رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الخميس ۴ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 13 December
    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٩(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • پنجشنبه ۱۰ اسفند ۱۳۹۶ - ۰۱:۰۵
  • کد خبر : 6545
  • مشاهده : 459 بازدید
  • ادبیات » تیتر 2 » س.ت
  • چاپ خبر : نقدعاشقانه های شیرکو بیکس در ساعت ۲۵

نشست بررسی کتاب عاشق شدن در ساعت ۲۵ شیرکو بیکس عصر روز چهارشنبه ۹ اسفند در تهران برگزار شد.

به گزارش بینه‌ر، کتاب عاشق شدن در ساعت ۲۵  که شامل مجموعه اشعارعاشقانه ی شیرکو بیکس است و توسط فریاد شیری شاعر و مترجم کرمانشاهی به زبان فارسی ترجمه شده است.

این اشعار در طول سالهای مختلف حیات هنری این شاعر کورد اهل کردستان عراق (باشور) سروده شده است و به نوعی بازتابی از لحظات زندگی عاشقانه ی شیرکو بیکس از کوههای کردستان تا زندگی در اروپا را شامل می شود.

در این جلسه که با اجرای سابیر هاکا همراه بود، مصطفی بیگی (متخلص به رودوس فه یلی) شاعر و منتقد ادبی ایلامی به نقد کتاب به ویژه در ساحت ترجمه ی آن پرداخت.

در ابتدای جلسه، بیگی با اشاره ای مختصر به  زندگی شیرکو بیکس به گذار زندگی هنری وی پرداخت و عنوان کرد: شیرکو از خانواده ای فرهنگی چشم به دنیا گشود و اگر چه زود پدرش را از دست داد، اما به نظر می رسد همین سالهای کوتاه نیز توانسته بود تأثیر خود را بر او بگذارد.

وی افزود: شیرکو بخشی از سالهای زندگی اش را در کوهها و در مقام چریک گذراند و به عنوان مجری رادیویی که در حکومت آن زمان عراق ممنوع بود به اجرای برنامه می پرداخت و همین تجربه زمینه ساز شکل گیری لحن خاص سالهای بعد وی در خوانش اشعارش شد. در همین سالها و کمی بعدتر اشعار او رنگ و بوی مقاومت و چریکی دارد و همین اشعار نیز بیشتر در ایران به مدد توجه افرادی همچون احمد شاملو شناخته شد و بسیاری از مخاطبان غیرکورد و حتی کورد شیرکو بیکس را به عنوان شاعری چریکی می شناسند. در حالی که شیرکو شاعری اجتماعی است که اشعار عاشقانه ی قابل توجهی دارد.

این شاعر ایلامی با اشاره به گذار از زندگی چریکی و تجربه ی زندگی مدرن در اروپای شیرکو بیکس افزود: شیرکو اگر در سالهای ابتدایی از مفاهیمی اقلیمی و سرزمینی بیشتر در اشعارش می گوید، به مرور پا را فراتر می گذارد و به شاعر فراملی و حتی فراجهانی می رسد. شاعری که اشعارش دیگر متعلق به جغرافیایی خاص محدود نمی شود و هر شخصی با هر ملیتی اشعارش را بخواند می تواند با آن همذات پنداری کند.

در ادامه ی جلسه فریاد شیری مترجم کتاب با اشاره به سختی کار ترجمه شعر گفت: بی شک ترجمه ی شعر هرگز نمی تواند انتقال دهنده ی کامل معنا و زبان شعر باشد، مگر اینکه مانند شاملو دوباره شعر را بسراییم.

وی افزود: تخصص او اگر چه  شعر است اما هرگز نخواست دوباره اشعار شیرکو را بسراید و تنها ترجمه ای معنایی و نه ساختار زبانی از اشعارش را ارائه داده است.

شیری عنوان کرد: مهم ترین دلیل او نیز برای گزینش اشعار شاعرانه ی شیرکو بیکس همین نکته بود تا گوشه ای دیگر از توانایی های شیرکو به مخاطب فارس زبان شناسانده شود.

این جلسه را موسسه ی نشانه با همکاری نشر چشمه و نشر سرزمین اهورای در قالب نشست های ماهانه ی نقد کتاب ترجمه برگزار کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
709
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php