رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵
  • الإثنين ۰ جماد ثاني ۱۴۳۸
  • 2017 Monday 27 February
    مهاباد لطیف
    ٧(°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  
  • سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵ - ۱۳:۴۲
  • کد خبر : 2552
  • مشاهده : 68 بازدید
  • س.ت » کاریکاتور
  • چاپ خبر : دومین نمایشگاه گروهی کاریکاتور بوکان برپا شد
با هدف شناساندن آسیب های اجتماعی به مردم؛

دومین نمایشگاه گروهی کاریکاتور بوکان برپا شد

دومین نمایشگاه گروهی کاریکاتور بوکان بعد از ظهر دوشنبه با جمع کثیری از هنرمندان و مسئولان شهرستانی در محل فرهنگ سرای سیمرغ برپا شد.

به گزارش بینەر و به نقل از کانی پرس؛ رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی بوکان در حاشیه برپایی دومين نمايشگاه كاريكاتور هنرمندان بوكانی گفت: در این نمایشگاه ۷۵ اثر ازهنرمندان کاریکاتوریست بوکان با موضوع آسیب های اجتماعی به نمایش در آمده است.
منوچهر رضازاده افزود: آثار به نمایش در آمده در نمایشگاه مذکور مربوط به ۷ هنرمند این انجمن به اسامی، یاسین قریشی، محمدامین قریشی، اسماعیل جانبلاغی، محمد محمودی، سلیمان مام رحیمی، منیره احمدی و پخشان رحیمی است.
وی هدف از برپایی این نمایشگاه را نشان دادن مشکلات و معضلات اجتماعی در قابل کاریکاتور دانست و عنوان کرد: با کاریکاتور می توان حرف های زد که در هیچ جای دیگر توان گفتن آن نیست.
این مسئول فرهنگی بوکان همچنین از برگزاری دهمین دوره جشنواره کاریکاتور ایران در بوکان خبر داد و عنوان کرد: تمام مسئولان شهرستانی عزم خود را جزم کردند تا دهمین جشنواره سراسری کاریکاتور کشور اوایل اسفند ماه سال جاری در بوکان برگزار شود.
وی ادامه داد: تمام رایزنی ها انجام شده و انشاالله از هفته آینده با تشکیل دبیر خانه این جشنواره در اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی این مهم رسما وارد فاز اجرایی خواهد شد.
شايان دكر است اين نمایشگاه از ١٥ تا ٢٥ ماه جاری به مدت ده روز از ساعت ۹ صبح الی ١٧ عصر در نگارخانه تالار سيمرغ بوكان داير می باشد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php