رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٢٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۵۶(in)
    محدوده دید ٩.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 3-Moderate
    رطوبت ٢۵.۵۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

بهروز غریب پور نویسنده و کارگردان مطرح سنندجی یادداشتی را به مناسبت دوازدهمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان منتشر کرد.

به گزارش بینەر به نقل از سایت رسمی جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان، بهروز غریب پور نویسنده و کارگردان مطرح سنندجی یادداشتی را به مناسبت دوازدهمین دوره جشنواره بین المللی تئاتر خیابانی مریوان منتشر کرد. متن مذکور به شرح زیر می‌باشد:

چهل سال پیش بود که در تور اجرای نمایش «افسانەی ترس» در سقز، مریوان، بانه، بیجار و قروه؛ شور و شوق مردمان دو شهر ما را شگفت زده کرد. تماشاگران مریوانی و سقزی در قیاس با سایر شهرهای آن روزگار کردستان از فرهنگی بالاتر برخوردار بودند در حالیکه در هر دو شهر جنبش تئاتری وجود نداشت اما احساس می‌کردیم که یک تمایل غریزی و میل به دیدن تئاتر و داشتن تئاتر پیشرو وجود دارد و در این سالها و از طریق اظهار نظرهای داوران تئاتر خیابانی و پس از تماس با فعالان تئاتری مریوان و سقز پی بردم که آن نیروی بالقوه به فعل در آمده است و در یکی از این دو شهر –مریوان- تئاتر خیابانی و در دیگری –سقز- تئاتر صحنەای شکوفا شدەاند و برغم دوری و محرومیت، اهل تئاتر هر دو شهر با تولید و عرضەی تئاتر خیابانی دوشادوش یکدیگر به کانونهای توانمند تئاتر کردستان مبدل شده اند. تئاتر خیابانی مریوان دیگر تابع صرف قواعد و اصول دیکته شده از مرکز نیستند و فراتر از این تماشاگران مریوانی در ادامەی همان میل و اشتیاق تجربه شده در چهل پیش من، چنان متین و مشتاق به نظر می رسیدند که ما داوران جشنواره را شگفت زده کرده بودند. این متانت و برخورد فرهنگی و حرفەای هنگامی بیشتر احساس می شد که آن‌ها ناظر اجراهایی با کیفیت نه چندان بالا روبرو می شدند و با صعەی صدر تا پایان چنان گروه‌هایی را تحمل کرده و حتی بیش از آثار مطلوب نظرشان عوامل اجرا را تشویق میکردند. قطعا نحوەی تشویق نشان میداد که آنها عوامل هر اجرا را برای سفر و حضور دوباره به شهرشان ترغیب می‌کنند و باز آن میل غریزی و در بسیاری از موارد آگاهانه به چشم می خورد که مردمان بی نام نشان در جستجوی هویتی برای شهر زیبایشان هستند و تمام کوششان این است که همەی گروه‌ها با عزم بازگشت دوباره شهرشان را ترک کنند. شاید گفتنش ضروری باشد؛ من ده‌ها جشنوارەی ملی و بین المللی را درجای جای جهان دیدەام اما به جرئت می گویم که جشنوارەی تئاتر خیابانی مریوان از عاشقان و حامیانی برخوردار است که در میان آن جشنوارەها جایگاه ویژەای در ذهن و خاطر من بە جا گذاشته است و تا زندەام این خاطرەی زیبا را از یاد نخواهم برد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

به مناسبت روز جهانی تئاتر

نمایشنامه کُردی ۱۲۵ یا ۱۰۰ ساله؟

پس از برگزاری جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی به مناسبت صدمین سالروز نگارش نمایشنامه "مَمِ آلان" (Mame Alan/ Memê Alan) (١٩١٨م) توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" (1890-1958) در دانشگاه کردستان، "دکتر امید ورزنده" رئیس مرکز پژوهش کردستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، با استناد به چند منبع همچون برگه­ ای از بروشور "نمایشگاه جهانی کلمبیای شیکاگو"، در سال ۱۸۹۳م که در آن عبارت "درام کُردی"  (The Kurdish Drama)درج شده و مقاله "جعفر سریکایا" و مطلبی از "بکر شوانی" در فیس بوک، در مطلبی کوتاه تاریخ نمایشنامه نویسی کُردی را ۲۵ سال قبل تر از زمان نگارش نمایشنامه "ممِ آلان" توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" اعلام نمودند و ۱۲۵مین سال نمایشنامه نویسی کُردی را تبریک گفتند. این شرایط چند پرسش را مطرح نمود؛ آیا برگزار کنندگان جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی چنین واقعه تاریخی را نادیده گرفته اند؟ آیا اجرای "درام کُردی" در شیکاگو می تواند سرآغاز نمایشنامه نویسی کُردی محسوب شود؟ و بالاخره نمایشنامه نویسی کُردی 125 یا 100 سال قدمت دارد؟ برای ارائه پاسخی دقیق به پرسش های مطرح شده لازم است شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره، اسناد و همچنین چند و چون نمایش اجرا شده را با حساسیت بیشتری بررسی نمود. این نوشتار سعی دارد گامی در این راستا بردارد. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عثمانی در نیمه دوم قرن ۱۹م برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در زمان حکومت "عبدالحمید دوم عثمانی" (۱۸۴۲-۱۹۱۸م) صورت گرفته است. دوران حکومت "عبدالحمید" از ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹م، دوره پرتنش امپراتوری عثمانی به دلیل جدی تر شدن مباحث تجزیه عثمانی و جنبش های ملی گرایی محسوب می شود. از اواسط قرن ۱۸م ترس اروپاییان از ترک ها و اعراب، و در واقع گسترش سرزمین های اسلامی کمتر شد و این بار آنها بودند که دست بالا را داشتند و تهدیدی برای تجزیه امپراتوری به حساب می آمدند. بسیار پیشتر از به قدرت رسیدن "عبدالحمید" سرزمین های عثمانی روی کاغذ بین فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه تقسیم شده بود و اولین راهکار جهت دستیابی به آن اهداف، حمایت -حتی ظاهری- از مسیحیان، یهودیان و دیگر ملت های تحت سلطه عثمانی از سوی دولت های غربی بود. از همین رو سلاطین عثمانی با ایجاد اصلاحات سیاسی و افزایش نسبی آزادی های اقلیت های مذهبی سعی داشتند از میزان نفوذ غرب بکاهند و در نیمه اول قرن ۱۹م گرایش سلاطین عثمانی به مظاهر اروپایی نمایان بود. از همین رو قرن نوزدهم، قرن اصلاحات در دوران حکومت ۶۰۰ ساله عثمانی نام گذاری شده است. تفاوت "عبدالحمید" با سلاطین پیش از خودش در قرن ۱۹م پایبندی متعصبانه به دین اسلام و احیای مجدد لقب خلیفه به جای سلطان و همچنین بهره گیری از حس اسلامگرایی اکثریت ساکنان تحت سلطه امپراتوری بود. او سرسازگاری با مسیحیت، یهودیت و در کل غرب را نداشت و تأکیدش اتکا به مبانی دین، فرهنگ و علوم اسلامی بود. همچنین مخالفت زیادی با تجدد خواهی و ظهور مظاهر غربی داشت. وی همواره به عنوان یکی از عاملان اصلی قتل عام ارامنه ...

جدیدترین خبرها

css.php