رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد تا قسمتی ابری
    ٢٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۵۶(in)
    محدوده دید ٩.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 3-Moderate
    رطوبت ٢۵.۵۶(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اردیبهشت ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« فروردین    
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

سرپرست گروه تئاتر «آران» با اشاره به برخی عوامل نظیر ندادن ویزای انگلستان به آهنگساز اپرای «خیام» و نبود حمایت لازم، اظهار کرد که اپرای عروسکی «خیام» برای جشنواره تئاتر فجر آماده نمی شود.

به گزارش بینەر، بهروز غریب پور درباره وضعیت تولید اپرای عروسکی «خیام» گفت: به دلیل اینکه کشور انگلستان به آقای امیر بهزاد آهنگساز اپرای عروسکی «خیام» ویزا نداد، آقای فرنوش بهزاد رهبر ارکستر که در انگلستان زندگی می کند به ایران سفر کرد و جلسات هماهنگی بین امیر بهزاد و فرنوش بهزاد برگزار شد.
وی درباره روند کار توضیح داد: قرار بر این شده که با در اختیار قرار گرفتن پارتیتورهای مربوط به بخش هایی از موسیقی این اپرا، ضبط این بخش از موسیقی توسط آقای فرنوش بهزاد در لندن انجام شود و به این منظور از ٢٧ دسامبر استودیویی برای ضبط موسیقی در لندن در نظر گرفته شده است.
غریب‌پور ادامه داد: کارگاه های عروسک، مجسمه و صحنه اپرای عروسکی «خیام» که تیم های جداگانه ای هستند در حال فعالیت هستند و کار در حال پیشرفت است.
سرپرست گروه تئاتر «آران» اظهار کرد: در اپرای عروسکی «خیام» با حضور خانم برازنده از گریم واقع گرایانه برای عروسک ها استفاده می کنیم که این گریم عروسک ها را زنده تر و جذاب تر نشان می دهد.
غریب پور یادآور شد: به دلیل مشکلاتی که برای ویزای امیر بهزاد آهنگساز اپرای عروسکی «خیام» پیش آمده، همچنین به دلیل وسعت پروژه و در عین حال مشکلات و بحران مالی موجود برای این اپرا، نمی توانیم اپرای عروسکی «خیام» را برای سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر آماده کنیم.
وی در پایان عنوان کرد: گروه های مختلف روزی ١٠ ساعت روی بخش های مختلف اپرای عروسکی «خیام» کار می کنیم زیرا حجم کار خیلی زیاد است و حمایت های مالی هم باید به موقع به پروژه تزریق شوند.

بهروز غریب پور (زاده ١٣٢٩ سنندج) نویسنده، کارگردان تئاتر و سینما و استاد نمایش عروسکی ایرانی است.
منبع: مهر

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

به مناسبت روز جهانی تئاتر

نمایشنامه کُردی ۱۲۵ یا ۱۰۰ ساله؟

پس از برگزاری جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی به مناسبت صدمین سالروز نگارش نمایشنامه "مَمِ آلان" (Mame Alan/ Memê Alan) (١٩١٨م) توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" (1890-1958) در دانشگاه کردستان، "دکتر امید ورزنده" رئیس مرکز پژوهش کردستان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد سنندج، با استناد به چند منبع همچون برگه­ ای از بروشور "نمایشگاه جهانی کلمبیای شیکاگو"، در سال ۱۸۹۳م که در آن عبارت "درام کُردی"  (The Kurdish Drama)درج شده و مقاله "جعفر سریکایا" و مطلبی از "بکر شوانی" در فیس بوک، در مطلبی کوتاه تاریخ نمایشنامه نویسی کُردی را ۲۵ سال قبل تر از زمان نگارش نمایشنامه "ممِ آلان" توسط "عبدالرحیم رحمی حکاری" اعلام نمودند و ۱۲۵مین سال نمایشنامه نویسی کُردی را تبریک گفتند. این شرایط چند پرسش را مطرح نمود؛ آیا برگزار کنندگان جشن صدمین سال نمایشنامه نویسی کُردی چنین واقعه تاریخی را نادیده گرفته اند؟ آیا اجرای "درام کُردی" در شیکاگو می تواند سرآغاز نمایشنامه نویسی کُردی محسوب شود؟ و بالاخره نمایشنامه نویسی کُردی 125 یا 100 سال قدمت دارد؟ برای ارائه پاسخی دقیق به پرسش های مطرح شده لازم است شرایط اجتماعی و سیاسی آن دوره، اسناد و همچنین چند و چون نمایش اجرا شده را با حساسیت بیشتری بررسی نمود. این نوشتار سعی دارد گامی در این راستا بردارد. شرایط سیاسی، اجتماعی و اقتصادی عثمانی در نیمه دوم قرن ۱۹م برگزاری نمایشگاه جهانی شیکاگو در زمان حکومت "عبدالحمید دوم عثمانی" (۱۸۴۲-۱۹۱۸م) صورت گرفته است. دوران حکومت "عبدالحمید" از ۱۸۷۶ تا ۱۹۰۹م، دوره پرتنش امپراتوری عثمانی به دلیل جدی تر شدن مباحث تجزیه عثمانی و جنبش های ملی گرایی محسوب می شود. از اواسط قرن ۱۸م ترس اروپاییان از ترک ها و اعراب، و در واقع گسترش سرزمین های اسلامی کمتر شد و این بار آنها بودند که دست بالا را داشتند و تهدیدی برای تجزیه امپراتوری به حساب می آمدند. بسیار پیشتر از به قدرت رسیدن "عبدالحمید" سرزمین های عثمانی روی کاغذ بین فرانسه، انگلیس، آلمان و روسیه تقسیم شده بود و اولین راهکار جهت دستیابی به آن اهداف، حمایت -حتی ظاهری- از مسیحیان، یهودیان و دیگر ملت های تحت سلطه عثمانی از سوی دولت های غربی بود. از همین رو سلاطین عثمانی با ایجاد اصلاحات سیاسی و افزایش نسبی آزادی های اقلیت های مذهبی سعی داشتند از میزان نفوذ غرب بکاهند و در نیمه اول قرن ۱۹م گرایش سلاطین عثمانی به مظاهر اروپایی نمایان بود. از همین رو قرن نوزدهم، قرن اصلاحات در دوران حکومت ۶۰۰ ساله عثمانی نام گذاری شده است. تفاوت "عبدالحمید" با سلاطین پیش از خودش در قرن ۱۹م پایبندی متعصبانه به دین اسلام و احیای مجدد لقب خلیفه به جای سلطان و همچنین بهره گیری از حس اسلامگرایی اکثریت ساکنان تحت سلطه امپراتوری بود. او سرسازگاری با مسیحیت، یهودیت و در کل غرب را نداشت و تأکیدش اتکا به مبانی دین، فرهنگ و علوم اسلامی بود. همچنین مخالفت زیادی با تجدد خواهی و ظهور مظاهر غربی داشت. وی همواره به عنوان یکی از عاملان اصلی قتل عام ارامنه ...

جدیدترین خبرها

css.php