رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٧(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣۶(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
  • شنبه ۵ اسفند ۱۳۹۶ - ۲۳:۴۸
  • کد خبر : 6498
  • مشاهده : 272 بازدید
  • تیتر 4 » س.ت » عکاسی
  • چاپ خبر : عکاس کورد «منصور محمدی» برگزیده مجله معتبر و پرتیراژ نیکون Nphoto شد

‌ منوچهر جهانی ـ هنرمند عكاس كورد «منصور محمدی» در رقابت عکاسی زمستان نشریه معتبر، مشهور و بسیار پرتیراژ نیکون ۲۰۱۸ Nphoto برگزيده و صاحب مقام دوم شد.

 هر ساله عکس‌های برتر جهان در زمینه‌های مختلف از نگاه منتقدان این نشریه ارزشمند و معتبر، انتخاب و چاپ می‌شوند. در رقابت‌های امسال مجله نیکون Nphoto هنرمند عكاس مطرح و سرشناس مهابادی «منصور محمدی» با عکسی از کوه‌ها، درخت و طبیعت زمستانی و پُربرف و زیبای کوردستان برگزیده شد و توانست رتبه دوم را از آن خود کند.

 عکس برگزیده شده منصور محمدی در کنار عکس‌های برگزیده مجله معتبر و پرتیراژ نیکون ۲۰۱۸ Nphoto به همراه توضیحاتی در مورد این عکس، نوع دوربین عکاس، لنز و مشخصات فنی و تخصصی عکاسی این اثر برگزیده چاپ رسیده است. هر ساله عکس‌های برتر و برگزیده عکاسان جهان در زمینه‌های مختلف از نگاه منتقدان این نشریه، انتخاب و چاپ می‌شوند.

 عکس طبیعت برفی منصور محمدی که در مناظر زمستانی اطراف شهرستان سقز به ثبت رسیده است، پبش‌تر نیز برنده مدال نقره نخستین جشنواره بین المللی عکس TIFA توکیوی ژاپن شده و به همراه سه عکس دیگر طبیعت، جایزه چهار دیپلم افتخار این جشنواره را کسب کرد.

 «منصور محمدی» عکاس ایرانی اهل مهاباد در آذربایجان غربی مدرس دانشگاه و عضو انجمن طراحان گرافیک ایران است و تاکنون جوایز مهم و معتبری از جشنواره‌های داخلی و بین‌المللی در سطح جهان کسب کرده است که عبارتند از، مدال نقره و چهار دیپلم افتخار نخستین جشنواره بین‌المللی عکس TIFA  توکیوی ژاپن، مدال برنز و دیپلم افتخار انجمن عکاسان امریکا از جشنواره سفر آمریکا در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴، مدال نقره انجمن عکاسان آمریکا (PSA) در جشنواره بین‌المللی اسلوونی، چهار دیپلم افتخار از فستیوال جهانی فوتو آوارد آمریکا Photo Awards  در سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۰۸، لوح تقدیر از جشنواره Aop-Open انگلستان در سال ۲۰۰۵، مقام اول از جشنواره مطبوعات برای طراحی جلد مجله در سال ۱۳۸۲، مقام سوم از جشنواره مطبوعات برای طراحی جلد مجله در سال ۱۳۸۳ و چندین موفقیت دیگر را نیز در کارنامه خود دارد.

 این عکاس و طراح گرافیک که دارای مدرک کارشناسی ارشد رشته گرافیک از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بوده و مدرس گروه معماری در دانشگاه آزاد اسلامی و گروه گرافیک در دانشگاه جامع علمی کاربردی و عضو انجمن طراحان گرافیک ایران می‌باشد. هم‌چنین در حدود ۲۰ نمایشگاه عکس انفرادی در سارپسبورگ نروژ، اربیل عراق، ماینز آلمان، اتریش، خانه هنرمندان ایران در تهران، رشت، سنندج، مهاباد و نمایشگاه عکس جمعی در داخل و خارج کشور حضور داشته است. عکس‌های این هنرمند در جشنواره لوکزامبورگ، جشنواره بین‌المللی ادیان توحیدی، جشنواره بین‌المللی هنر و نمایش، جشنواره طبیعت، جشنواره هنرهای تجسمی فجر، جشنواره عکس کودک، جشنواره حرا شرکت داشته و در نشریه معتبر Blur Magazin آمریکا، نشریه معتبر Art Portfolio  آمریکا به چاپ رسیده‌اند.

 گفتنی است بیش‌تر آثار هنرمند مهابادی «منصور محمدی» به معرفی فرهنگ غنی، آداب و رسوم اصیل و طبیعت بکر و بی‎نظیر کوردستان اختصاص داشته است که حاصل ۱۵ سال تلاش مستمر و خستگی ناپذیر این عکاس پرافتخار است و این آثار به زودی به صورت کتاب چاپ شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهد گرفت./بوکان آنلاین

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php