رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • الإثنين ۱ ربيع أول ۱۴۳۹
  • 2017 Monday 20 November
    مهاباد تا قسمتی ابری
    ١۴(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶٠(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 2-Low
    رطوبت ٢۵.۶٠(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آبان ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« مهر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

بهروز غریب پور نویسنده و کارگردان مطرح سنندجی یادداشتی را به مناسبت دوازدهمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان منتشر کرد.

به گزارش بینەر به نقل از سایت رسمی جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان، بهروز غریب پور نویسنده و کارگردان مطرح سنندجی یادداشتی را به مناسبت دوازدهمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان منتشر کرد. متن مذکور به شرح زیر می‌باشد:

چهل سال پیش بود که در تور اجرای نمایش «افسانەی ترس» در سقز، مریوان، بانه، بیجار و قروه؛ شور و شوق مردمان دو شهر ما را شگفت زده کرد. تماشاگران مریوانی و سقزی در قیاس با سایر شهرهای آن روزگار کردستان از فرهنگی بالاتر برخوردار بودند در حالیکه در هر دو شهر جنبش تئاتری وجود نداشت اما احساس می‌کردیم که یک تمایل غریزی و میل به دیدن تئاتر و داشتن تئاتر پیشرو وجود دارد و در این سالها و از طریق اظهار نظرهای داوران تئاتر خیابانی و پس از تماس با فعالان تئاتری مریوان و سقز پی بردم که آن نیروی بالقوه به فعل در آمده است و در یکی از این دو شهر –مریوان- تئاتر خیابانی و در دیگری –سقز- تئاتر صحنەای شکوفا شدەاند و برغم دوری و محرومیت، اهل تئاتر هر دو شهر با تولید و عرضەی تئاتر خیابانی دوشادوش یکدیگر به کانونهای توانمند تئاتر کردستان مبدل شده اند. تئاتر خیابانی مریوان دیگر تابع صرف قواعد و اصول دیکته شده از مرکز نیستند و فراتر از این تماشاگران مریوانی در ادامەی همان میل و اشتیاق تجربه شده در چهل پیش من، چنان متین و مشتاق به نظر می رسیدند که ما داوران جشنواره را شگفت زده کرده بودند. این متانت و برخورد فرهنگی و حرفەای هنگامی بیشتر احساس می شد که آن‌ها ناظر اجراهایی با کیفیت نه چندان بالا روبرو می شدند و با صعەی صدر تا پایان چنان گروه‌هایی را تحمل کرده و حتی بیش از آثار مطلوب نظرشان عوامل اجرا را تشویق میکردند. قطعا نحوەی تشویق نشان میداد که آنها عوامل هر اجرا را برای سفر و حضور دوباره به شهرشان ترغیب می‌کنند و باز آن میل غریزی و در بسیاری از موارد آگاهانه به چشم می خورد که مردمان بی نام نشان در جستجوی هویتی برای شهر زیبایشان هستند و تمام کوششان این است که همەی گروه‌ها با عزم بازگشت دوباره شهرشان را ترک کنند. شاید گفتنش ضروری باشد؛ من ده‌ها جشنوارەی ملی و بین المللی را درجای جای جهان دیدەام اما به جرئت می گویم که جشنوارەی تئاتر خیابانی مریوان از عاشقان و حامیانی برخوردار است که در میان آن جشنوارەها جایگاه ویژەای در ذهن و خاطر من بە جا گذاشته است و تا زندەام این خاطرەی زیبا را از یاد نخواهم برد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یک جوان ٢١ ساله و ٤ سالن سینما

بازگشایی یا بازبسته شدن سینما؟

سالها از تعطیلی سینماهای مهاباد و بوکان به مانند بسیاری از شهرهای دیگر می گذرد و در این میان به غیر از اکران پراکنده آثار برخی از فیلمسازان، به مفهوم واقعی سینما، این شهرها فاقد این نشانه ی برجسته ی فرهنگی بوده اند. با این حال بعد از اعلام چندباره ی فراخوان مزایده ای جهت واگذاری سالن سینمای ! شهرهای مهاباد، بوکان، میاندوآب و خوی در اوایل سال جاری، بالاخره و بعد از عدم استقبال معنادار،  جوانی ٢١ ساله از خوی در تاریخ ١٧ تیرماه ٩٦ به طور رسمی برنده ی این مزایده اعلام و قرار شد سالن مجتمع فرهنگی و هنری ٤ شهرها ذکر شده در قالب سینما همزمان به وی  واگذار شود. فارغ از روند برگزاری مزایده و میزان مبلغ آن در این میان چند سوال مهم تر قابل طرح است که شاید نیازمند پاسخ مناسبی برای روشن شدن موضوع باشد. سوال اول اینکه آیا مدیریت همزمان ٤ سالن سینما در ٤ شهر متفاوت برای یک جوان ٢١ ساله  به واقع امکان پذیر است؟ ممکن است در نگاه اول این جواب به ذهن متبادر شود که وی دارای توانمندی های خاصی است که ممکن است دیگران تاکنون از آن بی خبر بوده اند. اما با یک جستجوی ساده دراینترنت عکس آن اثبات می شود و اسم ایشان به غیر از یک وبلاگ معمولی و غیر مرتبط با مقوله ی سینما و یا مدیریت فرهنگی، در هیچ جایی ذکر نشده و نشانی از پیشینه و سابقه ی فرهنگی و یا مدیریتی این جوان دیده نمی شود. با این اوصاف پرسش دوم مطرح می شود که به راستی مدیران فرهنگی استان چه رویکردی نسبت به مفهوم « مدیریت سالن سینما» دارند؟ این روزها در حالی که در شهرهای بزرگ برای بوفه های سینما نیز چارچوب و مقررات خاصی در نظر گرفته شده و خود به مسئله ی مهمی در امر سینماداری تبدیل شده ، به نظر می رسد در استان آذربایجان غربی مدیریت سینما در پایین ترین حد ممکن تصور شده و چه بسا مدیریت سینما با دستفروشی لوح فشرده (DVD) فیلم در کنار خیابان هم تراز انگاشته شده است. حال فارغ از این جنبه باید از این مدیر ٢١ ساله پرسید که اصلا این سالن ها را از نزدیک دیده است؟  بنا به گفته ی برخی از شاهدان این بازدید در چند مورد رخ داده است. پس آیا این مدیر جوان اطلاع دارند برای نمونه سالن مجتمع فرهنگی و هنری مهاباد که ایشان به عنوان سالن سینما برنده ی آن شده اند هیچ استانداردی برای تبدیل شدن به سالن سینما را  ندارد؟ مشخص نیست سالنی که شرایط اولیه ی کمسیون ماده ٥ را دارا نیست چگونه قرار است میزبان مردم و علاقمندان باشد؟ اگر چه ظاهراً سالن های مجتمع فرهنگی و هنری بوکان و میاندوآب و خوی از وضع مناسب تری نسبت به سالن مهاباد برخوردار هستند ، اما آن ها نیز لزوماً چندان در وضعیت کاملا مطلوبی که به عنوان سالن سینما شایسته ی شهروندانشان باشند قرار ندارند و مشخص ...
css.php