رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٩(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
خرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« اردیبهشت    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • پنجشنبه ۲۳ دی ۱۳۹۵ - ۱۱:۴۴
  • کد خبر : 3243
  • مشاهده : 284 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : فیلمساز سنندجی با «خانه سفید» به «رویش» رسید

فیلم کوتاه داستانی «خانه سفید» از تولیدات حوزه هنری استان کردستان به کارگردانی «ارسطو مفاخری» به بخش پایانی و رقابتی دهمین دوره جشنواره رویش در بخش جوانه های رویش راه یافت.

به گزارش بینەر و به نقل از کردپرس، «امین مرادی» رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان ضمن اعلام این خبر گفت: درادامه موفقیت های هنرمندان فیلمساز استان کردستان در جشنواره های داخلی و خارجی، فیلم «خانه سفید» به کارگردانی «ارسطو مفاخری» و نویسندگی مشترک «جمیل مفاخری» و «ارسطو مفاخری» از تولیدات حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان به بخش پایانی و رقابتی دهمین جشنواره بین المللی فیلم های کوتاه دینی «رویش» راه یافت.
وی افزود: در این دوره از جشنواره بیش از ١٢٠٨ اثر به دبیرخانه جشنواره ارسال گردیده بود و در این بین ٨٢ اثر در بخش های داستانی، پویانمایی و مستند به بخش پایانی و رقابتی جشنواره راه پیدا نمودند.
رئیس حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان تصریح نمود: در بخش داستانی هیئت انتخاب متشکل از آقایان «نصرت الله تابش»، «کریم فائقیان» و «امیر محمدی پوروزیری» از بین ٦٠٠ اثر ارسال شده در این بخش تعداد ٣٠ اثر را در دو بخش ملی و جوانه ها انتخاب که در این بین فیلم «خانه سفید» تولید حوزه هنری استان کردستان نیز به بخش رقابتی و نهایی جشنواره راه یافته است.
وی تصریح نمود: در این فیلم که داستان حضور یک روحانی در روستایی را به تصویر می کشد، «نظیر میرزایی» به عنوان مدیرتولید، «سیروان رحیمی» مدیرصحنه، «میترا رحیمی» به عنوان منشی صحنه، «سرکیو مسگری» تصویربردار، «بهرام مرادی» صدابردار، «سوران فهیم» تدوین و «بختیار خلیلی»، «شیما ملایی»، «الله مراد رشتیانی»، «شکیب آقایی» به عنوان بازیگران این فیلم، «ارسطو مفاخری» را همراهی نموده اند.
دهمین جشنواره بین المللی فیلم های کوتاه دینی رویش از ٢٧ تا ٣٠ دی ماه ٩٥ در مشهد مقدس برگزار می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php