رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣۴(°C)
    وزش باد ١٨(mph)
    فشار ٢۵.٣٠(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣٠(in)
  • شنبه ۱۱ دی ۱۳۹۵ - ۱۸:۳۱
  • کد خبر : 3082
  • مشاهده : 197 بازدید
  • ادبیات » س.ت » هنر
  • چاپ خبر : حضور ٣ نفر از مناطق كردنشين در جشنواره نوزدهم قصه گويی
اسامی راه‌یافتگان مرحله پایانی نوزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی اعلام شد؛

حضور ٣ نفر از مناطق كردنشين در جشنواره نوزدهم قصه گويی

اسامی ۵۷ قصه‌گوی برگزیده راه‌یافته به مرحله پایانی نوزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی از سوی دبیرخانه جشنواره اعلام شد.

به گزارش بینەر به نقل از اداره کل روابط عمومی و امور بین‌الملل کانون، داوری مرحله پایانی این رویداد بین‌المللی از بین ۴هزار و ۳۰۵ شرکت‌کننده در شش بخش مربیان کانون، آزاد، پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، نوجوانان، فراگیر و رضوی به پایان رسید و در نهایت یک گروه سه نفره داوری برگزیدگان بخش‌های مربیان کانون و آزاد و گروه دوم برگزیدگان چهار بخش دیگر را برای شرکت در مرحله پایانی این جشنواره که بهمن سال ۱۳۹۵ برگزار می‌شود، به تفکیک معرفی کردند.
روند برگزاری جشنواره از تابستان امسال در ۳۱ استان کشور آغاز شد و پس از داوری اولیه قصه‌ها در سطح استان‌های کشور، در مجموع یک‌هزار و ۲۸۸ قصه در اختیار شش داور مرحله پایانی قرار گرفت.
بر اساس این گزارش نوزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی در فراخوان اولیه‌اش از علاقه‌مندان دعوت کرده بود که با محورهای موضوعی «آزاد با درون مایه آموزشی، تربیتی» و «زندگی به سبک ایرانی – اسلامی» و همچنین رضوی به قصه‌گویی بپردازند که حاصل این فراخوان برگزاری ۵۷۰ جشن قصه‌گویی و حضور ۴هزار و ۳۰۵  نفر در این رویداد فرهنگی بود.
بر همین اساس داوران بخش نهایی ۱۲۸۸ قصه را مورد داوری قرار دادند و ۵۷ برگزیده را شامل ۲۰ مربی کانون، ۵ قصه‌گوی آزاد، ۱۰ پدربزرگ و مادر بزرگ، ۱۱ نوجوان، ۳ قصه‌گوی فراگیر و ۸ قصه‌گوی رضوی را شایسته حضور در مرحله نهایی جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی شناختند.
دبیرخانه این رویداد مستقر در اداره کل آفرینش‌های فرهنگی کانون همچنین اعلام کرده است که داوری بخش‌های داستان نویسی رضوی، مقاله‌نویسی قصه‌گویی و استان موفق هنوز به پایان نرسیده است.
این دبیرخانه همچنین از محمد سیمزاری مولف و مترجم سیزده عنوان کتاب و مدرس نمایش و قصه‌گویی، حمید نوایی لواسانی نویسنده بیش از ۳۰ عنوان کتاب، کارشناس تولید کانون و عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان و فریبا حبیبی رئیس گروه فرهنگی اداره کل آفرینش‌های فرهنگی و داور چند دوره از مسابقات قصه گویی به عنوان داوران بخش مربیان کانون و آزاد نام برده است.
داوری بخش پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌ها، رضوی، نوجوانان و فراگیر را نیز «علی خانجانی» نویسنده، مدرس و مشاور قصه‌گویی، «ملک چیذری» مدرس و مدیرگروه دانشگاه آزاد و علمی‌کاربردی، عضو کمیته بررسی کتاب، مدرس و مشاور قصه‌گویی و «مژگان خلیل‌پور» رئیس گروه امور فنی وکتاب‌داری اداره کل آفرینش‌های فرهنگی و داور مسابقات قصه‌گویی کشوری در کانون برعهده داشتند در عین حال داوری بخش فراگیر با حضور فریده کلهری ‌کارشناس مراکز فراگیر کانون انجام شد.
نوزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی با رقابت این قصه‌گویان و شرکت‌کنندگان خارجی بهمن سال ۱۳۹۵ برگزار خواهد شد.

اسامی راه يافتگان مناطق كردنشين به مرحله نهايی نوزدهمین جشنواره بین‌المللی قصه‌گویی:

رديف نام و نام خانوادگی استان عنوان قصه بخش
١ شادی پاكزاد آذربايجان غربی هتل پرنده كانونی
٢ طاهره اصفهانی كردستان دارا و سه غول كانونی
٣ وحيد خسروی كرمانشاه حياط خانه ما كانونی

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی بر حاشیه‌ نمایشگاه مهدی ضیاءالدینی، نقاش کُرد

روایت‌های عشق

لازم نیست از تکنیک‌های نقاشی چیزی بلد باشید، یا سال‌ها در مورد تاریخ هنر مطالعه کرده باشید، تنها کافی است «کُرد» باشید تا تابلوهای«مهدی ضیاءالدینی» بر افسانه‌های کردی، تو را به عمق تاریخ شفاهی کردستان ببرد. افسانه‌هایي که از دو گفتمان بنیادی - عشق و تراژدی- سخن می‌گوید. در همان قدم‌های ابتدایی نمایشگاه، دیگر به طور کل سخن دوست محققم باورم شد: «بیت‌های کردی الهیات کلاسیک کردها هستند». نمی‌توان تابلوی «سوارو» یا «شور محمود و مرزینگان» را دید و در ذهن خود سفر جانکاه عشق را مرور نکرد. مهدی ضیاءالدینی، دقیقا شکل تابلوهایش هست؛ ظاهری آرام و درونی سنگین. روایت‌ مردمانش را با نوک قلمو از تاریخ سینه به سینه بیرون می‌کشد، رنگ می‌زند و دوباره زنده می‌کند. در عصری که تکنولوژی، قصه‌ها را به حاشیه رانده و همه چیز را ساندویچ شده و تنها در اپیزودهای دو خطی به خورد مخاطبانش می‌دهد، و خود «تخریب کلان روایت‌ها» به تنها روایت اسطوره‌ای عصر ما بدل شده است، جسارت می‌خواهد که مخاطب را به دنیایی کلاسیک و به دور از تلگرام و اینستاگرام و موبایل و لپ تاپش دعوت کرد. روایتگر بیت «سوارو»، زنی نه تنها از قبیله‌ عشق بلکه از قبله‌ عشق است، با گیسوانی آشفته و کلامی محزون. روایتگر قصه،‌ عاشق خویش است. سوارکاری چابک، در میان انبوه سواران به جنگ دشمن می‌رود و در آخرین دیدار از معشوق خود طلب بوسه می‌کند. اما زن، با چشمانی باز و سینه‌ای پر از غرور برایش شرط تعیین می‌کند. «تنها در صورت پیروزی در جنگ است که به کام من میرسی». سوار، دیگر هم برای وطن باید بجنگد و هم برای عشق. اکنون سوار باز آمده، شکست نخورده اما زخمی است و باز زن، آواز سر می‌دهد، ملول و نگران و پشیمان: «نه، هیچ طبیب و لقمانی بر بالینش حاضر نشود، خودم از تن خود، از عرق سینه‌ام، از گرد انگشترم برایش مرهمی درست می کنم و بر آن زخم می‌نهم». کلامی محکم، سنگین با آوازی کش‌دار. نقش‌های مهدی ضیاءالدینی، تنها روایتگر قصه‌ها نیست بلكه پلی میان اکنون و گذشته‌ دوری است که حسی غریب دامانش را گرفته و انگار میان دود و دم این همه «آوانگاردیسم» بی‌بنیان گم شده است. گویی بر روی هر تابلویش جمله‌ معروف آرتور‌ رمبو نوشته شده است: «همان‌گونه که می‌دانیم، عشق را باید از نو ابداع کرد». قامت کشیده‌ زن‌ها، سینه‌ فراغ مردها و صورت مغموم و تامل برانگیزشان، برایم یادآور سخنی از آلن بدیو بود: «عشق هردم باز آفریدن خود است؛ شعله اش را نگهدار تا پایدار بماند». در جست‌وجویی حماسی وار بر بیت‌های کردی مانند نقش‌های استاد، باید جسورانه اسبت را زین کنی؛ اگر از جنس حماسه‌ای، شال و کمر و سربند ببندی و اگر از جنس روایتگر عشق هستی، باید «که وا» و« سوخمه» و «کولینجه» را با کلاه و پولک‌های آویزانش بر تن کنی. حال آماده‌ سفر به عمق ذهن مردمان کرد هستی. تمام رنگ‌های عالم را در خورجین بگذار و هرچقدر –واژه- داری با خودت ببر؛ چرا که برای توصیف چنین عالمی ...
css.php