رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


  • یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۹۵
  • الأحد ۲۹ جماد أول ۱۴۳۸
  • 2017 Sunday 26 February
    مهاباد لطیف
    (°C)
    وزش باد ۴(mph)
    فشار ٢۵.۶٨(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۶٨(in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
اسفند ۱۳۹۵
ش ی د س چ پ ج
« بهمن    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
2829  

دو کارتونیست کردستانی جوایز برتر جشنواره های بین المللی کارتون در کشورهای رومانی و ایتالیا را کسب کردند.

به گزارش پایگاه خبری هنری بینه‌ر به نقل از ایرنا، امیر سهیلی هنرمند کارتونیست سنندجی موفق به کسب لوح تقدیر و دیپلم مخصوص دهمین جشنواره بین المللی کارتون humoDEVA کشور رومانی شد.
در این جشنواره که با حضور بیش از ۷۵۴ هنرمند کارتونیست و کاریکاتوریست و با شرکت بیش از هزار و ۸۸۳ اثر از سراسر دنیا درشهر deva رومانی برپا شد در نهایت ۱۷ هنرمند برگزیده شدند که هنرمندانی از رومانی، صربستان و ایتالیا جوایز طلا، نقره و برنز را نصیب خود کردند و هنرمندان دیگر موفق به کسب دیپلم مخصوص جشنواره شدند که امیر سهیلی به همراه مهدی افرادی دو نماینده ایران در این بخش جشنواره بودند.
امیر سهیلی علاوه بر کسب این جایزه ارزشمند از سوی داوران جشنواره صاحب گالری مخصوص آثار در سایت معتبر www.bestcartoons.net نیز شد.
در این سایت معتبر جهانی اثر این هنرمند کردستانی به همراه آثار هنرمندان مطرح کارتون دنیا ثبت و به فروش می رسد.
همچنین محمد سامان صولی دیگر کارتونیست سنندجی به عنوان یکی از برگزیدگان بیست و چهارمین جشنواره بین المللی کارتون ترنتو ایتالیا معرفی شد.
صولی در حالی این موفقیت بزرگ را برای استان کردستان و جامعه هنری کشور به ارمغان آورد که هنرمندان مطرحی همچون آندری پوپوف، موسی گوموس و آنجل بولیگان نیز در این رویداد هنری حضور داشتند و عناوین برتر را کسب نمودند.
امیر سهیلی متولد ۱۳۶۲ در شهر سنندج فعالیت حرفه ای خود را از سال ۱۳۸۸ آغاز نمود و آثار این هنرمند به نمایشگاه های مختلف داخلی و خارجی معتبر همچون «آیدین دوغان ترکیه»، « پیراسیکابا برزیل»، «موزه کاریکاتور لوکزامبورگ» و « کتاب تهران» راه پیدا کرده است.
این هنرمند کردستانی موفقیت هایی را نیز در این مدت کسب کرده است که از جمله می توان به برگزیده جشنواره « گنبدهای فیروزه ای» اصفهان در سال ۱۳۹۴، راه یابی به پنج اثر منتخب جشنواره CIPE آمریکا ۱۳۹۲، برگزیده جشنواره منطقه ایی کارتون غرب کشور ۱۳۹۱، اثر ارائه شده در نمایشگاه هنرمندان تجسمی کشورهای مختلف در اسلواکی ۱۳۹۴ اشاره کرد.
سهیلی علاوه بر این موفقیت ها دبیر اجرایی جشنواره سراسری کارتون « سبک زندگی ایرانی» درسال ۱۳۹۲، دبیر اجرایی جشنواره استانی -کشوری « فرهنگ شهروندی» در سال ۱۳۹۳ را در کارنامه خود دارد و هم اکنون به عنوان دبیر بخش طنز و کاریکاتور ماهنامه محلی کورده واری در سنندج به فعالیت مشغول است.
برپایی هشت نمایشگاه گروهی و دو نمایشگاه انفرادی از سوابق دیگر این کارتونیست سنندجی است.
محمدسامان صولی از کارتونیست های مطرح کردستانی است و تاکنون موفقیت های بسیاری را در جشنواره های ملی و بین المللی کسب کرده است که از جمله می توان به جایزه طلا یازدهمین جشنواره بین المللی فری کارتونز وب چین اشاره کرد.
کسب شش عنوان سومی کاریکاتور در جشنواره های استانی و کشوری وقف چشمه همیشه جاوید، استانی مالیات، اولین جشنواره کشوری لرستان، غرب کشور سرپل ذهاب، و دوم پوستر جشنواره استانی وقف و رتبه سوم جشنواره بین المللی کاریکاتور تبریز از دیگر موفقیت های این هنرمند کردستانی است.
صولی هم اکنون به عنوان دبیر بخش کارتون و کاریکاتور ماهنامه روداو در شهر سنندج مشغول به فعالیت است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

من از مرگ هنرمندان خوشحالم

شاید بتوان گفت مرگ حقیقی ترین و عادلانه ترین پدیده ی جهان است که گریزی از آن برای هیچ کس نیست. مسئله ای که در طول تاریخ همواره یکی از دغدغه های بشری بوده و هست. اما مرگ هنرمندان داستان دیگری دارد و مرگ هنرمندان در سرزمین من داستانی دیگرگونه تر! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که تجربه نشان داده است این تنها راه توجه مردم و مسئولین به هنر و هنرمندان است. زمانی که هنرمندی می میرد، همه شاعر می شویم و به گونه ای در سوگ شاعر مرثیه می سراییم و اشک می ریزیم و بر سر و سینه می کوبیم، تو گویی قبل از به خاکسپاری هنرمند مرحوم ، ما را باید به خاک بسپارند. به مدد اینترنت و گروههای اجتماعی چنان از آثار هنرمند مرحوم یاد می کنیم، تو گویی آثار هنری وی ، بخش از زندگی ما بود. صبح قبل از صبحانه، یک قاشق چای خوری شعر، ظهر یک دومِ موسیقی بعد از ناهار و شب قبل از خواب یک فنجان دمنوشِ فیلم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که هیچ نوع مرگ دیگری اینچنین همه - مردم و مسئولین - را دور هم جمع نمی کند، هیچ دلیلی دیگری نمی تواند به این زیبایی اسباب پیاده روی از مسجد جامع تا سر مزار را فراهم آورد. هیچ پدیده ی دیگری نمی شناسم که تا این میزان سوال فلسفی و افسوس در دل همه ایجاد کند. افسوسی که منجر به درس و تصمیم های بزرگ بین مردم و مسئولین می شود. تصمیم هایی از قبیل توجه به هنرمندان، توسعه ی فضای هنری و قدردانستن داشته های فرهنگی شهرمان. اما نمی دانم چرا عمر این تصمیات کوتاه است و معمولاً از فلکه ی ساعت به بعد فراموش می شود. شاید به خاطر ترافیک  باشد. به خصوص که اکنون شهر اول در بوق نزدن شناخته شده ایم و جهت از دست ندادن این مقام مهم فرهنگی تمام حواسمان به این است بوق نزنیم و همین باعث می شود که تصمیمات فرهنگی دیگرمان را فراموش کنیم. اما اشکالی ندارد، در عوض همین بوق نزدن را بیلان کار فرهنگی محسوب می کنیم و با افتخار همه جا بوق نزدنمان را در بوق و کرنا می کنیم! من از مرگ هنرمندان خوشحالم. چرا که به غیر از مرگ هنرمندانِ شهرم، به هیچ شکل دیگری نمی توان کاری کرد که آثارشان بین همه پخش شود. در شهری که سالن سینما ندارد، نگارخانه ندارد، سالن تئاتر ندارد، صنعت نشر درست ندارد و از همه مهمتر بینش فرهنگی و هنری صحیحی در بین تعداد قابل توجهی از مسئولین و مردم وجود ندارد، طبیعتا تنها گورستان می تواند بهترین مکان برای عرضه ی هنر هنرمندان باشد. من از مرگ هنرمندان خوشحالم، چرا که آنان که تمام زندگیشان را بدون هیچ چشم داشتی و با کمترین امکانات و توقعات وقف کار هنری می کنند، در مرگشان نیز موهبتی نهفته است. موهبت وسیع تر شدن آرامگاه هنرمندان شهرمان، تا هر مهمانی که به شهرمان آمد ...
css.php