رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۰ جماد ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 27 February
    مهاباد لطیف
    ٧(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
ابراز تاسف هنرمند سرشناس مهابادی از درگذشت عروسک گردان كلاه قرمزی:

تکنیک عروسک‌گردانی فنی‌زاده منحصر به فرد بود

مدرس و هنرمند پیشکسوت تئاتر عروسکی با ابراز تاسف از درگذشت دنیا فنی زاده از ویژگی های فنی و اخلاقی این هنرمند فقید نمایش عروسکی سخن گفت.

به گزارش بینەر و بە نقل از مهر، دنیا فنی‌زاده هنرمند تئاتر عروسکی و عروسک‌گردان «کلاه قرمزی» که از سرطان رنج می‌برد، سرانجام صبح امروز ۸ دی‌ماه در بیمارستان از دنیا رفت.
حسن دادشکر مدرس و هنرمند پیشکسوت تئاتر عروسکی با ابراز تاسف از فقدان اين هنرمند بیان کرد: زنده‌یاد دنیا فنی‌زاده یکی از هنرمندان فعال نمایش عروسکی بود که به زعم بنده به لحاظ تکنیک عروسک‌گردانی یکی از بهترین‌های این عرصه بودند و من فکر می‌کنم این تکنیک بالا و اعجاب‌انگیز عروسک‌گردانی در ژن این هنرمند وجود داشت همان‌طور که پدرش مرحوم پرویز فنی زاده نیز در حوزه بازیگری منحصر به فرد بود.
اين هنرمند مهابادی در ادامه خاطر نشان كرد: او علاوه بر توانایی‌های منحصر به فردی که در حوزه عروسک‌گردانی داشت از خلاقیت بسیار شگفت انگیزی نیز برخوردار بود که برای من همواره جالب توجه بود. من به خاطر دارم که در اوایلی که مجموعه «کلاه قرمزی» از تلویزیون پخش می‌شد تمامی میزانسن ها و حرکت عروسک ها روی صحنه بر اساس حرکت های خلاقه ای که وی طراحی می کرد، چیده می شد.
این نویسنده و کارگردان تئاتر عروسکی در پایان تصریح کرد: زنده‌یاد دنیا فنی زاده یکی از با اخلاق ترین، آرام ترین، متین ترین و فروتن ترین هنرمندان حوزه نمایش عروسکی بود که همه اهالی تئاتر عروسکی او را با این ویژگی های اخلاقی می شناختند. او هنرمندی بود که با هر کارگردانی کار نمی کرد و همواره با کارگردانانی همکاری می کرد که به عروسک گردانانش اجازه خلاقیت می دهند. او هنرمند بسیار مستعدی بود که بنده واقعا از خبر درگذشت او شوکه شدم و از خداوند مهربان علو درجات الهی را خواستارم. درگذشت ایشان ضایعه بسیار تاسف باری برای نمایش عروسکی کشور است که من به سهم خودم به خانواده این هنرمند تسلیت می گویم.

پايگاه هنری بینەر، درگذشت زنده ياد دنيا فنی زادە را به خانواده ايشان و جامعه هنری تسليت عرض می نماید.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php