رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣۴(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.٢٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 6-High
    رطوبت ٢۵.٢٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • سه شنبه ۲۰ تیر ۱۳۹۶ - ۲۳:۵۰
  • کد خبر : 5432
  • مشاهده : 204 بازدید
  • تیتر 3 » س.ت » موسیقی
  • چاپ خبر : ۳ قطعه باقی‌مانده از آلبوم «ناگفته» منتشر می‌شود

منتخبی از آلبوم «ناگفته» همراه سه قطعه موسیقی تازه و شنیده‌نشده، از ۲۷ تیرماه منتشر و در مراکز فرهنگی عرضه می‌شود.

به گزارش بینەر به نقل از روابط عمومی این اثر، آلبوم «ناگفته» اثری از حافظ ناظری است که در سال ٢٠١٤ توسط کمپانی «سونی موزیک» منتشر شد. «ناگفته» اولین بخش از پروژه سمفونی رومی، نخستین اثر موسیقایی از خاورمیانه است. در ساخت این آلبوم، برندگان ٤٢ جایزه گرمی با حافظ ناظری و استاد شهرام ناظری همکاری داشتند.

حافظ ناظری درباره انتشار سه قطعه جدید در آلبوم منتخب «ناگفته» توضیح داد: در سال ٢٠١٤، قبل از انتشار «ناگفته» این آلبوم شامل ١٩ قطعه و پنج فصل بود که مدت زمان آلبوم را به بالای ٧٠ دقیقه می‌رساند. طی جلساتی که با رؤسای کمپانی سونی داشتیم، به این نتیجه رسیدیم که تعداد قطعات و زمان آلبوم بسیار زیاد است و تصمیم بر آن شد که فصل «حیرانی» را از آلبوم جدا و انتشار آن را به زمان دیگری موکول کنیم.

او افزود: اکنون بعد از گذشت سه سال، هم‌زمان با اتمام تور «ناگفته» که مخاطبان بسیاری را در سراسر ایران جذب کرد و قبل از شروع کنسرت «آواز پارسی» که ١٠ تا ١٣ مردادماه در تهران برگزار می‌شود، تصمیم به انتشار سه قطعه باقی‌مانده از آلبوم «ناگفته» گرفته شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php