رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۴ ربيع أول ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 13 November
    مهاباد لطیف
    ٩(°C)
    وزش باد ٧(mph)
    فشار ٢۵.۶۵(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶۵(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آبان ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« مهر    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
  • پنجشنبه ۱۲ مهر ۱۳۹۷ - ۰۰:۳۴
  • کد خبر : 7041
  • مشاهده : 374 بازدید
  • تیتر » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : فیلم‌های مستند بخش رقابتی بین‌الملل سومين جشنواره  فيلم «سليمانيه» معرفی شدند

منصور جهانی ـ فیلم‌های مستند بلند بخش رقابتی بین‌الملل سومين جشنواره بین‌المللی فيلم سليمانيه معرفی شدند.

اسامی ۵ فیلم مستند بخش رقابتی بین‌الملل سومين دوره جشنواره بین‌المللی فيلم «سليمانيه» در اقلیم کُردستان عراق معرفی شدند، که عبارتند از: فیلم مستند «صدای خدا» Song Of God به کارگردانی «عارف محمدی» Aref Mohammadi از کشور ایران، فیلم مستند «من می‌مانم» I Stay به کارگردانی «فاطمه مرزبان» Fatemeh Mazrban از کشور ایران، فیلم مستند «زخم‌های دیکتاتوری در زندگی یک بازیگر» The Scars of Dictatorship in the Life of an Actor به کارگردانی «روزا براردو» Rosa Berardo از کشور برزیل، فیلم مستند «» Wounded gold به کارگردانی «مصطفی هادزیبراهیمویچ» Mustafa Hadzibrahimovic از کشور بوسنی هرزگوین و فیلم مستند «ارمنلی» Armanli به کارگردانی «نورا جمال» Noura Gamal از کشور مصر.
سومين دوره جشنواره بین‌المللی فيلم «سليمانيه» Slemani توسط کمپانی سینمایی «مستی فیلم» با مدیریت «فؤاد جلال»، با ریاست «ملا بختیار» مسئول بخش حمایتی این جشنواره و از شخصیتهای برجسته سیاسی اقلیم کُردستان عراق، با مدیریت هنری «دانر عمر فارس»، با مدیریت برنامه‌ریزی خانم «لینا رضا» و همچنین با همت «نیچیروان بارزانی» نخست وزیر حکومت اقلیم کُردستان عراق، وزارت فرهنگ و هنر و جوانان اقلیم کردستان و اداره  کل فرهنگ و هنر و جوانان استان سليمانيه و با نمایش فیلم‌هایی از کارگردانان کشور مختلف جهان؛ در دو بخش رقابتی اصلی «سینمای جهان» و بخش رقابتی «سینمای کُردی» و همچنین برپایی کارگاه‌های تخصصی سینمایی و چندین نشست آکادمیک در روزهای ۱۸ تا ۲۴ مهر ماه جاری (۱۰ تا ۱۶ اکتبر ۲۰۱۸) در ۵ سالن «سیتی سینما»، سینما «سالم» و همچنین در تالار «هنر» شهر سليمانيه پایتخت فرهنگ و هنر  اقليم كردستان عراق برگزار می‌شود.
از طرف اعضای هیئت داوران این جشنواره، ۱۴ جایزه «کاج زرین» و جایزه نقدی که شامل بخش رقابتی فیلم‌های بلند «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» است؛ به بهترین فیلم بین‌الملل، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلمبرداری، بهترین فیلم کوتاه بین‌الملل، جایزه ویژه هیئت داوران و جایزه تماشاگران به برگزیدگان اهدا خواهد شد و در بخش رقابتی فیلم‌های کوتاه «سینمای جهان» و «سینمای کُردی» نیز جوایز بهترین فیلم ملی، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین فیلم مستند، جایزه تماشاگران، بهترین فیلم کوتاه ملی، جایزه «طاها کریمی» فیلمساز فقید ایرانی به بهترین سینماگر و جایزه ویژه هیئت داوران به برندگان اهدا خواهد شد و همچنین ۴ جایزه ویژه توسط کمپانی سینمایی «مستی فیلم» اهدا خواهد شد

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
679
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php