رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الأربعاء ۸ محرم ۱۴۴۰
  • 2018 Wednesday 19 September
    مهاباد لطیف
    ٢۶(°C)
    وزش باد ٩(mph)
    فشار ٢۵.۵۴(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 3-Moderate
    رطوبت ٢۵.۵۴(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
شهریور ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« مرداد    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
  • پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۹۶ - ۱۲:۲۴
  • کد خبر : 6477
  • مشاهده : 397 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : پروژه ی ناتمام در شاهین دژ کلید خورد

فیلم کوتاه داستانی “پروژه ناتمام” در شهر شاهیندژ کلید خورد.

به گزارش بینه‌ر، فیلم داستانی پروژه ی ناتمام به کارگردانی پیمان ایازی و تهیه کنندگی یهدا عزیزی در شهر شاهیندژ استان آذربایجان غربی کلید خورد.داستان این فیلم درباره ی جوانی به نام امیر حسین است. او درگیر پایان نامه دانشجویی و به دنبال موضوع مناسبی جهت ارائه به دانشگاه است. یکی از دوستان قدیمی اش موضوع پایان نامه خوبی دارد اما به دلیل مشکلات مالی و بیماری پدرش زمان و توان انجام آن را ندارد. امیر حسین تأمین هزینه های درمان پدر دوستش را می پدیرد و طرح او را به عنوان پایان نامه خودش ارائه می دهد…

"پروژه ی ناتمام" به نویسندگی و کارگردان پیمان ایازی و تهیه کنندگی یهدا عزیزی تولید می شود. سایر عوامل این فیلم کوتاه عبارتند از مدیر تولید: مهدی نیکبخت، تصویربرداری و تدوین: حسین اسکندری، صدا بردار: امیر حسین درویش، طراح صحنه و لباس: لیلا شاهی، معصومه عزیزیان، وزهرا صادق زاده، دستیار کارگردان: مهدی نامی، تدارکات: امیر محمد شهابی، بازیگران: نسیم حدادی، اسماعیل کرمی، رسول راعی، سجاد خیری، عارف قادری افشار. بازیگر خردسال: امیر حسین نیکبخت

پیمان ایازی، متولد ۱۳۷۳ فارغ التحصیل مهندسی کشاورزی است و از سال ۹۳ فعالیت در عرصه فیلم کوتاه را با بازیگری در فیلم های( خوابگاه سیزدهم و چک) شروع کرده است و در سال ۹۶ با نویسندگی و کارگردانی دو فیلم کوتاه (سرباز) و (پروژه ناتمام) تجربه ی کارگردانی خود را آغاز کرده داده است.

یهدا عزیزی تهیه ی کننده ی این فیلم، متولد ۱۳۷۷ در شهر ارومیه، دانشجوی کاردانی رشته گرافیک است و از پنج سال قبل به عنوان خبرنگار و عکاس فعالیت نموده و فیلم (پروژه نا تمام) اولین تجربه تهیه کنندگی او محسوب می شود.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

جدیدترین خبرها

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
624
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php