رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٢١(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
در نشستی با اعضای شورای سیاستگذاری جشنواره تئاتر خیابانی مریوان؛

صالحی امیری: موسیقی، تئاتر و شعر کردستان می‌تواند در جهان مطرح شود

صالحی امیری گفت: وجود تئاتر در تمامی نقاط ایران می‌تواند موجب همبستگی اجتماعی در کشور شود و باید از این ظرفیت هنری بهره کافی را برد.

به گزارش بینەر به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سیدرضا صالحی امیری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، در نشستی با اعضای شورای سیاستگذاری جشنواره تئاتر خیابانی مریوان با بیان اینکه وجود تئاتر در تمامی نقاط ایران موجب همبستگی کشور می‌شود، افزود: تئاتر ریشه‌ای‌ترین کانون انتقال مفاهیم فرهنگی است که پیشینه تاریخی برجسته‌ای دارد.

او ادامه داد: یکی از ویژگی‌های تئاتر دائمی و پایدار بودن است و امسال بودجه و اعتبارات حوزه تئاتر و قرآن در وزرات فرهنگ و ارشاد اسلامی افزایش یافته است.

صالحی امیری گفت: گرچه جشنواره تئاتر خیابانی به نام مریوان و یک جغرافیای خاص ثبت شده اما نباید به آن جغرافیا محدود شود. و باید در سراسر کشور گروه‌های نمایشی، به نام مریوان و جشنواره تئاتر خیابانی مریوان فرصت اجرا داشته باشند.

او افزود: برپایی هفته‌های فرهنگی مریوان در داخل و خارج از کشور با حضور گروه‌های تئاتر نقش به سزایی در معرفی این هنر دارد.

صالحی امیری در عین حال تصریح کرد: استان کردستان دارای یکی از غنی‌ترین زبان و فرهنگ ایران زمین است و موسیقی، تئاتر و شعرش می‌تواند در جهان مطرح شود.

در ادامه این نشست زاهدی استاندار کردستان گزارشی از جایگاه جشنواره تئاتر خیابانی مریوان و تاریخچه آن ارائه داد و گفت: جشنواره تئاتر خیابانی با مردم مریوان آمیخته شده است.

وی افزود: با توجه به مرزی بودن مریوان این جشنواره به لحاظ امنیت و موقعیت سیاسی منطقه تاثیر به سزایی در همبستگی بین مردم داشته است.

در بخش دیگر از این نشست ماموستا مصطفی شیرزادی امام جمعه مریوان  برگزاری این جلسات را نشانی از اهمیت رویدادهای هنری تئاتر دانست و از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی قدردانی کرد.

در ادامه مهدی شفیعی مدیر کل هنرهای نمایشی گفت: جشنواره تئاتر خیابانی مریوان در بین پنج جشنواره اصلی ایران از جایگاه ویژه‌ای برخوردار است.

او تاکید کرد: این جشنواره یکی از معتبرترین جشنواره‌های خارج از سالن است که حتی در حوزه بین‌الملل نیز شناخته شده است.

شفیعی انتخاب دبیر جشنواره امسال از بین هنرمندان استان را یکی از ویژگی های این دوره از جشنواره دانست که با توجه به مطالبه هنرمندان استان صورت گرفته است.

تسریع در تخصیص اعتبار اداره کل استان، تمهیدات جشنواره امسال و برنامه های پیش رو برای جشنواره، افزایش بخش ویژه تئاتر کودک و نوجوان، حمایت از ساخت پنج پلاتو نمایشی و تفاهم‌نامه با سازمان همیاری شهرداری‌ها در این خصوص از محورهای مورد بحث در این نشست بود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php