رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣٢(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.٣٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 11-Extreme
    رطوبت ٢۵.٣٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

یازدهمین جشنواره کشوری داستان بانه در آذرماه سالجاری با خوانش ۷۳ اثر برگزار می شود.

به گزارش بینەر، جشنواره ی داستان بانه در حالی یازدهمین دوره ی خود را آغاز خواهد کرد که امسال نوزده سال از اولین دوره ی آن در سال ۷۸ که با حضور نویسندگان آذربایجان غربی، کردستان ،کرمانشاه و تهران برگزار شد، می گذرد. این جشنواره که هر از گاهی با وقفه هایی در روند برگزاری روبرو بوده است امسال پذیرای ۱۰۶۸ اثر از سراسر کشور بوده  که با نگاهی به آمار دوره های قبل به لحاظ تعداد، پیشرفت چشمگیری داشته است.

. تا کنون ۵۲۱۴ اثر در طول یازده دوره به دبیرخانه جشنواره رسیده است. از این تعداد در سه بخش مقاله، داستان کودکان و داستان به دو زبان فارسی و کردی بوده است.

در اولین دوره ۸۰ اثر، دومین دوره ۱۵۰ اثر، سومین دوره ۱۸۰ اثر، چهارمین دوره ۳۲۵ اثر، پنجمین دوره۳۷۰ اثر، ششمین دوره ۳۶۵ اثر، هفتمین دوره۳۹۱ اثر، هشتمین دوره ۵۶۶ اثر، نهمین دوره ۷۱۶ اثر، دهمین دوره ۱۲۰۰ اثر و در یازدهمین دوره ۱۰۶۸ اثر به دبیرخانه رسیده و در مجموع ۵۲۱۴ اثر در این یازده دوره به دبیرخانه ارسال شده است.

اهداف جشنواره

محمدصدیق کریم پور به عنوان دبیر یازدهمین جشنواره داستان بانه در پیامی صوتی به بینەر اهداف این جشنواره را تشریح کرد.  

بررسی ادبیات داستانی کشور در بطن اجرای جشنواره داستانی و تبادل آرا در این خصوص، تشویق داستان نویسان به ارائه آثارشان و فرصتی برای ظهور و نمو خلاقیت هایی که مجال بروز پیدا نکرده اند و کشف استعدادهای ادب داستانی و معرفی برترین های این عرصه را از هداف این جشنواره دانست.

 وی افزود: برخورد با اثر به عنوان یکی ارزش و در نظر گرفتن سطح فنی و هنری آثار و عدم التفات به مناسبات و مسببات شخصی، تلاش برای تقویت نقاط قوت ادبیات داستانی و انعکاس آن ، بازنگری آثار و سعی در جبران نقاظ ضعف موجود، بازنگری آثار و سعی در جبران نقاط ضعف موجود از دیگر اهداف مد نظر برای این رویداد فرهنگی است.

دبیر جشنواره همچنین اضافه کرد: لزوم نگرش جامع بینانه برای برآورد کردن خسارت و شناخت آسیب های وارده به ادبیات داستانی کشور علی الخصوص داستان کوردی و ترتیب اتخاذات و راهکارهای لازم برای نشست هایی در بررسی بهتر و سعی در حل معضلات موجود، مقایسه و سنجش سطح فنی و روانشناختی آثار کوردی زبان با دیگر آثار کشور و تفسیر بر آیه های نوید بخش آتی و توجه و بهره برداری از متون داستان های کلاسیک برای ارتقا و اغنای سطح علمی و هنری داستان کوردی و فارسی، فراهم نمودن زمینه ای در این مقطع از زمان و غنیمت شمردن آن برای ایجاد گفتمان ادبی و فرهنگی اساتید و مربوطین ادبی کشور در کناره ی جشنواره، بهره گیری کافی از گفت و گو ها، مصاحبه ها و نشست های اساتید پیشکسوت در بطن و کناره ی جشنواره در جهت انتقال تجربیات و نظرات و معلوماتشان به نسل نو هنرمندانی که تازه پا به عرصه این هنر نهاده اند،  اعلام حسن نیت نمایندگان ادبی این خطه به همه اقوام ایرانی در راستای همکاری و همراهیشان در خدمت به هنر و ادب و نفی هرگونه سیاست و جناح گرایی در ادبیات و هنر از اهدافی است که از اولین دوره ی جشنواره تاکنون مد نظر قرار گرفته است.

کریم پور همچنین عنوان کرد که ایجاد پل محکم میان ادبیات کردی و فارسی به عنوان یکی دیگر از اهداف این جشنواره همواره مدنظر قرار گرفته و در این زمینه نیز تاکنون موفق عمل شده است.

انتخاب و داوری آثار

دبیر جشنواره یازدهمین داستان بانه در خصوص نحوه ی داوری آثار گفت : نام نویسنده اثر بر روی آثار حذف شده و هر اثر از طریق کد دبیرخانه در اختیار داوران قرار گرفته تا بدون هرگونه پیش داوری از روی اسامی نویسندگان به قضاوت اثر بنشینند. همچنین هر داور فرمی با ۱۰ آیتم متفاوت امتیاز بندی شده در اختیار داشت که نهایتا با تجمیع امتیاز هر سه داور ، اثری که بیشترین امتیاز را کسب کرده بود، برای خوانش در جشنواره مورد پذیرش نهایی قرار گرفت.

داوران جشنواره

تمام بخش های جشنواره در دو گروه فارسی و کردی پذیرای آثار بوده اند که در بخش اصلی که شامل ادبیات داستانی است،  داستان های فارسی توسط  محمد رحیمیان، ناصر یزدانی و امید رحمانی مورد داوری قرار گرفته و داستان های کوردی توسط مراد اعضمی، امجد غلامی و محمد صدیق کریم پور ارزیابی شده اند.

بخش جنبی این جشنواره در دو گروه ادبیات داستانی کودک و نوجوان و مقاله برگزار می شود که در گروه ادبیات داستانی کودک و نوجوان؛ نسرین جعفری، لیلا صالحی و شریف محمدی به عنوان هیئت انتخاب آثار را مورد داوری قرار دادند و در گروه مقاله، مسعود بیننده، فریا یونسی و فواد جهانی وظیفه ی داوری آثار را برعهده داشتند.

 در۳ روز برگزاری جشنواره ، ۳۰ داستان فارسی، ۳۰ داستان کوردی، ۶ مقاله و ۷ داستان کودک و نوجوان خوانش می شود.

یازدهمین جشنواره کشوری داستان بانه از ۲۱ تا ۲۳ آذرماه در بانه برگزار می شود.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php