رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الخميس ۴ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Thursday 13 December
    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٩(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

مناف ایران پناه (پیشکسوت تئاتر):

این عکس چند روز پیش از سطل آشغال اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مهاباد نجات پیدا کرده و به دست صاحبش رسیده است. اما ماجرای آن چیست؟
در سال ۱۳۸۹ جشنواره ی تئاتر استانی در شهرستان مهاباد برگزار شد که به گواه بسیاری از هنرمندان یکی از بهترین جشنواره های برگزار شده در سطح استان در چند سال قبل خود به حساب می آمد. هم به لحاظ آثار حاضر در جشنواره و هم به لحاظ شیوه ی برگزاری جشنواره.
در این جشنواره که با مبلغ بسیار ناچیز اما با همت بلند مسئولین سابق اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی به ویژه آقای هناره و همچنین تلاش بی وقفه ی هنرمندان تئاتر مهاباد برگزار شد اقدامات جانبی صورت گرفت که در آن روزها در منطقه بدیع بودند. یکی از این اقدامات برپایی نمایشگاه عکس پرتره از نسل های مختلف تئاتری در قید حیات مهاباد بود که این اقدام بدون هیچ چشمداشتی از سوی کیوان فهیمی و شیلان سعدی و هژار نورانی صورت گرفت و عکس های ارزشمندی خلق شد. عکس هایی که گاه و بیگاه در فضای مجازی نیز منتشر شده و ظاهرا بدون اجازه ی صاحبان معنوی آثار بوده است. درآن دوره بخش اجرایی جشنواره برعهده ی هژار نورانی و کیوان فهیمی بود که با کمک هنرمندان دیگر سعی در ایجاد فضایی متفاوت در جشنواره را داشتند. آنها با دعوت از دکتر قطب الدین صادقی به عنوان مهمان ویژه ی جشنواره حال و هوای خوبی در روزهای جشنواره ایجاد کردند.
نمایشگاه عکس هنرمندان در قید حیات مهاباد نیز در راستای همین ابتکارات و جهت تکریم مقام هنرمندان پیشکسوت و جوان مهاباد برپا شد و قرار بود بعدها این عکس ها در قالب کتابی چاپ شود که به دلیل مشکلات مالی به تعویق افتاد. بعدها این شکل از عکاسی پرتره از هنرمندان تئاتر در چند شهر دیگر منطقه صورت گرفت و بعدتر نیز در محوطه ی سالن ها به شکل ماندگار در آن شهرها بر روی دیوار نصب شدند، اما سرنوشت عکس های هنرمندان مهاباد چه شد؟
چند روز قبل یکی از عزیزان در محل انجمن نمایش مهاباد متوجه دور ریختن و به اصطلاح پاکسازی این عکس ها می شود و لذا همت کرده و چند مورد از آنها را از رفتن در سطل آشغال اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی مهاباد نجات می دهند و آنها را با احترام به دست صاحبان عکس میرساند که بسیار جای تقدیر دارد.
باید دست مریزاد گفت به مسئولین فعلی انجمن نمایش مهاباد و باید یادآوری کرد که آری این چنین بود رسالت انجمن فعلی نمایش مهاباد در راستای حفظ و رعایت و تکریم هنرمندان. شاید باید هنرمندان از قید حیات ساقط شوند تا جشنواره ای و مراسمی به نامشان برگزار شود و آنگاه پشت این اسامی ضعف هایشان را پنهان کنند.
کاش می شد شعار ۱۵ همین جشنواره تئاترکوردی سقز (ابتکار- خلاقیت- وروح آشتی ورفاقت ها و تقویت گفتمان صلح وآشتی …) را بزرگ بر سر در انجمن های نمایش کل منطقه نوشت تا این شعارها ابتدا از درون خود انجمن ها و بوسیله ی خود همکاران مورد توجه قرار گیرد و بعد برای عموم روی صحنه آورده شود.
امروز در مهاباد فرهنگی، عکس هنرمندان به آشغال ریخته می شود، اعتبار و ارزش هنرمندان به آشغال ریخته می شود تا عده ای از این فرصت سرمست ریاست بر فرهنگ و هنر و تئاتر شهر باشند. عمر هر چیز روزی به پایان می رسد، اما قضاوت ها و نام نیک و بد تا ابد ماندگار خواهد ماند.

مناف ایران پناه

مهاباد

نهم شهریور ۱۳۹۷

 


توجه: انتشار مطالب یادداشت های خصوص لزوما به معنای تایید و یا عدم تایید بینەر نیست. این بخش تنها به بازتاب یادداشت های هنرمندان و مخاطبین می پردازد و مسئولیت محتوا برعهده ی نگارنده است.

اخبار مرتبط

نظرات

  • استادم،بزرگوارا،مام مناف همیشه عزیزم
    دلنوشته ی شغالهای دوست داشتنی راخواندم وازته دل گریستم وباخودگفتم خدایا یعنی واقعا این نوشته همان مام منافی است که همه اورا به تیزبینی ونکته سنجی میشناختیم؟  یعنی آلزایمر مام مناف ما آنقدرشدت گرفته که هنوز دردهه های گذشته سیرکند؟ یعنی مام مناف ما ٱنقدرفراموشی گرفته که نداند حداقل امروزە(هونەرمەند رەنجە رویەژینی تالە)
    استادم خودکردە راتدبیرنیست،شماها بەچەحقی مردم رامیخندانید؟چگونەبەخود جسارت میدهیدتاکژیهاوناراستیهای جامعەرابەتصویربکشید؟چگونەبەخودتان اجازەمیدهید پاسبان فرهنگ روبەزوال گذشتەباشید؟
    مام مناف عزیزم ،انصاف خوب چیزیست
    کمی بەخودآئید،اعمال ناپسندوکارنامەچندین سالەخویش رانگاهی بیندازید تادرک مسالە آشغالهای بەقول جنابعالی دوست داشتی اینقدر  صعب الهضم نباشد

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
709
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php