رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٢١(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • سه شنبه ۲۸ شهریور ۱۳۹۶ - ۰۰:۵۴
  • کد خبر : 6001
  • مشاهده : 374 بازدید
  • تیتر 4 » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : «آلان»، بهترین فیلم پنجمین جشنواره بین‌المللی دهوک شد

فیلم کوتاه آلان به کارگردانی مصطفی گندمکار در پنجمین دوره فستیوال بین‌المللی فیلم دهوک توانست جایزه بزرگ بهترین فیلم کوتاه کردی را از آن خود کند.

به گزارش بینەر، در اولین نمایش آسیایی این فیلم کوتاه، «آلان» به نویسندگی و کارگردانی مصطفی گندمکار، هنرمند همدانی، جایزه بزرگ بهترین فیلم کوتاه کردی را از آن خود کرد.

زبان اصلی این فیلم کوتاه ٢١ دقیقه‌ای که محصول سال ٢٠١٧ می‌باشد، کُردی و دارای زیرنویس انگلیسی است. 

در خلاصه فیلم «آلان» آمده است: «جنگ بسیاری از خانواده های سوری و عراقی را آواره کرد. این فیلم داستان آوارگی یکی از این خانواده هاست»

گفتنی است پیش از این اولین نمایش جهانی این فیلم در جشنواره کلرمون فرانت فرانسه و اولین نمایش قاره امریکا در جشنواره سائوپائولو برزیل بوده است.

جشنواره بین‌‌المللی فيلم «دهوک» که بعنوان تخصصی ترین فستیوال فیلم کردی شناخته می شود با هدف پل ارتباطی میان کارگردانان کُرد و کارگردانان سراسر جهان و همچنین ایجاد تبادل فرهنگی میان ملتهای مختلف تأسیس شده است؛ با حمایت «نچیروان بارزانی» نخست وزیر اقلیم کردستان و استانداری دهوک و از طرف اداره کل هنر سينمای شهر دهوک وابسته به وزارت روشنبيری و لاوان (فرهنگ و جوانان) حکومت اقليم کردستان عراق با مدیریت هنری «ممد اکتاش» در شهر دهوک در اقليم کردستان عراق برگزار گردید.

فیلم کوتاه آلان تا کنون در جشنواره‌های مختلفی جهانی از جمله بخش مسابقه بین الملل سی و نهمین دوره جشنواره کلرمونت فرانسه، جشنواره سائوپائولو برزیل، جشنواره فیلم‌های ایرانی پاریس، سی و پنجمین جشنواره جهانی فیلم فجر، بخش مسابقه شانزدهمین دوره جشنواره Silhouette فرانسه، جشنواره Partie(S) De Campagne در پاریس و هشتمین دوره جشن مستقل فیلم کوتاه ایران حضور داشته است.

عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از: ﻣﺼﻄﻔﯽ ﮔﻨﺪﻣﮑﺎﺭ (تهیه کننده، کارگردان و نویسنده)، هاشم مرادی (تصویربردار)، صادق رضانیا (تدوینگر)، مجید هاشمی پور (صدابردار)، آرش قاسمی (صداگذار)، فرجاد جولانی و علی طالبی (دستیاران کارگردان)، فریاد صالحی (طراح صحنه)، محمود اسمایی (طراح گریم)، مجید مجد وفایی (اصلاح رنگ) و مجید محمد دوست و کمپانی کات آپ سوییس (پخش جشنواره‌ای و بین‌المللی).

شایان ذکر است پنجمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم دهوک از ۹ الی ۱۶ سپتامبر (۱۸ الی ۲۵ شهریور) در شهر دهوک اقلیم کردستان عراق برگزار شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php