رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٧(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣۶(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
  • دوشنبه ۶ آذر ۱۳۹۶ - ۰۰:۵۴
  • کد خبر : 6091
  • مشاهده : 579 بازدید
  • تئاتر » تیتر روز
  • چاپ خبر : آیا جشنواره تئاتر کوردی متعلق به شخص، گروه و دسته است؟

ادریس دلارامی نامه ی سرگشاده ای خطاب به شورای اسلامی شهر سقز نوشت.

به گزارش بینەر،  ادریس دلارامی در اعتراض به روند مدیریت جشنواره تئاتر کردی و آنچه او یکسویه نگری و تک صدایی بودن مدیریت این جشنواره نامیده، نامه ی سرگشاده ای خطاب به شورای شهر سقز نوشته است. متن این نامه ی سرگشاده به شرح زیر است:


ریاست محترم  و اعضای محترم شورای اسلامی شهر سقز 
با سلام
احتراما " بدینوسیله لازم و ضروری دانستم بر حسب اعلام رسمی در رسانه های جمعی و خصوصا" فضای مجازی در ارتباط با برگزاری جلسه هم اندیشی شورای اسلامی شهر سقز با دبیر جشنواره تئاتر کوردی سقز و جمعی از اعضای ستاد اجرایی این جشنواره پیرامون روند برگزاری آن مواردی را معروض دارم .
اعتقاد دارم کاربردی ترین ابزار در دنیا در ارتباط با فرهنگ شهر نشینی زبان هنر و به تبع آن تولید آثار هنری است. با برخورد مناسب واجرای سیاست های کلان فرهنگی از سوی شورای اسلامی و شهرداری ها میتوان از همه ظرفیت ها و پتانسیل موجود هنرمندان استفاده نمود که در این راستا و ادوار گذشته شورای اسلامی و دوستان ارجمند عضو شورا ی پنجم نیز رغبت فراوانی در همکاری با هنرمندان از خود نشان داده اند و یا به مرحله اجرا در آورده اند که قطعا همکاری در برگزاری جشنواره تئاتر کوردی سقز می تواند از مهم ترین اتفاق فرهنگی در غرب کشور و استانهای کردنشین باشد. پس ضروری است در حفظ آن کوشا باشیم و تلاش نماییم هر دوره بهتر از دوره قبل برگزار گردد . ولی در کمال تاسف آنچه انتظار نمی رفت یک سویه نگری و تک بعدی بودن و تک صدایی در حوزه اجرایی دوره چهارده هم این جشنواره است که شورای محترم اسلامی با اعمال خود بر این موارد صحه گذاشته و در کمال تعجب در قبال کمک به این جشنواره سهم خواهی نیز نموده است (واگذاری مسئولیت دبیر اجرایی جشنواره به یکی از اعضای شورا ) که این با وظیفه ذاتی شورا که کمک و همیاری به مسایل و رویداداهای فرهنگی آن منافات دارد وشورای اسلامی نه مجری جشنواره ها ی فرهنگی و…که باید یاریگر این جشنواره ها و همایش های تخصصی باشد . حال چگونه است که شورای اسلامی شهر سقز کمک به این جشنواره را مختص یک گروه و فرد یا افرادی خاص قرار داده و در مقابل حذف کسانی که سالها برای این جشنواره در سمت های گونا گون و عضویت در دبیر خانه و تمام کارهای اجرایی زحمت کشیده اند سکوت نموده و فقط به خواسته خویش بسنده نموده است .
مگر میشود این اینجانب بعنوان یکی از سرپرستان و مدیران گروههای نمایشی شهرستان سقز که سالهای عمرم را در راه اعتلای تئاتر و فرهنگ این شهر سپری نموده ام به باد فراموشی سپرده شوم چون دبیر محترم جشنواره احتمالا از ریخت وقیاقه بنده خوشش نمی آید و یا کینه ای بدل دارد . آیا جشنواره تئاتر کوردی متعلق به شخص و گروه و دسته است که راحت و بنا به سلیقه شخصی کسانی را که از بنیانگذاران این جشنواره بوده اند براحتی حذف و کسانی را وارد این دایره نموده اند که در سالیان متمادی در برپایی و اجرای این جشنواره هیچ نقشی نداشته اند .
باید بدانید و دانسته باشید که امثال اینجانب را نمی شود براحتی از دل مردم و تاریخ هنری این شهرستان حذف کرد  و عدم حضور امثال بنده و دعوت نکردن برای حضور در چرخه ی برگزاری این جشنواره قطعا عمدا صورت گرفته و بیم آن رفته است در صورت حضور، مانع از اعمال مستبدانه افراطی، سهم خواهی، نان به قرض دادن و … شوند که این دور از شان یک جشنواره فرهنگی است
مضافا در هفته گذشته از سوی دبیر خانه چهارده همین جشنواره تئاتر کوردی تیزر تبلیغاتی در اکثریت رسانه های جمعی انتشار و پخش گردید و در تیتراژ آن قید گردیده است موسسه نقش آفرینان برگزار میکند . حال سوال اینست؟
 اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کردستان ، فرمانداری ویژه شهرستان سقز ، شورای اسلامی شهر سقز با هزاران مشکل قصد دارند به جشنواره تئاتر کوردی سقز که متعلق به هنرمندان تئاتر این شهر و مردم فرهنگ دوست سقز میباشد کمک نمایند ، یا به موسسه ای خصوصی که هنرمندان تئاتر هیچ نقشی در آن ندارند .
در روز چهارشنبه ۲۴/۰۸/۱۳۹۶ با حضور خود در دفتر شورای اسلامی قصد داشتم که این مکتوبه را حضورا مطرح نمایم که عدم حضور اعضای شورا آنرا ممکن نساخت و عدم پاسخ به تماسهای تلفنی ام با دوستان نا چار این مکتوبه را به محضرتان تقدیم و امیدوارم رسیدگی فرمایید .
ضمنا لازم میدانم از دوست عزیز و عضو‌ محترم شورا جناب آقای افشین عزیزی تشکر نمایم که در آن جلسه هم اندیشی نسبت به غیبت باقی هنرمندان و‌ سرپرست گروه تئاتر یونا معترض بوده اند . سپاس از خانم شکوری که تلفنی به حرفهایم گوش فرا دادند .

ادریس دلارامی
سر پرست رسمی گروه تئاتر یونا

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php