رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الخميس ۴ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 13 December
    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٩(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • شنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۹:۱۳
  • کد خبر : 7007
  • مشاهده : 713 بازدید
  • تیتر 3 » س.ت » موسیقی
  • چاپ خبر : سنندج باید به عنوان شهر نمونه فرهنگ وهنرکشور معرفی شود 

دکتر حسن ریاحی عضو شورای عالی خانه موسیقی ایران با اشاره به ویژگی های منحصر به فرد فرهنگی استان کردستان از سنندج به عنوان شهر نمونه فرهنگی و هنر کشور نام برد.

به گزارش بینەر به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان، استاد حسن ریاحی موسیقدان برجسته کشور در گفتگویی ضمن اعلام این موضوع گفت: ازاینکه فرصتی فراهم شد تا برای اولین بار در سنندج حضور پیدا نموده و یکی از شگفت انگیز ترین شهرهای ایران را از لحاظ فرهنگی وهنری ببینم بسیار خوشحالم و از حوزه هنری کردستان و جناب دکتر اردلان برای این دعوت سپاسگزارم.

وی با اشاره به اینکه از همان ابتدای ورود به شهر از زیبایی و پتانسیل بالای هنری و فرهنگی شهر متعجب و شگفت زده شدم تصریح نمود: سنندج شهر مجسمه و هنر است، شهر شور و شوق و اشتیاق است در یک رونمایی از یک کتاب در یک پردیس زیبا و مجهز ۶۰۰ نفر با شور دور هم جمع می شوند تا در یک رویداد هنری و فرهنگی مشارکت نمایند که این در هیچ جای کشور نمونه ندارد.

وی به پتانسیل بالای هنری هنرمندان موسیقی در سنندج هم اشاره نمود و گفت: علاقه مندی هنرجویان فراگیری هنر در این استان عجیب است و شعف انگیز که وجود این هنرستان و ارکستر ها و گروه های هنری نشان دهنده آینده ای پر از امیدواری و خبرهای خوش برای هنر موسیقی استان و کشور می باشد.

سازنده سرود ملی ایران افزود: در کنار این همه استعداد کمبود امکانات بزرگترین معضل این شهر است که باید برای آن چاره اندیشی نمود و در سریع ترین زمان ممکن آن را حل نمود.

این عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی تصریح نمود: بنده وظیفه خود خواهم دانست مشاهدات خود را در نشست های برگزار شده و مجامعی که حضور داریم از قبیل دانشگاه آزاد، دانشگاه صدا وسیما، خانه موسیقی کشور و … ارائه نمایم و قطعا با فراهم سازی امکانات با این پتانسیل بسیار قوی سنندج قابلیت تبدیل شدن به شهر نمونه فرهنگ وهنر کشور را دارد.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
709
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php