رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٧(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣۶(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

با اعلام برگزیدگان بخش های مختلف پانزدهمین جشن تصویر سال صدف گلشنی هنرمند کاریکاتوریست عضو خانه کاریکاتور حوزه هنری موفق به کسب لوح تقدیر بخش کاریکاتور این جشنواره برای دومین سال پیاپی شد.

به گزارش بینەر، به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان ؛ پانزدهمین جشن تصویر سال در بخش های مختلف با معرفی برگزیدگان ۱۸ اسفند ماه  به کار خود پایان داد.
بر این اساس در بخش کاریکاتور نوجوان ۱۶ ساله سنندجی خانم صدف گلشنی از اعضای خانه کاریکاتور حوزه هنری استان کردستان برای دومین سال متوالی موفق شد در بخش کاریکاتورزیر ۲۵ سال ،  لوح تقدیر این جشنواره را از آن خود نماید .
صدف گلشنی عضو خانه کاریکاتور حوزه هنری متولد۱۳۸۰ و دانش آموز رشته انیمیشن هنرستای هنرهای زیبای سنندج می باشد. وی فعالیت هنری خود را از سال ۹۱ آغاز نموده و تا کنون موفق به کسب چندین مقام کشوری و استانی شده است.
از مهمترین عناوین کسب شده توسط این نوجوان موفق می توان به : کسب لوح تقدیر بیست و چهارمین جشنواره سراسری هنر جوانان،مقام اول جشنواره سراسری هنرهای تجسمی دانش آموزان،کسب مقام برگزیده چهاردهمین جشنواره تصویر سال ، کسب مقام اول جشنواره سراسری وقف چشمه همیشه جاری و… نام برد
داوری بخش کاریکاتور پانزدهیمن جشن تصویر سال  را استاد اردشیر رستمی و کامبیز درمبخش بر عهده داشتند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php