رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣٢(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.٣٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 11-Extreme
    رطوبت ٢۵.٣٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
یونس جلفایی آذر

عکاسی و زلزله اخیر

یونس جلفایی آذر

اهمیت عکس ، خوشبختانه امروزه برهمگان واضح است ، مطلبی که قابل صحبت است ، نقش و تاثیرگذاری عکس در بحران است ، در زلزله ای که در استان کرمانشاه و استانهای همجوار و بطور ویژه در شهرستان سرپل ذهاب و روستاهای اطراف روی داد و متاسفانه تعداد کثیری از هموطنان ما جان خود را ازدست دادند و تعداد زیادی هم مجروح شدند ، عکس بعنوان اثرگذارترین رسانه دیداری ، نقش بسیار بسیار ویژه ای را ایفا کرد.
با انتشار اولین عکس ها در رسانه ها و شبکه های اجتماعی ، بلافاصله مردم در سراسر کشور و حتی جهان شاهد قضیه شدند و مردم انسان دوست و دلسوز از کشور ، خصوصا مناطق نزدیک به شهرستان ، وارد عمل شدند و سیل کمک های مردمی و امدادرسان و تجهیزات و ماشین آلات سنگین سرازیر شد و مردم بطور خودجوش حاضر به کمک و حتی حضور در منطقه شدند.
رسالت عکاسی اینجاست که آشکار میشود و خیلی واضح است که پتانسیل عکس در موارد مشابه باید مورد توجه قرار گیرد.
چشم عکاس و نگاه عکاسانه شاید به جرات بگویم یکی از توانمندترین و موثرترین فاکتور در ارسال پیام و مطلب است و رعایت اخلاق حرفه ای و رسالت هنری و صداقت در کار بُعد دیگر آن است ، عکس های زیادی از همان اوایل وقوع زلزله در شبکه های مجازی منتشر شد ، اما عکس های کمی بودند که نفوذ کردند .
اینجا هدف، مسئولیت عکاس است ، عکاسانی که در منطقه حضور داشتند و دارند ، باید برخود وظیفه بدانند که با تمام وجود کار کنند ، اینجا دیگر رفع تکلیف نیست ، شما رسالت سنگین مردمی دردمند و آسیب دیده را بر دوش دارید و باید همان حس ها ، همان دردها و همان مسایلی که آنها آنجا دارند را به دیگران منتقل کنی ، این اثرگذاری یک عکس است ، در چنین شرایطی با مردمی روبرو خواهید شد که عزیزان خود را از دست داده اند ، خانه اشان ویران شده ، هستی شان را از دست داده اند ، بچه هایی بدون والدین مانده اند ، سالخوردگانی که تنها مانده اند ، چطور با آنها روبرو میشوید ؟ تصمیم عکاس چیست؟ کرامت انسانی را چگونه رعایت می کنی ؟ با زنان چگونه برخورد می کنی ؟فرهنگ و عادات و عرف آن جامعه را چگونه مدنظر می گیری ؟
پس در یک نگاه دیدیم که عوامل بسیاری باید در نظر گرفته شود ، بعد روحی و روانی خود عکاس در چنین شرایطی چگونه است ؟ از قرار گرفتن در چنین شرایطی چه حسی خواهد داشت؟ تاثیراتش چه خواهد بود ؟ و در نظر بگیرید در کنار همه این ها اصول عکاسی و مباحث تکنیکی را هم باید رعایت کرد .
ما بارها شاهد بودیم در خیلی از جریانات بین المللی و جهانی حتی ، یک عکس به تنهایی باعث تصمیم گیری هایی در سیاست خارجی کشورها و ممالک دیگر شده ، نمونه همین عکس آلان ، کودک کوردی که در سواحل دریای مدیترانه در جریان مهاجرت غرق شد و جسد او را در ساحل پیدا کردند ، بعداز همین عکس بود که آلمان بعنوان اولین کشور تصمیم گرفت یک میلیون مهاجر را بپذیرد و به دنبال آن کشورهای دیگر در اتحادیه اروپا همین کار را انجام دادند .
پس دیدیم که عکس جایگاه بسیار ویژه ای میتواند داشته باشد و دارد ، حتی بسیار خوب است که ستادهای بحران هر منطقه ای در موارد مشابه از پتانسیل عکاسان و رسانه ها استفاده کنند.
شبکه های اجتماعی هم بسیار نقش مفیدی داشتند چراکه با ایجاد بستر مناسب برای انتشار تصاویر ، تجربه دیداری گسترده ای در جامعه بوجود آورد و همگان در هر نقطه ای می توانستند شاهد ماجرا باشند ، از سوی دیگر موارد پیشگیرانه و نکات ایمنی در حین بروز زلزله و یا فراخوانهای اجتماعی برای کمک رسانی و نیاز به خون یا هر امداد دیگری به راحتی اعلام میشود و این پتانسیل در بحران حائز اهمیت است و باید گفت اهرمی قدرتمند در مدیریت بحران به شمار می آید.
سخن آخر اینکه عکاسی را جدی بگیریم و در اعتلای آن بکوشیم ، هرچه توانایی ما در عکاسی بیشتر باشد ، قدرت عکس هم بیشتر خواهد بود ، قدرت عکس باعث پیام رسانی سریع و صریح میشود و این موضوع حائز اهمیت است و در مواقع بروز بحران هایی از این دست بسیار مفید خواهد بود ،
کوتاه سخن " با نگرش مثبت ، به عکاسی نگاه کنیم "

فتوژورنالیست
یونس جلفایی آذر
 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php