رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مهر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« شهریور    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  
  • پنجشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۶ - ۱۴:۲۴
  • کد خبر : 5484
  • مشاهده : 430 بازدید
  • س.ت » صنایع دستی
  • چاپ خبر : «فش» به عنوان روستای ساخت ساز سنتی ثبت ملی می‌شود

به گزارش بینەر و بە نقل از ایسنا، معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: «فش» به عنوان روستای ساخت ساز سنتی ثبت ملی می‌شود. پروانه حیدری در گفت و گو با خبرنگار هنری ایسنا، اظهار کرد: بعد از آنکه شهر نودشه را به عنوان […]

به گزارش بینەر و بە نقل از ایسنا، معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه گفت: «فش» به عنوان روستای ساخت ساز سنتی ثبت ملی می‌شود.

پروانه حیدری در گفت و گو با خبرنگار هنری ایسنا، اظهار کرد: بعد از آنکه شهر نودشه را به عنوان شهر گیوه بافی کشور ثبت ملی کردیم، اکنون به دنبال ثبت ملی روستای تاریخی فش به عنوان روستای ساخت ساز سنتی هستیم.

  وی ادامه داد: فش یکی از روستاهای هدف گردشگری استان کرمانشاه است که در شهرستان کنگاور واقع شده و مردمانش هنرمندانی چیره دست در عرصه تولید سازهای سنتی هستند.

  حیدری خاطرنشان کرد: اغلب اهالی این روستا به ویژه مردان و جوانان مشغول به ساخت سازهای سنتی هستند که هرخانواده برای خود کارگاهی مجزا دارد.

  معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان کرمانشاه با بیان اینکه در هر کارگاه تولیدی ساز سنتی روستای فش بین ٤ تا ٥ نفر از اهالی روستا مشغول کار و فعالیت هنری هستند، گفت: تار، سه تار، تنبور و … از جمله سازهای سنتی تولیدی در این روستا است که غالبا برای فروش به تهران فرستاده می شوند.

  وی افزود: همچنین این روستا دارای موقعیت جغرافیایی بسیار عالی است و وجود سرابی زیبا با آبی زلال از ویژگیهای منحصر به فرد این روستای دیدنی است.

  حیدری یادآور شد: مقدمات ثبت ملی شدن روستای فش به عنوان روستای ساخت ساز سنتی ایران انجام شده و به زودی جشن ثبت ملی شدن آن را برگزار خواهیم کرد.

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

جدیدترین خبرها

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
656
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php