رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٧(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.٣۶(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.٣۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مرداد ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« تیر    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
  • پنجشنبه ۱۰ شهریور ۱۳۹۵ - ۱۵:۵۲
  • کد خبر : 1751
  • مشاهده : 863 بازدید
  • تئاتر » س.ت
  • چاپ خبر : «جن گیری به سبک روسی» در بانه اجرا می شود

به گزارش پایگاه خبری هنری بینه‌ر، تئاتر کمدی «جن گیری به سبک روسی» به نویسندگی مصطفی یاوری آیین و کارگردانی زانا صالح زاده  کاری از گروه نمایش “فریاد” بانه روز شنبه ۱۳ شهریور ماه در بانه به روی صحنه می رود. زانا صالح زاده کارگردان نمایش در گفتگو با خبرنگار بینه‌ر گفت: این نمایش داستان […]

به گزارش پایگاه خبری هنری بینه‌ر، تئاتر کمدی «جن گیری به سبک روسی» به نویسندگی مصطفی یاوری آیین و کارگردانی زانا صالح زاده  کاری از گروه نمایش “فریاد” بانه روز شنبه ۱۳ شهریور ماه در بانه به روی صحنه می رود.

زانا صالح زاده کارگردان نمایش در گفتگو با خبرنگار بینه‌ر گفت: این نمایش داستان مرد جنگیری را بازگو می کند که برای مردم دعا و تلسم می نویسد؛ داستان زود باوری و سادگی مردمانی که به راحتی می توان از آنها سوء استفاده کرد. پیام روشن این نمایش بیهوده بودن دعا و تلسم و جادوگری است و به اختیار و قدرت خداوند اشاره دارد.

وی اظهار داشت: تمرین برای این نمایش را از سه ماه قبل آغاز کردیم و با حمایت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، انجمن هنرهای نمایشی بانه و مشاور املاک جهان اکنون آماده اجراست.

صالح زاده افزود: این نمایش برای شرکت به دبیر خانه سیزدهمین جشنواره تئاتر کردی سقز ارسال شده است.

ساینا رحمتی، حامد عزیزپور، رامیار حسینی، شیما شریفی، سینا احمدی، الهه قهرمانی، نیما سلطانی در این نمایش به ایفای نقش می‌پردازند.

مصطفی یاوری آیین (نویسنده)، زانا صالح زاده (کارگردان)، عبدالله مجید زاده (سرپرست)، خدر کریم زاده (مدیر تولید)، میدیا ملازاده (طراح صحنه)، خاطره خضر نژاد (طراح لباس)، میثم خضر نژاد (افکت)، یعقوب یونسی و ساحل علیپور (گریم)، هیوا کریمی (نورپرداز)، سینا حسنی، محمد فتاحی، بارزان خانی، سیاوش رحمانی و ایلیا عزیزپور دیگر عوامل اجرایی این اثرند.

نمایش کمدی «جن گیری به سبک روسی» به نویسندگی مصطفی یاوری آیین و کارگردانی زانیار صالح زاده از  ۱۳ الی ۱۶ شهریور ماه سال جاری هر روز ساعت ۲۱:۳۰ در مجتمع فرهنگی اداره ارشاد بانه به روی صحنه می رود.

PicsArt_09-01-04.42.09

PicsArt_09-01-04.43.24

PicsArt_09-01-04.39.19

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...
css.php