رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵
  • الأحد ۲۹ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Sunday 26 February
    مهاباد لطیف
    (°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • جمعه ۱۰ دی ۱۳۹۵ - ۱۴:۰۵
  • کد خبر : 3050
  • مشاهده : 85 بازدید
  • س.ت » موسیقی
  • چاپ خبر : حضور ٣ گروه موسيقی كردی در جشنواره فجر قطعی شد
با اعلام اسامی گروه های موسیقی نواحی در سی و دومین جشنوارە موسیقی فجر؛

حضور ٣ گروه موسيقی كردی در جشنواره فجر قطعی شد

فهرست تعدادی از گروه های شرکت کننده در بخش موسیقی نواحی سی و دومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر که حضورشان در این دوره از جشنواره قطعی‌تر است، اعلام شد.

به گزارش بینەر و به نقل از مهر، بیش از ۱۱ گروه در بخش موسیقی نواحی سی و دومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر آثارشان را در بنیاد آفرینش های نیاوران، بنیاد فرهنگی هنری رودکی و برج آزادی ارائه می دهند.
گروه «هاوا» منطقه قشقایی به سرپرستی پروین بهمنی، گروه «آوای موج» بوشهر به سرپرستی محسن آقایی، گروه «شاباش موقوم» از مازندران به سرپرستی ابراهیم عالمی، گروه «دیلمان» گیلان به سرپرستی محمود فرضی نژاد، گروه «ایل بانگ» بختیاری به سرپرستی کوروش اسدپور، گروه «ژیوار» به سرپرستی ژیوار شیخ الاسلامی (ویژه بانوان)، گروه «تُرمه نواحی» به سرپرستی نرگس مختاری، گروه خراسان شمالی به سرپرستی یلدا عباسی (ویژه بانوان)، گروه «چریکه» کرمانشاه (ویژه بانوان) از جمله مجموعه هایی هستند که حضورشان تقریبا در بخش موسیقی نواحی سی و دومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر مسجل شده است.
البته در این فهرست نام گروه پیام عزیزی و گروه «لیان» بوشهر به سرپرستی محسن شریفیان هم شنیده شده که با توجه به اعلام این نوازنده و آهنگساز در یکی از کنسرت هایش مبنی بر حضور گروه «لیان» در جشنواره موسیقی فجر و برنامه های ویژه ای که او در اغلب کنسرت هایش برای مخاطب در نظر گرفته هنوز اطلاعات دقیقی از رپرتوار اجرایی وی در جشنواره اطلاعاتی منتشر نشده است.
در بخش موسیقی نواحی تعدادی از پیشکسوتان و خنیاگران موسیقی اقوام ایران هم از حوزه بخشی ها و عاشیق ها به همراه هنرمندانی از خراسان، گیلان، کردستان، آذربایجان و ترکمن در ایام جشنواره موسیقی فجر آثارشان را ارائه می دهند که هنوز در این زمینه اطلاعات دقیقی در دست نیست.
سی و دومین جشنواره بین المللی موسیقی فجر از ۲۲ دی ماه به ریاست حمیدرضا نوربخش در تهران برگزار می شود.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php