رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد تا قسمتی ابری
    ١١(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مهر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« شهریور    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  
  • سه شنبه ۲۷ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۲:۵۰
  • کد خبر : 7032
  • مشاهده : 286 بازدید
  • تیتر » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : حضور «سکوت» و «فرمیسک» در جشنوارەهای خارجی

فیلم های «سکوت» و «فرمیسک» به کارگردانی مریم پیربند به جشنواره های مختلف خارجی می روند.

به گزارش بینەر به نقل از مهر، فیلم های «سکوت» و «فرمیسک» به کارگردانی مریم پیربند در کشورهای آلمان، هند، آمریکا به نمایش درمی آیند.

«سکوت» که از تولیدات جهاد دانشگاهی است در بخش مسابقه جشنواره ناشنوایان «اورگان» آمریکا در ششم اکتبر برابر با ۱۴ مهرماه به نمایش درمی آید. «سکوت» روایتگر یک روز از زندگی زنی ناشنوا است که به شغلی سخت و عجیب مشغول است و با تکنیک راپل (طناب) از ساختمان های بلند آویزان شده و نمای شیشه‌ای را می‌شوید و … .

این فستیوال در سال ۲۰۱۸ برای نخستین بار در شهر پورتلند واقع در ایالت اورگان برگزار می‌شود و قصد نمایش فیلم‌های کوتاه، فیلم‌های بلند سینمایی و مستندهای ساخته شده توسط فیلمسازان ناشنوا و بازیگران ناشنوا در سراسر جهان را دارد.

ماموریت فستیوال خلق فضایی است که در آن استعدادهای اعضای جامعه ناشنوایان به نمایش گذاشته شود. برگزارکنندگان فستیوال باور دارند که هنر و فیلم باید برای تمام اعضای این جوامع قابل دسترس و مقرون ‌به صرفه باشند و در نتیجه از تمام افراد ناشنوا، کم‌شنوا، کودکان بزرگسالان ناشنوا و کم‌شنوا استقبال می‌کنند.

همچنین دیگر فیلم این کارگردان با عنوان «فرمیسک» برای حضور در جشنواره «آسا» در آلمان و جشنواره پونا در کشور هند انتخاب شده است. «فرمیسک» به معنای اشک چشم، داستان دختری است که پس از حمله داعش به روستایشان در کردستان عراق زنده مانده است و برای ادامه زندگی مشکلاتی دارد. در این اثر بازیگرانی چون نازو براوو، مریم شخ ماموندی، لیلا میر، رامین مدنی ایفای نقش کرده اند.

جشنواره «آسا» از ۲۸ سپتامبر تا ۲ اکتبر برابر با ۶ تا ۱۰ مهرماه و جشنواره پونا از ۲۷ سپتامبر تا ۷ نوامبر برابر با ۵ مهر تا ۱۶ آبان ماه برگزار می شود.

برخی از عوامل «فرمیسک» عبارتند از: مریم پیربند ( نویسنده و کارگردان)، همایون اسعدیان (مشاور پروژه)، مهدی سلسله (دستیار کارگردان)، برنا جعفری (فیلمبردار)، سیاوش کردجان (تدوینگر)، بهزاد عبدی (آهنگساز)، سهیلا سهرابی (طراح صحنه و لباس)، مازیار یزدانی (صدابردار) و محمدرضا تیموری (اصلاح رنگ و نور).

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

جدیدترین خبرها

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
654
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php