رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  
  • چهارشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۱
  • کد خبر : 3134
  • مشاهده : 258 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : موج بی سینمایی به سیروان هم رسید
سینما آرزویی برای جوانان سیروانی؛

موج بی سینمایی به سیروان هم رسید

شهرستان سیروان از جمله شهرستان‌هایی است که از وجود سینما به‌عنوان یک نماد فرهنگی بی‌بهره است.

بدون شک توسعه فرهنگ و هنر، عرصه‌های مختلف دیگر اعم از اقتصادی، اجتماعی، عمرانی و … را متحول می‌کند.

پرداختن به مسائل فرهنگی، آغاز و استمرار حرکت در مسیر توسعه پایدار را تضمین کرده و بر این اساس می‌توان به نقش و اهمیت مقوله فرهنگ به‌عنوان بستر و زیرساخت اصلی دیگر ساز و کارهای اجتماعی پی برد.

با محوریت قرار دادن شاخصه‌های توسعه فرهنگی در ایجاد بسترهای مناسب سرمایه‌گذاری می‌توان در جهت جذب سرمایه‌گذاران برای ایجاد اشتغال و خروج از رکود در سیروان گام‌های موثری برداشت.

همواره در زمینه سینما و ضرورت و اهمیت وجود آن صحبت‌های بسیار زیادی شده و چون این هنر از فرهنگ توده مردم تغذیه می‌کند، یکی از نیرومندترین گونه‌های فرهنگی و هنری محسوب می‌شود.

امروزه دیگر سینما به‌عنوان یک وسیله ساده برای سرگرمی محسوب نمی‌شود، بلکه سینما پا را فراتر گذاشته و فرهنگ یک جامعه را درمی‌نوردد و تجربه نشان داده که نادیده گرفتن آن برای یک جامعه بسیار مضر است.

سیروان حتی بعد از شهرستان شدن باز بدون سینما است حال آنکه یکی از مهم‌ترین نمادهای فرهنگی مرتبط با پیشرفت یک جامعه پیشرفته و نیز بالا رفتن سواد در آن جامعه، در ابتدا تئاتر و سپس سینما است.

نبود سینما در شهرستان سیروان، لذت تماشای بسیاری از فیلم‌های سینمایی روز کشور را از مردم این شهرستان دریغ کرد.

سینمادوستان در سیروان برای دیدن فیلم‌هایی سینمایی به مرکز استان می‌روند در حالی‌که با وجود یک سالن سینما در این شهرستان، به‌جای رفتن به این مرکز استان و صرف هزینه‌های کلان و خطرات بین راه، تنها با خرید یک بلیط می‌توانند فیلم‌های مورد علاقه خود را به تماشا بنشینند.

زمانی که یک شهر، چه کوچک و چه بزرگ، این نماد را ندارد می‌تواند یکی از نشانه‌های عقب ماندگی آن شهر باشد و برای مردم سیروان که دارای تاریخ و فرهنگ غنی هستند، نبود آن جای تاسف دارد.

سینما برای شهرستان یک نیاز است

یک  جوان سیروانی در خصوص مزایای داشتن سینما در این شهرستان که جمعیت عمده آن را جوانان تشکیل داده است، می‌گوید: چندین سال است دراین شهرستان زندگی می کنم ولی برای دیدن فیلمهای مورد علاقه باید به ایلام بروم آنهم با هزینه هایی چند برابر یک بلیط برای دیدن فیلم مورد علاقه ام .  

وی ادامه داد: ما جوان ها تقریبا  یادمان رفته که سینما چه شکلی است رفتن به سینما نیز می‌تواند اوقات فراغتمان را پر کرده باعث سرگرمی شود.

 وی  می گوید: سینما برای شهرستان یک نیاز است، تا جوانان و خانواده ها اوقات فراغت خود را در کنار هم با دیدن یک فیلم پر کنند.

جوان سیروانی گفت: نبود سینمابه یک معضل جامعه اهل هنر در شهرستان سیروان تبدیل شده است؛ تقاضای ما از مسئولان فرهنگی و استانی این است که فکری به حال ما جوانان در این شهرستان انجام دهید .

شهرستان بدون سینما؛ شهرستانی بدون خاطره جمعی

حضور در سالن سینما باعث برانگیختگی حسی در درون تماشاچیان می‌شود که قابل قیاس با دیدن یک فیلم در خانه نیست و سینما به گونه‌ای بی‌واسطه و مستقیم قادر است که شیوه‌های ذهنی را بار دیگر بسازد و بر پرده به نمایش بگذارد.

زنده کردن این دقایق فردی، یک تجربه بشری را به معانی که هماهنگ‌کننده است بدل می‌کند و به این گونه موضوعی هرچند کوچک برای افراد درونی و بزرگ می‌شود.

زمانی که شهروندان یک شهرستان قادر به داشتن این تجربه درونی نباشند، خواه ناخواه خاطره‌ای جمعی نیز در درون آنها ایجاد نمی‌شود و هویتی مشترک شکل نمی‌گیرد حال آنکه بسیاری از مردم سیروان از این خاطره جمعی بی‌بهره بوده و هستند.

رابطه سینما و حقوق شهروندی

زندگی شهرنشینی به‌دنبال مهاجرت‌های زیاد و به‌لحاظ وجود خرده فرهنگ‌ها، وضعیت متفاوتی را پیش‌ روی شهروندان قرارداده است.

وجود سینما با تببین ابعاد مختلف حقوق شهروندی و زندگی شهری، می‌تواند مردم را در آشنایی بیشتر و بهتر با زندگی شهری و حقوق شهروندانی که در شهر زندگی می‌کنند، کمک کند.

وجود سینما باعث می‌شود که شهروندان به‌واسطه در کنار هم نشستن در محیطی به نام سالن سینما با وجود فرهنگ‌های متفاوت، از داشتن یک خاطره جمعی با دیگری بهره‌مند شوند.

سینما همواره در ارتقا و تقویت فرهنگ عمومی مردمان جوامع خود، نقشی تاثیرگذار دارد اما نبود سینما در سوادکوه باعث شده که این مساله در شهرستان کمتر بروز نماید.

سینما و کودکان

همواره تجربه دیدن یک فیلم در زمان کودکی در سینما باعث می‌شود که سرمایه‌گذاری فرهنگی و هنری برای نسل‌های آینده بالا رود و کودکان با شیوه‌های ارتباطی و آموزشی آشنا شوند و بر فعالیت‌های فرهنگی، هنری، اجتماعی و … آنها تاثیر مثبتی گذارد.

با توجه به بافت فرهنگی جامعه و مختصات ارتباطات خانواده نیاز به باهم و در کنار هم بودن همواره وجود داشته و سینما یکی از مکان‌هایی است که این امکان را میسر می‌کند.

سینما؛ یکی از پایه‌های فرهنگی شهرستان

سینما؛ یکی از رسانه‌های پرمخاطبی است که اکثر جوانان تمایل به آن دارند و یکی از پایه‌های فرهنگی هر شهر و شهرستان محسوب می‌شود.

سینمادارای کارکردهای بسیار متفاوتی است که یکی از کارکردهای آن ایجاد روحیه شوق و نشاط در نسل جوان است. زمانی که جوانان مکان خاصی جهت گذراندن اوقات فراغت خود نداشته باشند خواه نا خواه به تفریح‌های نامناسب روی می‌آورند و همین امر می‌تواند زمینه‌ساز افزایش آسیب‌های اجتماعی است.

سینما دارای قدرت بسیار زیادی است و قادر است که تجربیات فردی را مجسم کند و از نو آن را بیافریند. حضور در چنین فضایی و کسب چنین تجربه‌ای همواره برای همه شهروندان لازم .و ضروری است. چرا که پرده سینما قادر است، جهانی را بازنمایی کند که هر یک از ما آگاهانه یا ناآگاهانه دست به ساخت آن زده‌ایم

منبع: سیروان نوین

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

به مناسبت روز جهانی تئاتر

نمایشنامه کُردی ۱۲۵ یا ۱۰۰ ساله؟

پس از برگزاری جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی به مناسبت صدمین سالروز نگارش نمایشنامه "مَمِ آلان" (Mame Alan/ Memê Alan) (١٩١٨م) توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" (1890-1958) در دانشگاه کردستان، "دکتر امید ورزنده" رئیس مرکز پژوهش کردستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، با استناد به چند منبع همچون برگه­ ای از بروشور "نمایشگاه جهانی کلمبیای شیکاگو"، در سال ۱۸۹۳م که در آن عبارت "درام کُردی"  (The Kurdish Drama)درج شده و مقاله "جعفر سریکایا" و مطلبی از "بکر شوانی" در فیس بوک، در مطلبی کوتاه تاریخ نمایشنامه نویسی کُردی را ۲۵ سال قبل تر از زمان نگارش نمایشنامه "ممِ آلان" توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" اعلام نمودند و ۱۲۵مین سال نمایشنامه نویسی کُردی را تبریک گفتند. این شرایط چند پرسش را مطرح نمود؛ آیا برگزار کنندگان جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی چنین واقعه تاریخی را نادیده گرفته اند؟ آیا اجرای "درام کُردی" در شیکاگو می تواند سرآغاز نمایشنامه نویسی کُردی محسوب شود؟ و بالاخره نمایشنامه نویسی کُردی 125 یا 100 سال قدمت دارد؟ برای ارائه پاسخی دقیق به پرسش های مطرح شده لازم است شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره، اسناد و همچنین چند و چون نمایش اجرا شده را با حساسیت بیشتری بررسی نمود. این نوشتار سعی دارد گامی در این راستا بردارد. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عثمانی در نیمه دوم قرن ۱۹م برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در زمان حکومت "عبدالحمید دوم عثمانی" (۱۸۴۲-۱۹۱۸م) صورت گرفته است. دوران حکومت "عبدالحمید" از ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹م، دوره پرتنش امپراتوری عثمانی به دلیل جدی تر شدن مباحث تجزیه عثمانی و جنبش های ملی گرایی محسوب می شود. از اواسط قرن ۱۸م ترس اروپاییان از ترک ها و اعراب، و در واقع گسترش سرزمین های اسلامی کمتر شد و این بار آنها بودند که دست بالا را داشتند و تهدیدی برای تجزیه امپراتوری به حساب می آمدند. بسیار پیشتر از به قدرت رسیدن "عبدالحمید" سرزمین های عثمانی روی کاغذ بین فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه تقسیم شده بود و اولین راهکار جهت دستیابی به آن اهداف، حمایت -حتی ظاهری- از مسیحیان، یهودیان و دیگر ملت های تحت سلطه عثمانی از سوی دولت های غربی بود. از همین رو سلاطین عثمانی با ایجاد اصلاحات سیاسی و افزایش نسبی آزادی های اقلیت های مذهبی سعی داشتند از میزان نفوذ غرب بکاهند و در نیمه اول قرن ۱۹م گرایش سلاطین عثمانی به مظاهر اروپایی نمایان بود. از همین رو قرن نوزدهم، قرن اصلاحات در دوران حکومت ۶۰۰ ساله عثمانی نام گذاری شده است. تفاوت "عبدالحمید" با سلاطین پیش از خودش در قرن ۱۹م پایبندی متعصبانه به دین اسلام و احیای مجدد لقب خلیفه به جای سلطان و همچنین بهره گیری از حس اسلامگرایی اکثریت ساکنان تحت سلطه امپراتوری بود. او سرسازگاری با مسیحیت، یهودیت و در کل غرب را نداشت و تأکیدش اتکا به مبانی دین، فرهنگ و علوم اسلامی بود. همچنین مخالفت زیادی با تجدد خواهی و ظهور مظاهر غربی داشت. وی همواره به عنوان یکی از عاملان اصلی قتل عام ارامنه ...

جدیدترین خبرها

css.php