رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


  • دوشنبه ۸ خرداد ۱۳۹۶
  • الإثنين ۳ رمضان ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 29 May
    مهاباد لطیف
    ٢٩(°C)
    وزش باد ١١(mph)
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 11-Extreme
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
خرداد ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« اردیبهشت    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

آنچه قبلا گفته شد مقدمه ای بر اهمیت عکاسی بود و اینکه عکاسی و عکس تا چه میزان در زندگی ما نقش دارد. در مسئله عکاسی و اهمیت آن به صورت کلی مطالبی بیان شد و اکنون عکاسی را در شاخه ها و رشته های مختلف آن باید جست. در گذشته که عکاسی اختراع شد […]

آنچه قبلا گفته شد مقدمه ای بر اهمیت عکاسی بود و اینکه عکاسی و عکس تا چه میزان در زندگی ما نقش دارد. در مسئله عکاسی و اهمیت آن به صورت کلی مطالبی بیان شد و اکنون عکاسی را در شاخه ها و رشته های مختلف آن باید جست.
در گذشته که عکاسی اختراع شد و جای خود را به سرعت در دنیای هنر باز کرد، آنچه مورد توجه بود ثبت تصویر بود از همه موضوعات پیش رو، از اشخاص، فضای پیرامون و مناظر تا اینکه به مرور با رشد همزمان عکاسی، گرایش های مختلف عکاسی شکل گرفتند.
طبیعت، ورزشی، معماری، مستند، فتوژورنالیست، زیر آب، فضا، تبلیغاتی، صنعتی و …
آنچه حائز اهمیت است در یک نگاه، همه شاخه های عکاسی، مستند محسوب میشوند چرا که در آینده میتوان به آنها استناد کرد.
در نظر بگیرید بعد از ٥٠ سال یا بیشتر بخواهند در مورد پوشش گیاهی، نوع درختان، میوه ها، انواع مصالح بکار رفته در ساختمانها، سبک زندگی ها، مراسمات، مناسبات، آداب و رسومات، اعتقادات و … حتی آب و هوا!
پس می بینیم عکس قابل استناد و ارزشمند است در هر شاخه ای که باشد.
اما اینکه امروز در چه رشته ای فعالیت داشته باشیم و کدام ژانر در اولویت قرار دارد، کاملا شخصی و به توانمندی و سلیقه ما بستگی دارد.
عکس دارای دوگانگی زمانی خاصی است، سرعت شاتر، زمانی در مقیاس ثانیه است یعنی مبنای آن ثانیه و کسری از آن است، یعنی عکاسی در کمتر از ثانیه و تصمیم گیری کردن، و حاصل این تصمیم سریع، عکس است.
نکته قابل تامل اینست که عکسی که در کمتر از ثانیه گرفته میشود بعد از گذشت زمان طولانی سال ها و دهه ها و بیشتر چنان ارزشمند میشود که گویی صندوقچه اسرارست. این از اعجاز هنر عکاسی به حساب می آید.
در یک نگاه دریافتیم که تصمیم امروز ما چقدر حائز اهمیت است، پس در هر ژانر و شاخه ای از عکاسی که باشی، لازم است بسیار آگاهانه و با دقت عکس بگیریم.
عکسها جان و قدرت حرکت در ماورأ را دارند.
زمانی که عکسهای خودتان، که در ١٥ سال و یا پیشتر گرفته اید نگاه می کنید بلافاصله و به طور ناخودآگاه از نظر زمانی به همان لحظه خواهید رفت و همه حس ها و فضا و تجربه آن لحظه را به یاد خواهید آورد، گویی آنجایید و یا بهتر بگوییم گویا آن لحظه با همه حس و حال و افرادش در مکان و زمان با جزئیات و رویدادها ثبت و حبس شده اند.
گرچه امروز فرآیند عکاسی مثل گذشته نیست و بسیار ساده تر و همه گیر شده است اما از ارزش آن هیچ نکاسته است و برعکس با فراگیر شدن عکاسی، جای خود را در همه سطوح جامعه باز کرده و همین امر باعث شده مردم در مقابل دوربین واکنش غیر طبیعی نشان ندهند.

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

در پاسخ به یک مطلب

منزل ما در دستشویی خلاصه نمی شود!

چندی است که تب و تاب نام نویسی انتخابات شورای شهر، تمام شهرها و روستاهای کشور را فرا گرفته و شوق خدمت به شهر و روستا ولوله ای ایجاد کرده است! باری در این بین هجمه ی ناآگاهانه ای از سوی برخی به ورزشکاران و هنرمندان شکل گرفته تو گویی که این افراد از جهان دیگری به این سرزمین آمده اند و هیچ حق و حقوق برابری با بقیه ندارند. هر هنرمند و ورزشکاری همانند همه ی کسان دیگری که خود را لایق صندلی های مدیریتی شهر می دانند حق دارند خود را لایق بدانند و در معرض رای مردم قرار دهند. اما اینکه مردم به تمامی کاندیداها از روی شاخصه های منطقی و برنامه های مشخص کاندیداها و نیازهای شهر و روستا رای بدهند و نه به خاطر شهرت و طایفه و تیره و حتی مدرک تحصیلی و... ، یک بحث جداگانه و پذیرفته شده است و همگان حداقل در شعار بر آن وفاق دارند. یک هنرمند یا ورزشکار به صرف هنرمند بودن یا ورزشکار بودن نباید مورد پذیرش قرار گیرد، همانطور که یک دکترای شهرسازی به صرف داشتن مدرک؛ آنچه شاخصه ی انتخاب است، توانایی و داشتن برنامه در بحث وسیعی به نام مدیریت شهری است و تعریف مدیریت شهری و شهر دقیقا همان حلقه ی مفقوده ی انتخابات شورای شهر در این سالها شده است. در این میان مطلبی نیز در فضای مجازی با عنوان «اداره شهر بیش از تعمیر دستشویی به تخصص نیاز دارد» پیچیده است که سعی دارد شویی از دانش ارائه دهد در حالی که به دلیل شتاب زدگی بسیاری از موارد مهم را فراموش کرده است که برخی از نکات را به نگارنده ی آن مطلب تقدیم می دارم: جناب گرامی! مفهومی که از مطلب شما بر می آید حکایت از آن دارد که عموم مشکلات جاری شهرهای ایران به دلیل حضور هنرمندان و ورزشکاران در بین اعضای شورای شهر است. آیا می دانید چند درصد از اعضای شوراهای شهر ایران هنرمندان و ورزشکاران هستند که  تمام مشکلات کارنابلدی بقیه را نیز به گردن آن ها می اندازید؟ (برای نمونه در میان 30 نفر عضو شورای شهر تهران 2 نفر با مدرک ورزش و یک نفر با دکترای هنر و یک ورزشکار با مدرک حقوق حضور دارند، و در مجموع ٥ نفر!) آیا گمان نمی کنید بخش از اعظمی از ناکارآمدی مدیریت شهری بسیاری از شهرهای ایران در تداخل فعالیت های سیاسی و جناحی و همچنین تاثیرگذاری باندهای ثروت و قدرت بر این اعضا است تا حضور هنرمندان و ورزشکاران؟ آیا تا به حال از خود پرسیده اید چرا بین توقع مردم از شوراها، قانون شوراها و عملکرد شوراها تفاوت وجود دارد و احساس نمی کنید ناتوانی در تطبیق این سه با هم یکی از مشکلات امروزی مدیریت شهری است؟ به طوری که مشاهده شده بسیاری از مردم  با پیش داوری، اعضاهای شورا را به لحاظ مالی فاسد می دانند و شورای شهر را محلی برای کسب قدرت و ثروت قلمداد کرده اند. بهتر است یک بار دیگر ...
css.php