رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۰ جماد ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 27 February
    مهاباد لطیف
    ٧(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  

هنرمندان تئاتر استان کردستان از نحوه ی واگذاری و مدیریت سالن های تئاتر استان به بخش خصوصی انتقاد کردند.

به گزارش بینەر ، پنج‌شنبه ‌شب در محل پلاتوی مجتمع فرهنگی هنری فجر سنندج گردهمایی اعتراضی با حضور تئاتری های استان کردستان برگزار شد.

فریدون حامدی ، عضو هیئت رئیسه انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان و از چهره های فعال عرصه ی نمایشی در گفتگو با بینه ر عنوان کرد: در جلسه ی هم اندیشی که به پیشنهاد هنرمندان استان در خصوص مشکلات ناشی از واگذاری سالن های نمایشی ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی استان به بخش خصوصی در سنندج برگزار شد، تعداد زیادی از هنرمندان و فعالان تئاتری استان کردستان حضور بهم رساندند و به بیان مطالب و دیدگاه های خود پرداختند.

وی افزود: اگر چه در این جلسه جای برخی از هنرمندان و پیشکسوتان به دلایل مشخص و از پیش اعلام شده خالی بود، اما با توجه به مباحث مطرح شده در روزهای قبل و همچنین پیام های حمایتی هنرمندان، می توان گفت تقریباً همه ی هنرمندان استان در مسایل مطرح شده متفق القول و هم نظر بودند. وی از پیگیری مطالبات هنرمندان در سطح وزارتخانه خبر داد و اعلام کرد که هیئت رئیسه ی انجمن هنرهای نمایشی کردستان همراه با هنرمندان استان  تمام تلاش خود را برای رسیدن به خواسته یصنفی و  به حق هنرمندان انجام خواهند داد.

دراین نشست هنرمندان استان کردستان هرکدام به بیان دیدگاه های خود پرداختند که مهمترین انتقادهای مطرح شده حول سیاست واگذاری سالن های نمایشی به یخش خصوصی و همچنین عدم حضور و پاسخگویی مسئولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی کردستان در این نشست معطوف شد.

سیاست واگذاری سالن های نمایش؛ به نفع هنر یا به زیان هنر؟

رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان در این مراسم گفت : ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در استان‌ها براساس آیین‌نامه اجرایی ماده ٨٨ اقدام به واگذاری اماکن ادارات تابعه خویش به بخش خصوصی کرده‌اند. هرچند که روح این قانون چیز ارزشمندی است، اما متأسفانه اجرای آن در استانی همچون کردستان با مشکلاتی همراه شده است.

عبید رستمی افزود: در قالب این پیمان‌ها که در سنندج و دیگر شهرستان‌ها منعقد شده است، مقرر شده که ١٥٠ ساعت رایگان در اختیار ادارات فرهنگ و ارشاد اسلامی برای حمایت از هنرمندان قرار گیرد، اما متأسفانه این ساعات نیز نه تنها به هنرمندان تئاتر اختصاص پیدا نکرده است، بلکه در راستای مراودات سیاسی و اداری به سازمان‌ها و ادارات واگذار شده است.

وی در ادامه نسبت به سود حاصله  از این واگذاری اشاره کرد و افزود: از منابع آگاه متوجه شدیم که با وجود ١٠ ماه از واگذاری مجتمع فرهنگی هنری فجر به بخش خصوصی تنها ١٠ میلیون تومان به حساب ارشاد واریز شده است، اما در این ١٠ ماه خسارات بسیاری به گروه‌های هنری در استان به دلیل عدم استفاده از این اماکن وارد شده است و حالا چه کسی پاسخگوی این سیاست‌ها و اقدامات نادرست است.

واگذاری سالن نمایش به ادارات دیگر مسئله ای بود که امیر زارع زاده از تئاتری های سقز به آن اشاره کرد . همچنین کوروش احمدی از بازیگران مطرح استان کردستان در این مراسم از اقدام واگذاری سالن به بخش خصوصی انتقاد کرد و گفت: این واگذاری در حالی در استان کردستان رخ داده است که در تهران چنین چیزی را شاهد نیستیم.

نبود و مکان مناسب برای فعالیت آموزشی نکته ای بود که  بهار لطافتیان مدیرمسئول آموزشگاه هنرهای نمایشی شانو در سنندج به آن اشاره کرد و گفت: متأسفانه تاکنون نتوانسته‌ایم از پتانسیل و توانمندی استان کردستان در حوزه ی آموزش آنچنان که شایسته است استفاده نماییم و با واگذاری اماکن هنری به بخش خصوصی نیز بر این مشکلات افزوده شده است.

سامان مهران، کارگردان و از هنرمندان تئاتری بانه نیز به سرگردانی هنرمندان تئاتر بانه اشاره کرد و گفت : علیرغم اینکه تئاتر بانه در حال احیای مجدد بود اما سیاست‌های اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی در حوزه تئاترآسیب های زیادی واردکرده است

محمد سلیمی از هنرمندان حوزه هنرهای نمایشی شهرستان دیواندره با اشاره به اختلاف بین اداره کتابخانه ها و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی دیواندره، نتیجه ی آن را بی بهره شدن هنرمندان تئاتر این شهر از سالن مناسب دانست.

افشین خدری از کارگردانان حوزه تئاتر استان نیز در این گردهمایی نسبت به عدم اختصاص اعتبار به گروه‌های فعال در خصوص اجراهای عمومی انتقاد کرد و از هدایت اعتبارات گروه های نمایشی به مسیرهای بی ربط اشاره کرد. در همین زمینه حسن ترقی از هنرمندان تئاتر استان کردستان نیز گلایه ی خود را مطرح کرد و گفت : از سال ٨٩ به صورت متناوب اجراهای عمومی را به روی صحنه برده‌ایم، اما تاکنون یک ریال دریافت نکرده ایم. 

عدم حضور مسئولان توهین به هنرمندان است

علی رغم دعوت رسمی هنرمندان از مسئولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برای نشست هم اندیشی ، هیچ کدام از مسئولان در جلسه حاضر نشدند و تا لحظه ی تنظیم این گزارش واکنشی نیز نشان نداده اند. این عدم حضور مسئولان در جلسه خود به نکته ی مهم تبدیل شد و تقریبا همه ی هنرمندان به این مسئله واکنش نشان دادند.

صابر دل بینا یکی از حاضرین در این جلسه بود که نسبت به عدم حضور مسولان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کردستان واکنش نشان داد و آن را نوعی اهانت و بی احترامی به ساحت هنرمندان استان دانست.

دل بینا گفت: امیدواریم مدیرکل و معاونان وی فکر نکنند که ما در برابر آن‌ها ایستاده‌ایم و به جنگ آنان آمده‌ایم، بلکه یک مطالبه قانونی و صنفی خود را دنبال می‌کنیم و مهمترین مطالبه ما از مدیران ارشاد استان مطالبه حرمت است که متأسفانه امروز ثابت شده است که از سوی ارشاد به پایین‌ترین درجه رسیده است.

وی در ادامه افزود: اگر مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی به مطالبات برحق ما توجه نکند، جلوی درب اتاق آقای استاندار و در سطحی بالاتر جلوی درب وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی تحصن خواهیم کرد.

کوروش احمدی که خود از کارشنسان اداره ی فرهنگ و ارشاد اسلامی است نسبت به این مسئله واکنش نشان داد و گفت: عدم حضور مسئولان ارشاد در این گردهمایی نشان‌دهنده این است که آنان برای تئاتر اهمیتی قائل نیستند.

اما حسن ترقی از چهره ای تئاتری فعال و شناخته شده ی سنندج انتقاد خود را صریحاً متوجه ی مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرد و گفت : امروز بسیار متأسفیم که آقای جعفری مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی با وجود دعوت رسمی از وی در این محفل شرکت نکرد.

وی افزود: این بیتوجهی از سوی مدیرکل ارشاد را نوعی توهین به ساحت تئاتر می‌دانیم و طی دو سال اخیر از فعالیت ایشان نیز دشمنی‌هایشان با تئاتر وجود داشته و امروز بیشتر ثابت شد.

ترقی خاطرنشان کرد: در روزهای نخست حضور آقای جعفری با موضع‌گیری‌های ایشان در خصوص تئاتر احساس کردیم که یک مدیرکل حامی تئاتر به استان وارد شده است، اما در ادامه نه تنها شاهد نگاهی مثبت نبودیم، بلکه امروز شاهد بی‌حرمتی ایشان به عرصه تئاتر هستیم.

وی افزود: اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی موظف است که از ما حمایت کند و اگر نمی‌تواند در این عرصه اقدام کند و طرح شکست‌ خورده واگذاری اماکن هنری را به بخش خصوصی سامان بخشد در سریع‌ترین زمان ممکن تابلوی مجموعه تئاتر شهر را پایین‌ آورد.

فاتح بادپروا نایب رئیس انجمن هنرهای نمایشی استان کردستان نیز در این نشست با ابراز تمایل نسبت به حضور مدیر کل فرهنگ و ارشاد اسلامی برای  گوش دادن به مشکلات و دغدغه‌های فعالان عرصه تئاتر استان گفت: باید مسئولان بدانند که هیچ اتفاقی بدون حضور هنرمندان امکان‌پذیر نیست و از آنان انتظار داریم که در سال آینده این اماکن را به انجمن‌های هنری واگذار کنند و از سیاست‌های اشتباه خود عقب‌نشینی نمایند.

لازم به توضیح است مسئله ی واگذاری سالن های نمایشی ادارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اگرچه در چند سال گذشته مطرح شد، اما بسیاری از استان ها با توجه به مشکلات ناشی از اجرای ناقص و بدون مطالعه ی آن  از این اقدام خودداری کرده اند، اما استان کردستان از استان هایی است که این طرح را اجرایی کرده است و به نظر می رسد بیش تر سلیقه ی استانی در این امر تاثیرگذار است.  

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php