رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد تا قسمتی ابری
    ١١(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مهر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« شهریور    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  
  • شنبه ۱۷ شهریور ۱۳۹۷ - ۱۸:۳۸
  • کد خبر : 6999
  • مشاهده : 348 بازدید
  • تیتر 3 » س.ت » موسیقی
  • چاپ خبر : هوشنگ کامکار: امروز برای اولین بار گریه کردم
در دیدار با اهالی عرصه موسیقی استان کردستان؛

هوشنگ کامکار: امروز برای اولین بار گریه کردم

هوشنگ کامکار: با دیدن پیشرفت و استعداد بالای هنر موسیقی کردستان از شدت خوشحالی گریه کردم.

به گزارش بینەر به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان، استاد هوشنگ کامکار آهنگساز و عضو شورای عالی موسیقی ایران ظهر امروز در دیدار با اهالی عرصه موسیقی استان کردستان ضمن اعلام این موضوع گفت: من زمانی هم که عزیزترین فرد زندگیم  پدرم به رحمت خدا رفت گریه نکردم اما امروز نتوانستم مقاومت کنم و پس از دیدن اجرای گروه نوجوان سنتورنوازان سنندجی و دف نواز و مولودی خوان  تحت تأثیر قرار گرفتم و از شدت خوشحالی گریه کردم.

هوشنگ کامکار با اشاره به این موفقیت و پیسرفت گفت: باید به تمامی کسانی که در این مسیر پیشرفت هنرمندان را یاری رسانده اند تبریک گفت و دستشان را بوسید و باورداشته باشند که خدماتشان در تاریخ هنری و در دل مردم این استان ثبت خواهد شد.

وی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: از دیگر ویژگی های شادی آور برای من وجود مسئولین بود که در بالاترین سطح فعالیت می کنند و نیروی بومی هستند و وقتی با زمان دهه شصت و قبل از آن مقایسه می کنم این میزان حضور مدیر موفق کرد در کنار هم در استان سابقه نداشته و قطعا این موفقیت بخش عظیمی را باید مرهون این عزیزان و مسئولان بالا دستی و  شناختی که از استان دارند دانست. 

آهنگساز منظومه سمفونیک مولانا افزود: دیروز در زمان دیدن اجرای ارکستر فیلارمونیک اولین آرزویی را که کردم این بود که کاش پدرم در قید حیات بودند و این شکوه و عظمت را می دیدند. 

وی نیز با تمجید از نوازنده نوجوان ترمبو گفت: هیچگاه این صحنه را فراموش نخواهم کرد. کسانی که اهل فن هستند می دانند سازهای برنجی جزء سازهای بسیار سخت و مشکل در ارکستر هاست و این قدرت نوازندگی توسط این کودک بسیار شگفت انگیز بود.

هوشنگ کامکار ضمن استقبال از کمک به فعالیت های هنری استان گفت: جهت تحقق این موضوع می بایست زمینه های لازم حضور اساتید فراهم گردد.

وی با اشاره به فعالیت های خیریه گروه کامکار نیز گفت: شاید اولین گروه در کشور که در این زمینه ورود پیدا کرده است گروه کامکار باشد که به مناسبت های مختلف در داخل کشور شهرای آمل ، بابل، تهران، برای کودکان آواره سوری و … برنامه اجرا کردیم و در صورت مهیا بودن شرایط باز هم این امادگی وجود دارد در کردستان اجرای کنسرت داشته باشند.

کامکار ضمن اظهار امیدواری نسبت به آینده هنر کردستان با حضور مسئولین دلسوز و هنرمندان تلاشگر و استعدادهای بسیار بسیار ارزنده گفت: با کمک شما و همراهی خانه موسیقی ایران ، موسیقی کردستان به جایگاهی والاتر از جایگاه فعلی دست پیدا خواهد کرد و قطعا زمینه های بالای مرجعیت موسیقی کردستان وجود دارد.

وی در پایان از دعوت و میزبانی ارزنده حوزه هنری و هنرمندان تقدیر و تشکر نمودند.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

جدیدترین خبرها

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
654
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php