی اهمیت معماری و طراحی پایدار در مناطق خشک ایران و کمک به جلب توجه عموم مردم برای مرمت و احیای این بناها از طرف جامعه هنرمندان و معماران است.

معماری داخلی کبوترخانه ها مانند سایر آثار معماری ایرانی هم از عملکرد وافر و هم از فرم زیبایی پیروی کرده است. متاسفانه این برخورد فکور با  اقلیم خشک ایران به مرور زمان از خاطره جمعی ما پاک شده است و بدین سان نیاز به یادآوری و احیای چنین شگردهایی در هنر و طراحی امروز به شدت محسوس است. متأسفانه کبوترخانه ها، مانند بسیاری دیگر از مظاهر هنری ایران ناشناخته مانده اند.

برنامه ریزان و طراحان هفتمین سالانه «پرسبوک» را ندا درزی و پاملا کریمی تشکیل می دهند و پویا آریان پور، شادمهر راستین، بهرنگ صمدزادگان، محمدرضا قانعی و پاملا کریمی داوری آثار این دوره را برعهده دارند.

امید قجریان مشاور هنری، مژده اتراک کوکیوریتور، مریم آموسا مدیریت رسانه، نسترن صفایی ساخت تندیس، صالح تسبیحی گرافیست و علیرضا ارواحی دبیری مباحث هنری این سالانه را به عهده دارند.

هنرمندان ایرانی برای شرکت در این رویداد باید ۵۰ هزار تومان به عنوان هزینه ثبت نام واریز کنند. مبلغ فوق صرف تامین بخشی از هزینه های اجرایی سالانه می شود.

هنرمندان حیطه هنرهای تجسمی، فیلمسازی، هنر صدا، هنر نور، هنر الیاف، سفال و سرامیک و معماری می توانند حداکثر سه اثر برای شرکت در سالانه ارائه و تصاویر آثار (حداقل یک مگا پیکسل) را به ایمیل دبیرخانه پرسبوک ارسال کنند.

هنرمندان شرکت کننده که تاییدیه ای از طرف «پرسبوک» تا تاریخ ۳۰ شهریور ۹۶ دریافت کنند، آثارشان به مرحله داوری و درصورت انتخاب نهایی به بخش نمایش آثار راه می یابند.

آثار ارائه شده باید از سال ۱۳۹۳ به بعد خلق شده و برای اولین بار به نمایش درآمده باشند، در غیر اینصورت دبیرخانه از پذیرش آثار معذور خواهد بود. زمان آثار ویدیو بیش از یک دقیقه نباشد.

در صورت چاپ کاتالوگ، کتاب یا بروشورهای تبلیغاتی، حق انتشار آثار در اینترنت و موارد مشابه متعلق به سایت «پرسبوک» و حامیان آن است.

 دربخش جنبی کارگاه هنر محیطی در طبیعت سعی بر آن است تا با برگزاری کارگاه تخصصی در طبیعت، فضاهای جدیدی در زمینه خلق اثر هنری در بستری متفاوت ایجاد شود. در این کارگاه تلاش است با بیان مفهومی جدید برای سفر، ایده پردازی و خلق اثر هنری در طبیعت تجربه شوند. همچنین بررسی هنر محیطی و ابعاد گسترده آن، گرایشات زیست محیطی این هنر، پیوند آن با سفال و سرامیک و انجام اجراهایی در محیط پرداخته می شود.

 این کارگاه سه روزه توسط هنرمندان این حیطه؛ عاطفه خاص و مجید ضیایی تدریس می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php