رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الخميس ۴ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 13 December
    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٩(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
رسول بانگین

رسول بانگین (کارگردان تئاتر):

تئاتر کُردی بیشتر محتواست تا فرم، بیشتر مفهوم است تا شکل! فرمها قابل شناسایی اند و میتوان به سادگی سرکوبشان کرد اما محتوا یک آرمان است و غیر قابل سرکوب. تئاتر کُردی از لحاظ محتوا چنان سترگ است که به سادگی میتواند فرمها را تبدیل به مفاهیم بنیادین مد نظر خود کند حتا اگر این فرمها متعلق به اقلیم و جغرافیای کردی نباشند و به گمان من در نمایش آنالیز هم، این تبدیل به واقع رخ داده است. متن که ترجمانی از زبان و اندیشه ای دیگر است در روایت صحنه ای خود چنان در تار و پود مفاهیم و المانهای کُردی پیچیده است که گویی از آغاز زیربنا و هویت کُردی داشته است.تلاش آقای حامد محبی به عنوان یک غیر کُرد زبان به سبب تولید یک اثر فرهنگی کُردی ارزشمند و قابل ستایش است و بی شک بعنوان اولین فردی که بی محابا چنین  درایتی به کار میگیرد در یادها میماند.نمایش آنالیز تم یکدست و هارمونی خوبی دارد و کارگردان دقیقن میداند که از متن و بازیگر و در نهایت از خود چه میخواهد.موسیقی  برای کار ساخته شده است و آنقدر با کارچفت است که حتاپی به سختی شنیده میشود، موجز است و کارگر و چون باریکه ی خونی در لایه های زیرین متن رسوخ میکند و اما آنچه در اینکار بسیارتر نمود پیدا کرده است بازی درخور دو تن از بازیگران کُردزبان شهر است.بازی شان با آن پیشینه و این پشتوانه بسیار سنجیده و قابل توجه است  که این هم تسلط و دانش کارگردان در هدایت درست بازیگران را میرساند و هم نشانگر نبوغ و قدرت درونی بازیگرانیست که قرار است زین پس بسیار درخشانتر در قالب نقشهایشان به ظهور درآیند.مجید درویش نژاد و راضیه حاجی پور نوید گر نسلی نو از بازیگران کُردزبان این شهرند که با این اثر نشان دادند که نه تنها چیزی از طراز کیفی بازیگری شهر ارومیه ندارند بلکه حتی میتوانند بسیار فراتر و درخشانتر عمل کنند.

برای تولیدکنندگان تئاتر آنالیز آرزوی روزهای بهتری داریم  و امیدواریم تئاتر کُردی در فردای کاری اش بسیار باشکوهتر از امروزش باشد./ولات نیوز

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
709
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php