رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣۴(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.٢٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 6-High
    رطوبت ٢۵.٢٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

کارگردان فیلم «زیر سقف دودی» می‌گوید جامعه هم نیاز به خنده و تفریح دارد و هم نیازمند آگاهی است و باید بداند که چگونه از زندگی خود مراقبت کند و فیلم‌های اجتماعی این تأثیر را دارند.

به گزارش بینەر به نقل از هنرآنلاین، پوران درخشنده را همواره به‌واسطه ساخت فیلم های اجتماعی می‌شناسیم. از این کارگردان زن این روزها فیلم «زیر سقف دودی» در حال اکران است. او این روزها مشغول آماده‌سازی ساخت فیلم جدیدش با عنوان «هیس پسرها گریه نمی‌کنند» است.

او در گفت‌وگو با خبرنگار هنرآنلاین گفت: برای دریافت پروانه ساخت فیلم «هیس پسرها گریه نمی‌کنند» اقدام کردم و به‌زودی پس از صدور پروانه، پیش‌تولید فیلم را آغاز خواهم کرد.

درخشنده که این روزها با فیلم «زیر سقف دودی» به سفرهای استانی می‌رود، درباره بازخورد مخاطبان نسبت به این فیلم بیان کرد: خوشبختانه بازخوردها خیلی خوب است و مردم فیلم را دوست دارند. وقتی مخاطب مسئله و درد خود را در آن می‌بینند با فیلم ارتباط خوبی برقرار می‌کند. در همین دیدارهای مردمی خیلی از مخاطبان بودند که پس از دیدن فیلم، ابراز کردند قصه «زیر سقف دودی» دقیقاً زندگی خود آن‌هاست.

کارگردان «پرنده کوچک خوشبختی» که در ابتدا از زمان اختصاص‌یافته برای اکران فیلمش راضی نبود، در پاسخ به این سؤال که آیا همچنان همان نظر مخالف و اعتراضی را دارد یا نه اظهار کرد: بالاخره باید شرایط را درک کرد. فیلم‌هایی که ساخته می‌شوند هرکدام در زمان اکران مخاطب خود را پیدا می‌کنند، سینما به همه ژانرها نیاز دارد، هم کمدی‌هایی که با مردم ارتباط برقرار می‌کنند و هم فیلم‌های اجتماعی.

وی افزود: گاهی در گفتگوهایی که انجام می‌شود، درباره فیلم‌های کمدی تیترهایی زده می‌شود که اصلاً مناسب نیست. در آن زمان من هم درباره فیلم‌های کمدی‌ روی پرده صحبت نکرده بودم، ولی متأسفانه به‌اشتباه منتشر شد. من معتقدم فیلم‌های کمدی با استقبال مواجه هستند و مردم هم به دیدن این فیلم‌ها نیاز دارند تا از فضای پر از استرس و اضطراب کمی دور باشند و لحظاتی را بدون هیچ درگیری فکری به شادی سپری کنند، اما در کنار فیلم‌های کمدی و با توجه به اقبال آن‌ها در گیشه، فیلم‌های اجتماعی نیز هستند و باید همه امکانات برای همه فیلم‌ها به شکل مساوی باشد تا مخاطب بتواند مجال انتخاب داشته و از میان فیلم‌های مورد نظرش آنچه را که می‌خواهد انتخاب کند.

درخشنده در ادامه با اشاره به این‌که جامعه نیازمند آگاهی است، درباره تأثیر فیلم‌های اجتماعی و شکل‌گیری فرهنگ جامعه گفت: من فکر می‌کنم اگر مردم را تشویق کنیم تا در کنار فیلم‌های کمدی که جامعه به آن‌ها نیاز دارد، فیلم‌های اجتماعی را هم دنبال کنند قطعاً برای سینما اتفاق خوبی رخ خواهد داد. ضمن این‌که اگر فیلم‌های اجتماعی بتوانند فروش خوبی داشته باشند، فیلمسازان نیز در این زمینه فعالیت جدی‌تری خواهند داشت. جامعه هم نیاز به خنده و تفریح دارد و هم نیازمند آگاهی است و باید بداند که چگونه از زندگی خود مراقبت کند و فیلم‌های اجتماعی این تأثیر رادارند و می‌توانند آگاه‌کننده باشند.

 کارگردان «شمعی در باد» درباره میزان استقبال مردم از سینمای اجتماعی عنوان کرد: استقبال از فیلم‌های اجتماعی، امروز نسبت به گذشته بیشتر شده است. وقتی فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» اکران شد استقبال بسیار خوبی صورت گرفت و نشان داد که مردم نیازمند دانستن هستند و این فیلم‌ها بسیار تأثیرگذارند، الآن هم از فیلم «زیر سقف دودی» و فیلم‌های مشابه نیز استقبال می‌شود و فرصت خوبی است برای ما فیلمسازان تا عمیق‌تر به موضوعات جامعه نگاه کنیم.

درخشنده درباره تشابه اسمی «هیس پسرها گریه نمی‌کنند» با «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند»، گفت: فیلم باید حرف خودش را داشته باشد، این کار من را به‌عنوان نویسنده و کارگردان سخت‌تر می‌کند، اما مراقبت می‌کنم و تلاش می‌کنم این شباهت عنوان مخاطب را دچار سوءتفاهم نکند. موضوع فیلم «هیس پسرها گریه نمی‌کنند» نیز یکی از موضوعات مهم اجتماع است و نمی‌شود خیلی راحت از آن گذشت.

کارگردان «پرنده کوچک خوشبختی» درباره فیلم بعدی خود و موضوع کار آینده‌اش بیان کرد: فیلم بعدی من بر اساس تحقیقاتی که از قبل داشتم و فایلی که بعد از فیلم «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» باز است درباره پسرها است و این بار می‌خواهم درباره مشکلات و دغدغه‌های آن‌ها صحبت کنم. زمان شروع کار را نمی‌دانم اما قطعاً درباره این موضوع فیلم خواهم ساخت.

وی که در فیلم جدید خود دو چهره جوان را به سینما معرفی کرده است، درباره حضور بازیگران جوان در آثار سینمایی اظهار کرد: من صد در صد با ورود بازیگران جوان موافقم، چرا که بازیگران حال حاضر روزی بازنشسته می‌شوند و ما نیازمند معرفی نیروهای جوان هستیم؛ بنابراین وظیفه‌داریم و باید زحمت بکشیم علاقه‌مندانی را که توانایی بازی دارند، کشف کنیم و این فرصت را به آن‌ها بدهیم تا خودشان را نشان دهند. ما باید تجربیاتمان را در اختیار آن‌ها بگذاریم و اجازه دهیم وارد سینما شوند. ما سینماگران وظیفه‌ داریم نسل دیگری را که به سینما و بازیگری علاقه دارند حمایت کنیم. باید جوان‌هایی که هزینه می‌کنند و به کلاس‌های بازیگری می‌روند، ببینیم و برای بازی انتخاب کنیم. نسل جدید باید بیایند، افت‌وخیز داشته باشند و دیده شوند، مطمئن باشید اگر مسیر را درست انتخاب کرده باشند، می‌مانند، اما اگر بخواهند فقط مشهور شوند، خودشان هم افول می‌کنند.

درخشنده در خاتمه درباره اینکه آیا ممکن است به دلیل موضوعی که فیلم جدیدش دارد، فیلمنامه وی با ممیزی روبه‌رو شود یا نه گفت: نمی‌دانم، چون معمولاً این‌گونه فیلم‌ها برای آگاهی مردم ساخته می‌شود و نگاه کردن به بحث خانواده و جایگاه آن و تعلیلم و تربیت است و هرچقدر هم که بیان این موضوعات سخت باشد و جزو ممیزی‌ها ما خودمان خط قرمزها را بلد هستیم و نسبت به آن‌ها آگاهی داریم و قطعاً ازآنچه به‌عنوان خط قرمز یادشده است، پس از سال‌ها فیلمسازی رد نخواهیم شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php