رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣٢(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.٣٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 11-Extreme
    رطوبت ٢۵.٣٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

آثار پویانمایی راه‌یافته به بخش ملی سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران اعلام شد.

به‌ گزارش بینەر به نقل از مهر، هیات انتخاب بخش پویانمایی سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران از میان ۹۸ اثر رسیده به دبیرخانه جشنواره، ۲۹ فیلم کوتاه پویانمایی را برای رقابت در بخش ملی انتخاب کردند.

تندیس جشنواره و مبلغ ۸۰٫۰۰۰٫۰۰۰ ریال به بهترین کارگردانی در بخش فیلم کوتاه پویانمایی تعلق می گیرد.

اسامی آثار پویانمایی که در بخش ملی این دوره از جشنواره رقابت می کنند به شرح زیر است:

تماشاچی/  محسن باقری‌دستگردی/ شهرکرد

یال و کوپال/  شیوا صادق‌اسدی/ تهران

داگبین/  آتوسا غفاری/ کرج

هیچکس/ الهام طرقی/ نیشابور

رویای سپید/ فاطمه درینی/ شیراز

نقش زندگی/ احسان معصوم/ قزوین

طناب/ آذر منصوری/ سنندج

آدم خانگی/ مرضیه ابرارپایدار/ تهران

جم شید؛ مرثیه‌ای بر یک اسطوره/ معین صمدی/ تهران

بادسر/ امیرپویا افضلی‌پور، روح‌الله سعادتمند/ تهران

عصر وارونه/ هادی امیری، رها فرجی/ همدان

پل/ نوید تنظیفیان/ اصفهان

من/ فاطمه بخنوده/ تهران

والی بال/ کاوه سیستانی/ شیراز

تماشاچی/ شیدا غلامرضاکاشی/ تهران

تریو قجری/ محمدرضا  مرادی/ اراک

حلقه گمشده/ سیدفرهاد نجفی‌فرد/ قزوین

رد خون/ رضا وجدانی/ تهران

نو کات/ سمیه محمدیان/ شهرکرد

من تنها نیستم!/ امین ملکوتی‌خواه/ تهران

۱۸.۱۱۱.۸۱/ سعیده جانی‌خواه/ تهران

سیاه یا سفید/ محمدعلی سلیمانزاده/ تهران

سبز و صورتی/ سپیده اقبالی/ تهران

کاش یک برادر داشتم/ ناهید شمس‌دوست/ تهران

داش آکل/ هاجر مهرانی/ تهران

دارزا (درخت‌زاد)/ ایرج محمدی‌رزینی/ تهران

یک اشتباه دیجیتالی/ حمیدرضا بیات/ تهران

زندگی رو به پیشرفت/ مقداد اخوان/ تهران

سیب/ نداسادات میرمحمدی/ ورامین

سی‌وچهارمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران ۲۵ تا ۳۰ مهرماه سال‌جاری برابر با ۱۷ تا ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷ به دبیری سیدصادق موسوی برگزار می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php