رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٩(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٣(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٣(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
خرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« اردیبهشت    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
با حضور استاد شهرام ناظری؛

«میرجلال‌الدین کزازی» در زادگاهش تجلیل شد

آیین تجلیل از «میرجلال الدین کزازی»، چهره علمی، ادبی و فرهنگی کشور با حضور جمعی از مسئولین، اساتید و ادیبان کشور روز پنجشنبه (۱۶ دی) در محل تالار انتظار کرمانشاه برگزار شد.

به گزارش بینەر، مراسم تجلیل از استاد میر جلال الدین کزازی چهره علمی، فرهنگی و ادبی کشور امروز پنجشنبه با حضور اهالی فرهنگ و هنر و ادب در کرمانشاه برگزار شد.
«ابراهیم رحیمی زنگنه»، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی در این مراسم با بیان اینکه این آیین برای تجلیل از یکی از مفاخر ایران زمین و استان برگزار شده، اظهار کرد: یکی از اهداف و فعالیت‌های اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، معرفی و تجلیل از بزرگانی مانند استاد کزازی است و کرمانشاه که معدن و سرچشمه جوشان استعدادهای بیکران است، نیازمند برگزاری هرچه بیشتر برنامه‌های این‌چنینی است.
وی با اشاره به وجود بزرگان بسیار در کشور در همه زمینه‌ها و عرصه‌ها، گفت: اگر در کشور بزرگانی مانند علامه قزوینی و شفیعی کدکنی را داریم، در کرمانشاه نیز بزرگانی همچون میر جلال‌الدین کزازی پرورش یافته و بزرگ شده اند و باید وجود این بزرگان که هویت فرهنگی کشور را می سازند را قدر بدانیم و ارج بنهیم.
رئیس بنیاد ملی نخبگان استان کرمانشاه در این مراسم از استاد میر جلال الدین کزازی با عنوان چهره ماندگار ایران یاد کرد و گفت: تجلیل از نام آوران و اندیشمندان و فرهنگ دوستان هر کشور از الزامات جامعه نخبگی است.
مریم اسلام پناه، استاد کزازی را از مفاخر جهانی دانست و گفت: نام بردن از واژه های پارسی در گفتار و نوشتار در آثار استاد کزازی مشهود است.
مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان کرمانشاه با اشاره به شخصیت چندوجهی پروفسور کزازی، گفت: ایشان پژوهشگر و مترجم بزرگ و زبان شناسی نام آور و ادیبی سرشناس هستند.
وی  همچنین با اشاره به رونمایی از «ارج نامه» کزازی در این مراسم گفت: از یک سال و نیم پیش تدوین ارج نامه استاد میر جلال‌الدین کزازی شروع شد و بیش از ۷۰ نفر از ادیبان و بزرگان کشور مقالات خود را برای تدوین این ارج نامه گرانسنگ ارسال کردند.
در گوشه ای ديگر از اين مراسم از مستند «آرش سخن» به نويسندگی و كارگردانی «محمود پیری» كه روایت‌کننده مختصری از زندگینامه و فعالیت‌های استاد میرجلال الدین کزازی است، رونمایی شد.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php