رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۲۳ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 20 February
    مهاباد لطیف
    (°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.٨٩(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٨٩(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • چهارشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۱
  • کد خبر : 3134
  • مشاهده : 103 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : موج بی سینمایی به سیروان هم رسید
سینما آرزویی برای جوانان سیروانی؛

موج بی سینمایی به سیروان هم رسید

شهرستان سیروان از جمله شهرستان‌هایی است که از وجود سینما به‌عنوان یک نماد فرهنگی بی‌بهره است.

بدون شک توسعه فرهنگ و هنر، عرصه‌های مختلف دیگر اعم از اقتصادی، اجتماعی، عمرانی و … را متحول می‌کند.

پرداختن به مسائل فرهنگی، آغاز و استمرار حرکت در مسیر توسعه پایدار را تضمین کرده و بر این اساس می‌توان به نقش و اهمیت مقوله فرهنگ به‌عنوان بستر و زیرساخت اصلی دیگر ساز و کارهای اجتماعی پی برد.

با محوریت قرار دادن شاخصه‌های توسعه فرهنگی در ایجاد بسترهای مناسب سرمایه‌گذاری می‌توان در جهت جذب سرمایه‌گذاران برای ایجاد اشتغال و خروج از رکود در سیروان گام‌های موثری برداشت.

همواره در زمینه سینما و ضرورت و اهمیت وجود آن صحبت‌های بسیار زیادی شده و چون این هنر از فرهنگ توده مردم تغذیه می‌کند، یکی از نیرومندترین گونه‌های فرهنگی و هنری محسوب می‌شود.

امروزه دیگر سینما به‌عنوان یک وسیله ساده برای سرگرمی محسوب نمی‌شود، بلکه سینما پا را فراتر گذاشته و فرهنگ یک جامعه را درمی‌نوردد و تجربه نشان داده که نادیده گرفتن آن برای یک جامعه بسیار مضر است.

سیروان حتی بعد از شهرستان شدن باز بدون سینما است حال آنکه یکی از مهم‌ترین نمادهای فرهنگی مرتبط با پیشرفت یک جامعه پیشرفته و نیز بالا رفتن سواد در آن جامعه، در ابتدا تئاتر و سپس سینما است.

نبود سینما در شهرستان سیروان، لذت تماشای بسیاری از فیلم‌های سینمایی روز کشور را از مردم این شهرستان دریغ کرد.

سینمادوستان در سیروان برای دیدن فیلم‌هایی سینمایی به مرکز استان می‌روند در حالی‌که با وجود یک سالن سینما در این شهرستان، به‌جای رفتن به این مرکز استان و صرف هزینه‌های کلان و خطرات بین راه، تنها با خرید یک بلیط می‌توانند فیلم‌های مورد علاقه خود را به تماشا بنشینند.

زمانی که یک شهر، چه کوچک و چه بزرگ، این نماد را ندارد می‌تواند یکی از نشانه‌های عقب ماندگی آن شهر باشد و برای مردم سیروان که دارای تاریخ و فرهنگ غنی هستند، نبود آن جای تاسف دارد.

سینما برای شهرستان یک نیاز است

یک  جوان سیروانی در خصوص مزایای داشتن سینما در این شهرستان که جمعیت عمده آن را جوانان تشکیل داده است، می‌گوید: چندین سال است دراین شهرستان زندگی می کنم ولی برای دیدن فیلمهای مورد علاقه باید به ایلام بروم آنهم با هزینه هایی چند برابر یک بلیط برای دیدن فیلم مورد علاقه ام .  

وی ادامه داد: ما جوان ها تقریبا  یادمان رفته که سینما چه شکلی است رفتن به سینما نیز می‌تواند اوقات فراغتمان را پر کرده باعث سرگرمی شود.

 وی  می گوید: سینما برای شهرستان یک نیاز است، تا جوانان و خانواده ها اوقات فراغت خود را در کنار هم با دیدن یک فیلم پر کنند.

جوان سیروانی گفت: نبود سینمابه یک معضل جامعه اهل هنر در شهرستان سیروان تبدیل شده است؛ تقاضای ما از مسئولان فرهنگی و استانی این است که فکری به حال ما جوانان در این شهرستان انجام دهید .

شهرستان بدون سینما؛ شهرستانی بدون خاطره جمعی

حضور در سالن سینما باعث برانگیختگی حسی در درون تماشاچیان می‌شود که قابل قیاس با دیدن یک فیلم در خانه نیست و سینما به گونه‌ای بی‌واسطه و مستقیم قادر است که شیوه‌های ذهنی را بار دیگر بسازد و بر پرده به نمایش بگذارد.

زنده کردن این دقایق فردی، یک تجربه بشری را به معانی که هماهنگ‌کننده است بدل می‌کند و به این گونه موضوعی هرچند کوچک برای افراد درونی و بزرگ می‌شود.

زمانی که شهروندان یک شهرستان قادر به داشتن این تجربه درونی نباشند، خواه ناخواه خاطره‌ای جمعی نیز در درون آنها ایجاد نمی‌شود و هویتی مشترک شکل نمی‌گیرد حال آنکه بسیاری از مردم سیروان از این خاطره جمعی بی‌بهره بوده و هستند.

رابطه سینما و حقوق شهروندی

زندگی شهرنشینی به‌دنبال مهاجرت‌های زیاد و به‌لحاظ وجود خرده فرهنگ‌ها، وضعیت متفاوتی را پیش‌ روی شهروندان قرارداده است.

وجود سینما با تببین ابعاد مختلف حقوق شهروندی و زندگی شهری، می‌تواند مردم را در آشنایی بیشتر و بهتر با زندگی شهری و حقوق شهروندانی که در شهر زندگی می‌کنند، کمک کند.

وجود سینما باعث می‌شود که شهروندان به‌واسطه در کنار هم نشستن در محیطی به نام سالن سینما با وجود فرهنگ‌های متفاوت، از داشتن یک خاطره جمعی با دیگری بهره‌مند شوند.

سینما همواره در ارتقا و تقویت فرهنگ عمومی مردمان جوامع خود، نقشی تاثیرگذار دارد اما نبود سینما در سوادکوه باعث شده که این مساله در شهرستان کمتر بروز نماید.

سینما و کودکان

همواره تجربه دیدن یک فیلم در زمان کودکی در سینما باعث می‌شود که سرمایه‌گذاری فرهنگی و هنری برای نسل‌های آینده بالا رود و کودکان با شیوه‌های ارتباطی و آموزشی آشنا شوند و بر فعالیت‌های فرهنگی، هنری، اجتماعی و … آنها تاثیر مثبتی گذارد.

با توجه به بافت فرهنگی جامعه و مختصات ارتباطات خانواده نیاز به باهم و در کنار هم بودن همواره وجود داشته و سینما یکی از مکان‌هایی است که این امکان را میسر می‌کند.

سینما؛ یکی از پایه‌های فرهنگی شهرستان

سینما؛ یکی از رسانه‌های پرمخاطبی است که اکثر جوانان تمایل به آن دارند و یکی از پایه‌های فرهنگی هر شهر و شهرستان محسوب می‌شود.

سینمادارای کارکردهای بسیار متفاوتی است که یکی از کارکردهای آن ایجاد روحیه شوق و نشاط در نسل جوان است. زمانی که جوانان مکان خاصی جهت گذراندن اوقات فراغت خود نداشته باشند خواه نا خواه به تفریح‌های نامناسب روی می‌آورند و همین امر می‌تواند زمینه‌ساز افزایش آسیب‌های اجتماعی است.

سینما دارای قدرت بسیار زیادی است و قادر است که تجربیات فردی را مجسم کند و از نو آن را بیافریند. حضور در چنین فضایی و کسب چنین تجربه‌ای همواره برای همه شهروندان لازم .و ضروری است. چرا که پرده سینما قادر است، جهانی را بازنمایی کند که هر یک از ما آگاهانه یا ناآگاهانه دست به ساخت آن زده‌ایم

منبع: سیروان نوین

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php