رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٩(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۵٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۵٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
نگاهی بە پرتره‌هایی برگرفته از عملیات نسل‌کشی کردهای عراق توسط صدام؛

آنچه كه «پياو» هاوار امينی به ما می گوید!

پیاو، در این مجموعه تنها به معنای «مرد» بودن نیست؛ می‌توان آن را نمودی از مبارزه در همزیستی با وضعیت ناپایدار تاریخی هم دانست. شکل‌گیری این مجموعه حاصل تلاش چند ساله‌ای‌ست در ثبت چهره‌نگاری از «پیاو»‌های کردستان؛ که اگرچه در ابتدا با عکاسی شروع شده، اما در نهایت به نقش و رنگ می‌رسد. خطوط و حفره‌های موجود در چهره‌ی این پرتره‌ها حکایت از پژواکِ امیدهای بزرگ‌ و سرخوردگی‌های بزرگ‌تری است. گویی در پس این پرتره‌های کابوس‌زده و سرگردان، نه‌تنها سایه‌ی زمان، که زخم و شکافی حاصل از جبر تاریخی هم مشهود است. مخدوش بودن چهره پرتره‌ها و خطوطی که بر روی بوم‌های نقاشی آمده است به نوعی اشاره به حوادث عملیات نسل‌کشی صدام در کردستان عراق با عنوان «انفال» دارد.

بینەر – هاوار امینی که هفته قبل نمایشگاه ویدئو و نقاشی‌هایش با عنوان «پیاو» در گالری راه ابریشم لاله در تهران به نمایش درآمد به هنرآنلاين گفت: آثار این نمایشگاه در ادامه طرحی بود که در سال هشتاد و هشت به صورت جدی کلید زدم. در آن مجموعه می‌خواستم از پرتره مردهای کرد که در رنج سنی خاصی بین ٥٠ تا ٦٠ بودند عکسبرداری کنم. من این چهره‌ها را با توجه به مذاق و سلیقه خود انتخاب کردم و به سراغ چهره‌های معمولی و خنثی نرفتم و بیشتر تصویر کسانی را ثبت می‌کردم که به عقیده خودم کاراکتر بودند و در بک‌گراند سیمای‌شان داستانی وجود داشت.
امینی گفت: این اتفاق به غیر از این که به نظرم انتخاب خاصی برای خودم بود به من در شناخت و دیدن شهرهایی که نرفته بودم کمک کرد و گرفتن این عکس‌ها برای آرشیو، انگیزه این سفر را در من ایجاد کرده بود و من با قصد دیگری به سراغ این سوژه نرفتم.
وی افزود: من این عکس‌ها را که در مجموع به دو سه هزار فریم رسیده بود طی یک پروژه‌ای پرینت کردم و با ٤٠٠ عدد از این عکس‌ها دیوار اتاقم را که سه‌متری بود پوشاندم. وقتی به هرکدام از این تصاویر به عنوان پرتره‌ای جدا نگاه می‌کردم تفاوت‌هایی در نگاه‌ها و در پوشش آن‌ها بروز می‌کرد.
این هنرمند نقاش گفت: بهار سال گذشته مجموعه نقاشی با موضوع پرتره را شروع کردم  که ربطی به آن عکس‌ها نداشت اما در نهایت بر آن پرتره‌های به تصویر در آمده در پس ذهنم تاثیرگذار بودند.
امینی گفت: بعد از دو ماه کار بر روی این پروژه و زمانی که مجموعه نقاشی‌ها تمام شد به این فکر می‌کردم که این آثار برای ارائه چیزی کم دارند. ابتدا در این اندیشه بودم که عکس‌هایم را هم در کنار این نقاشی‌ها به نمایش در بیاورم اما این عکس‌ها خام بودند و مرا راضی نمی‌کردند.
وی اظهار داشت: این اتفاق پس ذهنم بود که تا ویدئویی دیدم که مربوط به یک عروسی در کردستان عراق بود که در سال ١٩٨٥ اتفاق افتاده بود و تصاویر بی‌کیفیت آن عروسی فضایی انتزاعی را به وجود آورده بود. بعد از این بود که بخشی از این ایده قوام پیدا کرد و من تکه‌هایی از این ویدئو را جدا کردم و با تقسیم این تصاویر به دو هزار فریم و پرینت آن‌ها با دست روی هر کدام از این فریم‌ها نقاشی کشیدم و با اسکن این نقاشی‌ها و تبدیل دوباره آن‌ها به ویدئو تکنیکی را به دست آوردم که بسیار در شکل‌گیری این نمایشگاه تاثیرگذار بود.
این هنرمند نقاش گفت: آن ویدئو در واقع سه سال قبل از عملیات نسل‌کشی صدام با نام «انفال» بود که در آن ١٨٢٠٠٠ نفر کشته و ٤٣٠٠ روستا با خاک یکسان شدند و آن روستا جزو اولین روستاهایی بود که در جریان آن عملیات تخریب شده بود و مردمی که در آن فیلم بودند همگی بعد از این اتفاق از بین رفته بودند.
امینی گفت: مخدوش بودن چهره پرتره‌ها و خطوطی که بر روی بوم‌های نقاشی آمده است به نوعی اشاره به این اتفاق دارد و من بیشتر در پی ایجاد یک سوال درباره دلایل به وجود آمدن این حادثه بودم.
وی در مورد نام نمایشگاهش عنوان کرد: «پیاو» واژه ای است با ریشه‌ای چند هزار ساله که در جغرافیای کردستان از ترکیه و عراق تا ایران و بخش‌هایی از لرستان با تفاوت‌هایی جزئی به مرد اطلاق می‌شود. من زمانی که آن پرتره‌ها را عکاسی کرده بودم در فایلی تحت همین عنوان آن‌ها را نگه‌داری می‌کردم و زمانی که ایده این نمایشگاه شکل گرفت و برگزاری آن شکلی جدی به خود گرفت؛ احساس کردم که ساده‌ترین و طبیعی‌ترین نام برای این نمایشگاه است.
نمایشگاه نقاشی _ ویدئو  «هاوار امینی» با عنوان «پیاو» از ١٠ تا ٢٠ دی در گالری راه ابریشم لاله در تهران برپا شد. اين پنجمين نمايشگاه انفرادی اين هنرمند كردستانی می باشد.
هاوار امینی سال ١٣٦٠ در مریوان متولد شده است و لیسانس نقاشی را از دانشگاه هنر اصفهان و فوق لیسانس نقاشی را از دانشگاه تربیت مدرس دریافت کرده است.
او همچنین برگزیده سومین جشن عکس دانشجویی دانشگاه هنر اصفهان در سال ٨٧، برگزیده یازدهمین دوسالانه ملی عکس ایران در سال ٨٧ بوده و در نمایشگاه بین‌المللی آرت دوبی ٢٠٠٩ شرکت کرده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

به مناسبت روز جهانی تئاتر

نمایشنامه کُردی ۱۲۵ یا ۱۰۰ ساله؟

پس از برگزاری جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی به مناسبت صدمین سالروز نگارش نمایشنامه "مَمِ آلان" (Mame Alan/ Memê Alan) (١٩١٨م) توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" (1890-1958) در دانشگاه کردستان، "دکتر امید ورزنده" رئیس مرکز پژوهش کردستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، با استناد به چند منبع همچون برگه­ ای از بروشور "نمایشگاه جهانی کلمبیای شیکاگو"، در سال ۱۸۹۳م که در آن عبارت "درام کُردی"  (The Kurdish Drama)درج شده و مقاله "جعفر سریکایا" و مطلبی از "بکر شوانی" در فیس بوک، در مطلبی کوتاه تاریخ نمایشنامه نویسی کُردی را ۲۵ سال قبل تر از زمان نگارش نمایشنامه "ممِ آلان" توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" اعلام نمودند و ۱۲۵مین سال نمایشنامه نویسی کُردی را تبریک گفتند. این شرایط چند پرسش را مطرح نمود؛ آیا برگزار کنندگان جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی چنین واقعه تاریخی را نادیده گرفته اند؟ آیا اجرای "درام کُردی" در شیکاگو می تواند سرآغاز نمایشنامه نویسی کُردی محسوب شود؟ و بالاخره نمایشنامه نویسی کُردی 125 یا 100 سال قدمت دارد؟ برای ارائه پاسخی دقیق به پرسش های مطرح شده لازم است شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره، اسناد و همچنین چند و چون نمایش اجرا شده را با حساسیت بیشتری بررسی نمود. این نوشتار سعی دارد گامی در این راستا بردارد. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عثمانی در نیمه دوم قرن ۱۹م برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در زمان حکومت "عبدالحمید دوم عثمانی" (۱۸۴۲-۱۹۱۸م) صورت گرفته است. دوران حکومت "عبدالحمید" از ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹م، دوره پرتنش امپراتوری عثمانی به دلیل جدی تر شدن مباحث تجزیه عثمانی و جنبش های ملی گرایی محسوب می شود. از اواسط قرن ۱۸م ترس اروپاییان از ترک ها و اعراب، و در واقع گسترش سرزمین های اسلامی کمتر شد و این بار آنها بودند که دست بالا را داشتند و تهدیدی برای تجزیه امپراتوری به حساب می آمدند. بسیار پیشتر از به قدرت رسیدن "عبدالحمید" سرزمین های عثمانی روی کاغذ بین فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه تقسیم شده بود و اولین راهکار جهت دستیابی به آن اهداف، حمایت -حتی ظاهری- از مسیحیان، یهودیان و دیگر ملت های تحت سلطه عثمانی از سوی دولت های غربی بود. از همین رو سلاطین عثمانی با ایجاد اصلاحات سیاسی و افزایش نسبی آزادی های اقلیت های مذهبی سعی داشتند از میزان نفوذ غرب بکاهند و در نیمه اول قرن ۱۹م گرایش سلاطین عثمانی به مظاهر اروپایی نمایان بود. از همین رو قرن نوزدهم، قرن اصلاحات در دوران حکومت ۶۰۰ ساله عثمانی نام گذاری شده است. تفاوت "عبدالحمید" با سلاطین پیش از خودش در قرن ۱۹م پایبندی متعصبانه به دین اسلام و احیای مجدد لقب خلیفه به جای سلطان و همچنین بهره گیری از حس اسلامگرایی اکثریت ساکنان تحت سلطه امپراتوری بود. او سرسازگاری با مسیحیت، یهودیت و در کل غرب را نداشت و تأکیدش اتکا به مبانی دین، فرهنگ و علوم اسلامی بود. همچنین مخالفت زیادی با تجدد خواهی و ظهور مظاهر غربی داشت. وی همواره به عنوان یکی از عاملان اصلی قتل عام ارامنه ...

جدیدترین خبرها

css.php