رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    مهاباد لطیف
    ١٢(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۶٢(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٢(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
مهر ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« شهریور    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
282930  

سرپرست گروه تئاتر «آران» با اشاره به برخی عوامل نظیر ندادن ویزای انگلستان به آهنگساز اپرای «خیام» و نبود حمایت لازم، اظهار کرد که اپرای عروسکی «خیام» برای جشنواره تئاتر فجر آماده نمی شود.

به گزارش بینەر، بهروز غریب پور درباره وضعیت تولید اپرای عروسکی «خیام» گفت: به دلیل اینکه کشور انگلستان به آقای امیر بهزاد آهنگساز اپرای عروسکی «خیام» ویزا نداد، آقای فرنوش بهزاد رهبر ارکستر که در انگلستان زندگی می کند به ایران سفر کرد و جلسات هماهنگی بین امیر بهزاد و فرنوش بهزاد برگزار شد.
وی درباره روند کار توضیح داد: قرار بر این شده که با در اختیار قرار گرفتن پارتیتورهای مربوط به بخش هایی از موسیقی این اپرا، ضبط این بخش از موسیقی توسط آقای فرنوش بهزاد در لندن انجام شود و به این منظور از ٢٧ دسامبر استودیویی برای ضبط موسیقی در لندن در نظر گرفته شده است.
غریب‌پور ادامه داد: کارگاه های عروسک، مجسمه و صحنه اپرای عروسکی «خیام» که تیم های جداگانه ای هستند در حال فعالیت هستند و کار در حال پیشرفت است.
سرپرست گروه تئاتر «آران» اظهار کرد: در اپرای عروسکی «خیام» با حضور خانم برازنده از گریم واقع گرایانه برای عروسک ها استفاده می کنیم که این گریم عروسک ها را زنده تر و جذاب تر نشان می دهد.
غریب پور یادآور شد: به دلیل مشکلاتی که برای ویزای امیر بهزاد آهنگساز اپرای عروسکی «خیام» پیش آمده، همچنین به دلیل وسعت پروژه و در عین حال مشکلات و بحران مالی موجود برای این اپرا، نمی توانیم اپرای عروسکی «خیام» را برای سی و پنجمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر آماده کنیم.
وی در پایان عنوان کرد: گروه های مختلف روزی ١٠ ساعت روی بخش های مختلف اپرای عروسکی «خیام» کار می کنیم زیرا حجم کار خیلی زیاد است و حمایت های مالی هم باید به موقع به پروژه تزریق شوند.

بهروز غریب پور (زاده ١٣٢٩ سنندج) نویسنده، کارگردان تئاتر و سینما و استاد نمایش عروسکی ایرانی است.
منبع: مهر

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

نگاهی به جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد

هیاهوی بسیار برای … ؟

چند روزی از پایان جشنواره نمایشنامه خوانی مهاباد که اولین دوره ی خود را طی کرد نمی گذرد. اکنون شاید بهترین زمان برای نقد و بررسی رویکرد این جشنواره باشد. گرچه این انتقادها از همان زمان علنی شدن بحث جشنواره قابل طرح بود، اما به جهت حمایت از برگزاری و جلوگیری از شائبه های مختلف، این نقد به بعد از برگزاری موکول شد تا پیش داوری اشتباهی صورت نگرفته باشد. اولین موضوع قابل بحث عنوان جشنواره است که از دو عبارت متفاوت اما با زمینه ی مشابه برخوردار است. نمایشنامه خوانی یا اجرا خوانی؟ آنچه که مدت ها در ایران با عنوان نمایشنامه خوانی شناخته می شد، بیشتر دلالت بر خوانش نمایشنامه توسط چند بازیگر(و گاه یک بازیگر) نشسته بر صندلی و با متن در دست بود. کم کم این شکل نشستن صرف، تغییراتی پیدا کرد و بازیگران به صورت ایستاده و یا به اشکال مختلف و با بهره گیری از دکور بسیار ساده، نور و صدا (در حد محدود) به خوانش نمایشنامه پرداختند و به نوعی اجراخوانی قلمداد شد. در واقع اجراخوانی ما به ازای script-in-hand performance مورد استفاده قرار گرفت. تقریبا تعریف دقیق و مشخصی از شکل و تاریخچه ی نمایشنامه خوانی نمی توان یافت و تعاریف و توضیحات متفاوتی برای آن ارائه شده است. با این حال دو نکته ی اساسی وجه مشترک همه ی این تعاریف است. نمایشنامه خوانی برای خوانش اثر نو و اجرا نشده ی نویسنده توسط نویسنده و یا بازیگران شکل گرفته است که این امر نیز برای دو مقصود صورت می گیرد. یا نویسنده در حال معرفی نمایشنامه ی خود به کارگردانان و کمپانی های تولید تئاتر است، یا نویسنده قصد دارد با خوانش آن با بازخورد مخاطب آشنا شده و نمایشنامه اش را براساس این بازخورد بازنویسی نماید. حالت کلی دوم مربوط به خوانش نمایشنامه های یک نویسنده به صورت رپرتواری است. به این معنا که مثلا مجموعه ای از آثار شکسپیر توسط گروههای مختلف به منظور بررسی آن آثار در زمانی مشخص خوانده می شود. در هر دو حالت کلی ، جنبه ی ادبیات نمایشی بر جنبه ی اجرایی غالب است. با این حال این غلبه ی ادبیاتی معمولا در شکل اول که بیشتر به منظور معرفی اثر صورت می گیرد، نمود بیشتری دارد و می توان آن را نمایشنامه خوانی در نظر گرفت. در شکل دوم که جنبه ی آموزشی و یا پژوهشی آن بیشتر مور توجه است و در بسیاری از مدارس تئاتری جهان با استفاده از همین شیوه ی در یک فصل مشخص آثاری از نویسنده ای مشخص مورد خوانش قرار می گیرد، می توان به شاخصه های اجراخوانی (یا نمایش با متن در دست) نزدیک شد تا جنبه هایی اجرایی نمایشنامه نیز مورد توجه قرار گیرد. طبیعتا هیچ کدام از این روش ها یک قانون غیرقابل تغییر نیست و تداخل آن در یک دیگر امکان پذیر است. اما معمولا برای بررسی پدیدهای علوم انسانی می بایست یک عرف و تعریف مشخص را برای جلوگیری از پراکندگی بحث ...

جدیدترین خبرها

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
656
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php