رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • الثلاثاء ۲ ربيع ثاني ۱۴۴۰
  • 2018 Tuesday 11 December
    مهاباد لطیف
    ٣(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶١(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶١(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
آذر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« آبان    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

به همت حوزه هنری انقلاب اسلامی کردستان نمایشگاهی از آثار هنرمند مطرح طراحی، نقاشی و مجسمه سازی استاد مهدی ضیاءالدینی روز دوشنبه در گالری سوره پردیس سینمایی بهمن سنندج برپا شده است.

به گزارش بینەر، در این نمایشگاه مهدی ضیاء الدینی برای نخستین بار، ۴۳ اثر طراحی در اندازه های ۷۰ ×50 با موضوع آزاد و همچنین به صورت ویدیو پروژکشن برای بازدید علاقه مندان به تصویر درآورده است.

استاد مهدی ضیاء الدینی در سال ۱۳۴۰ در شهر سنندج بدنیا آمده و از دوران کودکی با علاقه ای که به نقاشی داشته در این زمینه فعالیت کرده اما از سال ۱۳۵۵ زیر نظر برادر خود استاد هادی ضیاء الدینی از اساتید به نام تجسمی کشور به صورت حرفه ای به نقاشی روی آورده است.

وی با ورود به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و زیر نظر استاد روئین پاکباز به ادامه فعالیت پرداخت.

بیش از ۲۵ سال تدریس در مراکز مختلف هنری و دانشگاه های استان، آموزش هنرمندان در زمینه تجسمی که اغلب آنان امروز از هنرمندان مطرح استان محسوب می شوند بخشی از فعالیت های این هنرمند کردستانی است.

برگزاری ده ها نمایشگاه گروهی و انفرادی در داخل و خارج از کشور از جمله سنندج، سقز، بانه، مریوان، چابهار، بیجار، اصفهان، تبریز، بوشهر و تهران در داخل کشور و نمایشگاه هایی در کویت، سوریه، کانادا، کردستان عراق در خارج از کشور در زمینه نقاشی و مجسمه در کارنامه فعالیتی این هنرمند دیده می شود. 

حضور در بیشتر بینال های سراسری کشور، نفر اول جشنواره هنرهای تجسمی در اصفهان و تهران، نفر اول مسابقه نقاشی در همدان و کسب تندیس مسایقه در کنار داوری در جشنواره های تجسمی در کرمانشاه، تهران، سنندج و اراک بخشی از سوابق فعالیتی وی محسوب می شود. 

نخستین نمایشگاه طراحی مهدی ضیاءالدینی تا ۲۲ اردیبهشت در گالری سوره پردیس سینمایی بهمن سنندج دایر بوده و در ۲ نوبت صبح و بعدازظهر پذیرای بازدید علاقمندان است.

منبع: ایرنا

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
707
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php