رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵
  • الأحد ۲۹ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Sunday 26 February
    مهاباد لطیف
    (°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • دوشنبه ۱۳ دی ۱۳۹۵ - ۲۰:۴۱
  • کد خبر : 3108
  • مشاهده : 128 بازدید
  • تئاتر » س.ت » هنر
  • چاپ خبر : همه ی تئاتری های استان کردستان برای هم اندیشی فراخوانده شدند

به گزارش بینەر، انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان با انتشار فراخوان در شبکه های مجازی، از همه ی هنرمندان تئاتر استان کردستان دعوت کرد تا در مورخه ۱۶ دی ماه در پلاتوی مجتمع فجر سنندج حاضر شده و به بحث و تبادل نظر در رابطه با حل مشکلات و مسایل پیش روی تئاتر استان بپردازند. نکته […]

به گزارش بینەر، انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان با انتشار فراخوان در شبکه های مجازی، از همه ی هنرمندان تئاتر استان کردستان دعوت کرد تا در مورخه ۱۶ دی ماه در پلاتوی مجتمع فجر سنندج حاضر شده و به بحث و تبادل نظر در رابطه با حل مشکلات و مسایل پیش روی تئاتر استان بپردازند. نکته ی حائز اهمیت این فراخوان دعوت از همه ی هنرمندان تئاتر است؛ چه آنان که گروه ثبت شده دارند و چه کسانی که در گروههای ثبت شده عضو نیستند. این مساله نشانه ی این بینش است که تئاتر در استان متعلق به همه ی فعالان این حوزه است و عدم حضور در گروه ثبت شده نباید منجر به نادیده گرفتن حق تئاتری پیشکسوتان و فعالان تئاتری شود. متن فراخوان به شرح زیر است:

به نام خالق زیبایی
با سلام و احترام
به استحضار  کلیه هنرمندان فرهیخته هنر تئاتر استان کردستان می رساند که جلسه ی هم اندیشی تئاتر استان در روز پنج شنبه ۱۶ دیماه جاری راس ساعت ۱۱ در پلاتوی مجتمع فجر سنندج با محوریت موضوعهای ذیل برگزار میگردد. بدینوسیله از هنرمندان فعال و دلسوز سطح استان برای حضور و مشارکت پرشور در این گردهم آیی دعوت بعمل می آوریم.
۱ ) بررسی وضعیت سالنهای نمایش  سطح استان
۲) وضعیت اعتباری تئاتر استان
۳ ) ارائه ی شیوه نامه حمایت از اجراهای عمومی
۴ ) وحدت رویه در شوراهای صدور پروانه
۵ )بررسی مسایل و مشکلات تئاتر در شهرستانها
هیئت رئیسه انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان

اخبار مرتبط

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php