رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۲۳ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 20 February
    مهاباد لطیف
    (°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.٨٩(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٨٩(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • پنج شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۴
  • کد خبر : 3243
  • مشاهده : 113 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : فیلمساز سنندجی با «خانه سفید» به «رویش» رسید

فیلم کوتاه داستانی «خانه سفید» از تولیدات حوزه هنری استان کردستان به کارگردانی «ارسطو مفاخری» به بخش پایانی و رقابتی دهمین دوره جشنواره رویش در بخش جوانه های رویش راه یافت.

به گزارش بینەر و به نقل از کردپرس، «امین مرادی» رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان ضمن اعلام این خبر گفت: درادامه موفقیت های هنرمندان فیلمساز استان کردستان در جشنواره های داخلی و خارجی، فیلم «خانه سفید» به کارگردانی «ارسطو مفاخری» و نویسندگی مشترک «جمیل مفاخری» و «ارسطو مفاخری» از تولیدات حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان به بخش پایانی و رقابتی دهمین جشنواره بین المللی فیلم های کوتاه دینی «رویش» راه یافت.
وی افزود: در این دوره از جشنواره بیش از ١٢٠٨ اثر به دبیرخانه جشنواره ارسال گردیده بود و در این بین ٨٢ اثر در بخش های داستانی، پویانمایی و مستند به بخش پایانی و رقابتی جشنواره راه پیدا نمودند.
رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان تصریح نمود: در بخش داستانی هیئت انتخاب متشکل از آقایان «نصرت الله تابش»، «کریم فائقیان» و «امیر محمدی پوروزیری» از بین ٦٠٠ اثر ارسال شده در این بخش تعداد ٣٠ اثر را در دو بخش ملی و جوانه ها انتخاب که در این بین فیلم «خانه سفید» تولید حوزه هنری استان کردستان نیز به بخش رقابتی و نهایی جشنواره راه یافته است.
وی تصریح نمود: در این فیلم که داستان حضور یک روحانی در روستایی را به تصویر می کشد، «نظیر میرزایی» به عنوان مدیرتولید، «سیروان رحیمی» مدیرصحنه، «میترا رحیمی» به عنوان منشی صحنه، «سرکیو مسگری» تصویربردار، «بهرام مرادی» صدابردار، «سوران فهیم» تدوین و «بختیار خلیلی»، «شیما ملایی»، «الله مراد رشتیانی»، «شکیب آقایی» به عنوان بازیگران این فیلم، «ارسطو مفاخری» را همراهی نموده اند.
دهمین جشنواره بین المللی فیلم های کوتاه دینی رویش از ٢٧ تا ٣٠ دی ماه ٩٥ در مشهد مقدس برگزار می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php