رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٩(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
خرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« اردیبهشت    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • یکشنبه ۱۲ دی ۱۳۹۵ - ۱۴:۱۸
  • کد خبر : 3101
  • مشاهده : 333 بازدید
  • تئاتر » س.ت
  • چاپ خبر : قطب الدین صادقی و تینا پاکروان به تماشای «میلاد یک رویا» نشستند

شب گذشته در مراسم افتتاحییه نمایش “میلاد یک رویا” که با کارگردانی الهه پورجمشید درحال اجراست، پذیرای دکتر قطب الدین صادقی، تینا پاکروان به همراه جمعی از هنرمندان تئاتر، سینما و تلویزیون کشورمان شد.

به گزارش بینەر به نقل از پايگاه اطلاع رسانی تئاتر، نمایش «میلاد یک رویا» که از هفتم دی ماه در خانه ی نمایش اداره ی برنامه های تئاتر اجرای خود را آغاز کرده بود، شب گذشته مراسم افتتاحیه ای نمایش را برگزار و میزبان دکتر قطب الدین صادقی و تینا پاکروان، تهیه کننده، نویسنده، کارگردان و بازیگر سینما بود.

برپایه ی این گزارش، شب گذشته هنرمندان دیگری چون کیوان نخعی مدیر روابط عمومی اداره کل هنرهای نمایشی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، محسن سراجی نویسنده و کارگردان، اصغر خلیلی نویسنده و کارگردان تئاتر، مهدی زمین پرداز بازیگر تئاتر و تلویزیون، نسیم سیگارودی طراح صحنه و لباس، مهدی بقائیان گوینده ی رادیو، مجتبی دربندی، ساناز خلیلیان، علی بهرامی، حمیدرضا کاظمی پور، حامد نظامی، مائده کیوانی، لیلا حقانی، مصطفی جنتی و سمیه صباغ به تماشای نمایش «میلاد یک رویا» نشستند.

نمایش "میلاد یک رویا" نوشته ی کاظم عینعلی و تازه ترین اثر گروه نمایشی «نگاه» است که با بازی الهه پورجمشید، سحرناز عباس زاده، مهبد قناعت پیشه، امین وحیدی پور، نیما جمالی، عاطفه فرهنگی، درسا صانعی و امیرمحمد رجبی در خانه ی نمایش اجرا می شود.

علاقمندان به تماشای این نمایش می توانند هر روز ساعت ۱۸ به خانه ی نمایش اداره ی برنامه های تئاتر به نشانی تهران، میدان فردوسی، خیابان شهید موسوی، کوچه شهید محمدآقا، پلاک ۳۴ مراجعه کنند و به مدت شصت دقیقه به تماشای «میلاد یک رویا» بنشینند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php