رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۰ جماد ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 27 February
    مهاباد لطیف
    ٧(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • چهارشنبه ۲۲ دی ۱۳۹۵ - ۱۵:۰۶
  • کد خبر : 3235
  • مشاهده : 120 بازدید
  • س.ت » سینما » هنر
  • چاپ خبر : نامه ی سرگشاده مدیر سابق انجمن سینمای جوانان کردستان
حال انجمن سینما جوان در استانها و شهرستانها خوب نیست

نامه ی سرگشاده مدیر سابق انجمن سینمای جوانان کردستان

سیروس ثنائی مدیر سابق انجمن سینمای جوانان استان کردستان نامه ای سرگشاده به سیدصادق موسوی مدیر عامل انجمن سینمای جوانان ایران نوشته و گفته است: روزگار انجمن در استانها و شهرستانها بویژه مناطق کمتر برخوردار جز چند صباحی هیچگاه خوب نبوده است و جوانان مشتاق و علاقمند آموختن سینما پیوسته مظلوم واقع شده اند.

به گزارش بینەر و به نقل از کردپرس سیرویس ثنائی مدیر سابق انجمن سینمای جوانان استان کردستان در نامه ای سرگشاده به سید صادق موسوی مدیر عامل انجمن سینمای جوانان ایران که آن را در اختیار این خبرگزاری قرار داده است این چنین آغاز کرده است:

با عرض تبریک صمیمانه و آرزوی موفقیت.
از آنجا که ابلاغ مدیریت جنابعالی ازسوی جناب دکترایوبی برانجمن سینمای جوانان و به تعبیر ایشان بزرگترین مدرسه ی سینمائی کشور متفاوت از متون معمول عزل و نصب هاست،حکایت از آن دارد به حال و روز انجمن آگاهند و کم و کاستی های آنرا می دانند و به همین دلیل کشتیبان را سیاستی دیگر آمده است و به فوریت همت به اصلاح و تغییر رویه های موجود گماشته اند.
بنابراین برآن شدم به عنوان یکی از مدیران سابق استانی که افتخار یک دهه همکاری با این خانه ی سبز را داشته ام درد دلی را که زبان حال هنرمندان و هنرجویان دیارم است به عرضتان برسانم که امیدوارم مورد توجه قرار گرفته و در جهت اصلاح همت بگمارید.
اما پیش ازآن ذکر این نکته ضروری است آنچه گفته می شود به هیچ عنوان نفی تلاشها و زحمات ارزشمند برادر ارجمند جناب مهندس فرید فرخنده کیش نمی باشد که هر آنچه در توان داشتند در این مدت در طبق اخلاص نهادند و زحماتشان فراموش شدنی نیست.
جناب موسوی عزیز روزگار انجمن در استانها و شهرستان ها به ویژه مناطق کمتر برخوردار جز چند صباحی در دوران مدیریت حبیب ایل بیگی هیچ گاه خوب نبوده است و جوانان مشتاق و علاقمند آموختن سینما پیوسته مظلوم واقع شده اند زیرا که انجمن سینمای جوانان ایران بشدت تمرکزگراست و مدیران استانی  هیچگاه در تصمیم گیری ها دخالتی ندارند و جای تاسف است در طول ۱۰سال همکاری با انجمن دوره های مختلف آموزشی ۹ماهه، یکساله،۱۸ ماهه، ۷ماهه و اخیرا ۴/۵ماهه را تجربه کرده ام، دوره هائی که فارغ از نیازهای هنرجویان شهرستانی و وضعیت و امکانات آنها توسط دپارتمانهای آموزشی در تهران و بدون مشورت با مدیران و مدرسان استانها طراحی و اجراگردیده است. غافل از اینکه این تمرکزگرائی چه بر سر ساختار آموزش سینما در سطح کشور آورده است و طرفه آنکه در این سالها هر آنچه که یک معاون آموزشی درطول دوران تصدی می رست دیگری پنبه میکرد و حاصل آنکه اخیراً سه کارگاه تخصصی مستندسازی، فیلمسازی داستانی و تجربه گرارا حذف و ساعت کلاسهای کارگردانی و فیلمنامه نویسی را تقلیل داده اند و مدعی هستند بر اساس سالها تجربه درصدا و سیما! به این نتیجه رسیده اند و اینکه باید نگاهی به دخل و خرج ها انداخت و توجیه اقتصادی را هم مدنظر قرارداد!
در بخش تولید نیز با وجود حضور یکی از هنرمندان فیلم کوتاه قدر کشور در رأس آن در برهمین پاشنه چرخیده، فیلمنامه ها، طرحها و ایده های فیلمسازان شهرستانی در یک چرخه ی معیوب ماهها در انتظار یک آری و یا نه میماند و حاصلش یک مشت مکاتبات بیهوده با مرکز است و شیوه ی متداول انجمن نیز همیشه عدم پاسخ به مکاتبات استانی بوده است.
اما فراتر از اینها انجمن یک پشتوانه ی ۳۰ساله دارد که باوجود همه ی فراز و نشیب ها صاحب کارنامه درخشانی است و به برکت وجود استعدادها و جوانان مشتاق و هنرمندش که در واقع سرمایه های سینمای ایران هستند میتواند تامین کننده ی نیروهای فعال، متخصص و آگاه برای هنر هفتم این مملکت باشد بنابراین جسارتا پیشنهاداتی را به حضورتان ارائه میدهم
۱-ساماندهی سیستم آموزشی انجمن یکبار برای همیشه با استفاده از نظرات مدیران و مدرسان شهرستانی، اساتید مجرب فیلم کوتاه و بهره مندی از تجربیات برادر ارجمند سعید پور اسماعیلی که در دوران تصدی معاونت آموزشی صمیمانه برای متحول کردن این بخش تلاش کرد.
۲-اجازه دهید شهریه ی دوره های آموزشی در دفاتر هزینه شود که محاسن فراوانی دارد از جمله پرداخت به موقع حق التدریس ها، برگزاری کارگاههای تخصصی، برگزاری نمایشگاه های عکس، راه اندازی پاتوق های فیلم کوتاه، انجام حمایت های کوچک ازفیلم هنرجویان و……..
۳-رئیس سازمان سینمائی اعلام کرده اند که امسال ۳۰۰ فیلم کوتاه ساخته خواهد شد. استفاده ی عادلانه از این امکان درسطح کشور در گرو ایجاد فرصت برابر برای همه ی استانها، تشکیل مجدد شوراهای تولید استانی، اعتماد به مدیران استان و واریز بودجه تولید به حساب دفاتر برای کوتاه کردن بروکراسی اداری میباشد. مطمئن باشید حاصل اینکار راه افتادن چرخه تولید فیلم کوتاه و شکوفائی استعدادهای فیلمسازان شهرستانی خواهد بود.

۴-کمک به تامین بودجه برگزاری هفته های فیلم و عکس،جشنواره های استانی و موضوعی در دفاتر مختلف کشور موجب تقویت انگیزه فیلمسازان و عکاسان، ایجاد بستر رقابت سالم و سازنده، تشویق خلاقیت و نوآوری، ترویج فرهنگ بومی و نیز برقراری عدالت فرهنگی خواهد بود که امیدوارم مورد توجه قرارگیرد.
۵-فواید زیادی بر مدیریت منطقه ای مترتب است که جناب فرخنده کیش برای برقراری و ساماندهی آن کوشیدند ولی ظاهراً مشکلاتی بود که پس از صدور ابلاغ مدیران منطقه ای کار ناتمام ماند که امید است دنبال کردن آن استفاده از توانمندی و پتانسیل های منطقه و چابک سازی سیستم را درپی داشته باشد.
۶-یکی از مشکلات دفاتر استانی نداشتن ردیف بودجه و عدم بهره مندی از بودجه های استانی به دلیل ارتباط ضعیف سازمان سینمائی با استانداران و مدیران کل فرهنگ و ارشاد اسلامی است به همین دلیل تفاهمنامه جناب دکتر ایوبی با برخی از استانداران ازجمله کردستان تحت عنوان کمیته استانی سینما با وجود گذشت بیش از یکسال ناکام مانده است. اجرای این تفاهمنامه بسیاری از مشکلات موجود فیلم کوتاه و دفاتر راحل خواهد کرد.
۷-و سرانجام رسیدگی به وضعیت نابسامان معیشتی پرسنل دفاتر که به جرأت میتوان گفت که با انگیزه ترین و فعالترین کارکنانی هستند که به حرفه ی خودعشق می ورزند ولی ازنظر مالی در مقایسه باکارکنان بخش دولتی تفاوت بسیاری دارند.
زیاده گوئی و جسارتم را ببخشائید، باشد که کارنامه ی مدیریت جنابعالی یادگاری ماندگار و چراغ راه برای آینده ی فیلم کوتاه و بخش آموزش سینمای ایران باشد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php