رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۹ ذو الحجة ۱۴۳۹
  • 2018 Tuesday 21 August
    مهاباد لطیف
    ٣١(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.۴٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۴٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
  • یکشنبه ۹ مهر ۱۳۹۶ - ۲۲:۲۷
  • کد خبر : 6022
  • مشاهده : 315 بازدید
  • تیتر » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : داوران دومین جشنواره فیلم «سلیمانیه» ‌معرفی شدند

اعضای هیات داوران بخش رقابتی «فیلم‌های کوتاه» دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» معرفی شدند.

به گزارش بینەر، اعضای هیات داوران بخش رقابتی «فیلم‌های کوتاه» دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم «سلیمانیه» که عبارتند از دلشاد مصطفی فارغ‌التحصیل دکترای سینما و استاد دانشگاه سلیمانیه و کارگردان و نویسنده از کردستان عراق، رضا درمیشیان کارگردان از ایران و سهیم عمر خلیفه کارگردان از بلژیک ۴۷ فیلم از کشورهای ایران، فرانسه، آمریکا، آلمان، ایتالیا، انگلستان، مکزیک، کوزو، امارات، سویس، کانادا، اسپانیا، قزاقستان، فیلیپین، هندوستان، لیتوانی، صربستان، پاراگوئه، آلبانی، الجزایر، مراکش، کلمبیا، شیلی، پرتغال، روسیه، هلند، بلژیک، آذربایجان، استونی، بلاروس، ژاپن، مصر، ترکیه، دانمارک و اقلیم کردستان را داوری می‌کنند.

این جشنواره از روزهای ۹ تا ۱۵ مهرماه جاری (۱ تا ۷  اکتبر ۲۰۱۷) در ۵ سالن «سیتی سینما»، تالار هنر و سینما سالم در شهر سلیمانیه در اقلیم کردستان عراق برگزار می‌شود.

از طرف اعضای هیات داوران بخش‌های مختلف رقابتی این جشنواره، ۱۴ جایزه «بلوط زرین» و جایزه نقدی که شامل بخش رقابتی فیلم‌های بلند «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» است به بهترین فیلم بین‌الملل، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمبرداری، بهترین فیلم کوتاه بین‌الملل، جایزه ویژه هیئت داوران و جایزه تماشاگران به برگزیدگان اهدا خواهد شد و در بخش رقابتی فیلم‌های کوتاه «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» نیز جوایز بهترین فیلم ملی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلم مستند، جایزه تماشاگران، بهترین فیلم کوتاه ملی و جایزه ویژه هیات داوران به برندگان اهدا خواهد شد و همچنین ۴ جایزه ویژه کمپانی سینمایی «مستی فیلم» از جمله جایزه زنده‌یاد «طاها کریمی» فیلمساز فقید ایرانی، جایزه «احمد کایا» خواننده سرشناس کُرد ترکیه، جایزه «افتخار» که به یکی از شخصیت‌های پرافتخار کردستان عراق تقدیم می‌شود و همچنین جایزه شهید «پرچم» دختر جنگجوی کُرد کوبانی شهر مظهر مقاومت در برابر گروه تروریستی داعش اهدا خواهد شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php