رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۲ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 11 December
    مهاباد لطیف
    ٣(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
  • جمعه ۲۰ اسفند ۱۳۹۵ - ۲۲:۳۶
  • کد خبر : 3978
  • مشاهده : 1105 بازدید
  • تئاتر » تیتر 2
  • چاپ خبر : اجرای پایانی نمایش “درویش عودی” در ارومیه با حضور کم نظیر مردم

اجرای نمایش کردی درویش عودی با استقبال کم نظیر مخاطبان در ارومیه به پایان رسید.

به گزارش بینه ر، نمایش درویش عودی بعد از یک هفته اجرای موفق ، روز جمعه ۲۰ اسفند ماه سالجاری به اجرای عمومی خود در ارومیه پایان داد .
براساس این گزارش در اجرای پایانی این اثر که به دلیل ازدحام جمعیت و صف طولانی مخاطبان با ۵۰ دقیقه تاخیر شروع شد عادل فتاحی عضو شورای شهر نیز حضور داشت و به تماشای اثر نشست. در پایان اجرا رسول بانگین، کارگردان اثر از حضور کم نظیر مردم و انرژی که از این حضور دسته جمعی به گروه منتقل شده است تشکر و قدر دانی کرد.
در روزهای آغازی این نمایش، دکتر قطب الدین صادقی ، کارگردان و استاد برجسته تئاتر کشور و عبدالله چمن گلی مدیرکل ورزش و جوانان استان آذربایجانغربی از این اثر دیدن کردند.
نمایش درویش عودی، آخرین اثر تولیدی گروه تخته سیاه به کارگردانی رسول بانگین است که به زبان کردی کرمانجی به مدت یک هفته در مجتمع  فرهنگی و هنری ارومیه به روی صحنه رفت.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
707
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php