رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November
    مهاباد لطیف
    ٩(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.۶۵(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶۵(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آبان ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« مهر    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
  • یکشنبه ۱۸ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۷:۳۲
  • کد خبر : 7012
  • مشاهده : 544 بازدید
  • تیتر 2 » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : فیلم‌ کوتاه کارگردان سقزی در جشنواره «آب بزرگ» آمریکا

جشنواره جهانی فیلم «آب بزرگ» آمریکا میزبان دو فیلم کوتاه ایرانی است.

به گزارش بینەر به نقل از پایگاه خبری فیلم کوتاه، این جشنواره که با محوریت موضوع آب و مسایل مربوط به آن پایه گذاری شده است؛ در این دوره میزبان دو فیلم ایرانی است. 

مستند بی‌گدار ساخته علیرضا دهقان و فیلم کوتاه آخرین آغوش ساخته سامان حسین‌پور به نمایندگی از ایران در این جشنواره حضور دارند. 

«آخرین آغوش» داستان خانواده ای است که آنقدر مجذوب و سرگرم دنیای مجازی هستند که حتی متوجه مرگ پدربزرگشان که کنار آنهاست نمی شوند.

سامان حسین پور متولد ۱۳۷۱ شهرستان سقز است، حسین پور دانشجوی کارشناسی سینما کارگردانی است و تاکنون علاوه بر این فیلم ۴  فیلم کوتاه داستانی را با تهیه کنندگی حوزه هنری کردستان از جمله یک هیچ: ۱۳۹۲ – برگ های پاییزی: ۱۳۹۳ – ماهی: ۱۳۹۴ – مردی که یادش می رفت نفس بکشد: ۱۳۹۵ را کارگردانی و ضمن حضور در بیش از ۵۰۰ جشنواره بین المللی و ملی و بالغ بر ۳۰ جایزه معتبر  سینمایی را از داخل و خارج از کشور کسب نموده است.

جشنواره جهانی فیلم «آب بزرگ» آمریکا ۷ تا ۱۱ نوامبر برابر با ١٦ تا ٢٠ آبان برگزار می‌شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
679
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php