رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ٣۴(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.٢٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 6-High
    رطوبت ٢۵.٢٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« خرداد    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  
  • دوشنبه ۲۸ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۱:۰۱
  • کد خبر : 6754
  • مشاهده : 94 بازدید
  • تیتر 3 » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : فیلم «توت» از کردستان به جشنواره دانشجویی «سایه» رسید

فیلم کوتاه «توت» به کارگردانی تیمور قادری محصول حوزه هنری استان کردستان به بخش رقابتی دوازدهمین جشنواره ملی فیلم های کوتاه دانشجویی «سایه » راه یافت .

به گزارش بینەر، به نقل از روابط عمومی حوزه هنری انقلاب اسلامی استان کردستان ؛دوازدهمین جشنواره فیلم های کوتاه  دانشجویی سایه که از ۱۰ تا ۱۳ تیرماه توسط دانشگاه سوره در تهران برگزار می شود از بین ۷۲۰ اثر ارسال شده دانشجویی به دبیرخانه این جشنواره و به انتحاب هیئت انتخاب  متشکل از، رامین شهبازی، ابراهیم ایرج راد و عماد خدابخش در بخش داستانی ۳۰ اثر را جهت رقابت نهایی  انتخاب که در این میان فیلم کوتاه «توت» به کارگردانی تیمور قادری و تهیه کنندگی حوزه هنری استان کردستان نیز به چشم می خورد .
تیمور قادری از فیلمسازان جوان و مطرح استان و کشور که بیش از این با فیلم‌های کوتاه « می‌خورد بر بام خانه» ، «چیدن سپیده دم » و غیره توانسته بود در سطح بین‌المللی خوش بدرخشد با بهره‌گیری از سال‌ها تجربه و تحقیق فیلم کوتاه داستانی « توت » را به تهیه کنندگی حوزه هنری استان کردستان نویسندگی و کارگردانی نموده و پس از مراحل تدوین آماده نمایش وحضور در جشنواره‌های داخلی و خارجی کرده است.
در این فیلم کوتاه ۱۲ دقیقه‌ای داستانی با موضوعی اجتماعی که داستان رساندن امانتی توسط یک دست فروش و پسرش به دست پیرزنی را به تصویر می‌کشد، « شب بو سلیمانی ، علی روحانی و مهیار صادقی » به عنوان بازیگر، امیر علی ویسی تصویربردار ، محمد رضا مینا پور ، صدابردار و صداگذار، « شورش وکیلی» تیتراژ و اتالوناژ، « محمد قمری» دستیاری کارگردان ، « زانیار محمدی نکو» طراحی صحنه ، «مسلم گودرزی» به عنوان عکاس و «فرهاد اسماعیلی » به عنوان مدیر تولید ، تیمور قادری تدوینگر، نویسنده و کارگردان این فیلم را همراهی کرده‌اند.
تیمور قادری متولد ۱۳۶۹شهرستان کامیاران دارای مدرک تحصیلی کارشناسی علوم تربیتی است که تاکنون هفت فیلم کوتاه ساخته و در ۲۰۰ جشنواره داخلی و خارجی نیز حضور داشته است.
آثار این کارگردان جوان کردستانی تاکنون برنده ۴۸ جایزه در سینما و دو جایزه جشنواره خوارزمی برای مجموعه داستان های «تابستان سرد» و «آدرسی که من گم شده‌ام» را در دو دوره جشنواره کسب کرده است.
تیمور قادری از سال ۸۶ و در سن ۱۶ سالگی با ساخت فیلم کوتاه «مجوز»که برنده تندیس طلایی جشنواره کودکان شد، کار فیلمسازی را آغاز کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php