رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 1 خبر


    مهاباد لطیف
    ٢۵(°C)
    وزش باد آرام
    فشار ٢۵.۴۴(in)
    محدوده دید ۶.٠(mi)
    اشعه فرابنفش 0-Low
    رطوبت ٢۵.۴۴(in)
  • چهارشنبه ۸ دی ۱۳۹۵ - ۰۱:۲۸
  • کد خبر : 2986
  • مشاهده : 189 بازدید
  • س.ت » سینما
  • چاپ خبر : اسامی آثار نخستین هفته بین‌المللی فیلم کردی «سنه‌دژ» در سنندج اعلام شد

اسامی فیلم‌های بلند سینمایی، کوتاه و مستند به نمایش درآمده در نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» در شهر سنندج اعلام شد.

بە گزارش بینەر بە نقل از روابط عمومی نخستین هفتە بین المللی فیلم کردی «سنه‌دژ»، «ستار چمنی‌گل» دبیر نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» در مورد انتخاب آثار به نمایش درآمده در این رویداد سینمایی گفت: نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» غیررقابتی است، و تنها آثار در آن به نمایش درمی‌آید؛ در بخش آثار رسیده از اقلیم كردستان عراق، آقايان خسرو سينا، سالم صلواتى، توفيق امانى، ستار چمنى‌گل و خانم ويدا صالحى انتخاب فیلم‌ها را بر عهده داشتند و از تعداد ٣٧ فيلم رسيده از اقليم كردستان، تعداد ١٤ فيلم را انتخاب نمودند.

وی در مورد انتخاب فيلم‌هاى ايرانى برای نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» گفت: به زعم انتشار فراخوان و درخواست از فیلمسازان محترم، با توجه به محدودیت فیلم‌های رسیده و همچنین سال تولید؛ انتخاب آثار، توسط شركت «ستاك فيلم» انجام شد و هيئت انتخاب نامبرده، صرفا زحمت انتخاب فيلم‌هاى اقليم كردستان عراق را بر عهده داشتند. 

مدیر شرکت سینمایی «ستاک فیلم سنندج» در ادامه اظهار داشت: طى تصميمى كه این شركت برای این رویداد فرهنگی گرفت در بخش فیلم‌های ایرانی با توجه به محدودیت كمی و كیفی و همچنین سال تولید، اولویت با فیلم‌هایی قرار گرفت كه یا اكران نشده‌اند و یا دارای جوایز ملی و بین‌المللی در دو سال اخیر هستند. همچنين در خصوص اكران فيلم‌هاى سينمايى نيز تصميم بر اين شد كه بنا به محدوديت وقت، تنها فيلم‌هاى اقليم كردستان به نمايش گذاشته شود كه كمتر توسط علاقمندان به سینما در ایران مشاهده شده‌اند تا مجالى براى ديدن آنها فراهم گردد. 

دبیر نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» در پایان تأکید کرد: اميدوارم در سال ٩٦ كه نخستین دوره جشنواره بين‌المللى فيلم كُردى «سنه‌دژ» توسط شرکت سینمایی «ستاک فیلم» برگزار مي‌شود؛ پذيراى کل فيلم‌هاى دوستان و همكاران ارجمند باشيم. 

اسامی فیلم‌های بلند سینمایی که در روزهای برگزاری نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» در سنندج به نمایش درمی‌آیند عبارتند از: فیلم سینمایی «جايى براى بازى» به کارگردانی «شوکت امین کورکی» محصول مشترک اقلیم کردستان و ژاپن، فیلم سینمایی «پيش از باريدن برف» به کارگردانی «هشام زمان» محصول مشترک کشورهای نروژ و آلمان، فیلم سینمایی «بيكس» به کارگردانی «کارزان قادر» محصول کشور سوئد.

اسامی فیلم‌های کوتاه سینماگران اقلیم کردستان عراق که در این رویداد سینمایی انتخاب شده‌اند، عبارتند از: 

«خانه و كليد» به کارگردانی «شوان عطوف»، «داليا» به کارگردانی «شاخه‌وان عبدالله رحیم»، «آلان» به کارگردانی «محمد صالح حاجی»، «سرزمين گمشدگان» به کارگردانی «هه‌وراز محمد»، «اولين داستان» به کارگردانی «دانا کریم»، «داستان‌هاى پس از جنگ» به کارگردانی «سرور مه‌هدین»، «ركورد» به کارگردانی «هه‌وراز محمد»، «زمانى براى من» به کارگردانی «مریوان ابراهیم»، «من سامى‌ام» به کارگردانی «که‌ی به‌هار»، «رييس» به کارگردانی «رزگار حسین» و «مسى بغداد» به کارگردانی «سهیم عمر خلیفه».

اسامی فیلم‌های کوتاه و مستند سینماگران استان کردستان که برای نمایش در نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» انتخاب شده‌اند، عبارتند از: «آب يخ» به کارگردانی «جلال ساعدپناه»، «جايگاه» به کارگردانی «ماشاالله محمدی»، «چمدان خیس» به کارگردانی «اشکان احمدی»، «سهمى از سهم» به کارگردانی «کاوه جاهد»، «مردى كه یادش مي‌رفت نفس بكشد» به کارگردانی «سامان حسین‌پور»، «عشق، سينما، زندگى» به کارگردانی «پرویز رستمی»، «ميعادگاه» به کارگردانی «اشکان ساعدپناه»، «ناتمام به شدت هر چه تمامتر» به کارگردانی «آزاد محمدی»، «گهواره» به کارگردانی «زانیار لطفی»، «طناب» به کارگردانی «آذر منصوری»، «74» به کارگردانی «ستار چمنی‌گُل»، «آينه‌هاى پريده رنگ» به کارگردانی «سالم صلواتی»، «خانه سفيد» به کارگردانی «ارسطو مفاخری»، «دوزخ» به کارگردانی «برهان احمدی» و «آپارتمان مورچه‌ها» به کارگردانی «توفیق امانی».

نخستین هفته بین‌المللی فیلم کُردی «سنه‌دژ» با همت شرکت سینمایی «ستاک فیلم سنندج» به مدیریت «ستار چمنی‌گُل» و «ویدا صالحی» و با حمایت مالی بانک صادرات ایران، مدیریت شعب استان کردستان و همچنین با حضور مسئولان فرهنگی و هنری و سینماگران اقلیم کردستان عراق و هنرمندان استان کردستان با نمایش فیلم‌های بلند سینمایی، کوتاه و مستند و با همکاری تعدادی از ارگانهای استان کردستان در روزهای ۱٤ تا ۱۷ دی ماه سال جاری در پردیس سینمایی «بهمن» در شهر سنندج در استان کردستان برگزار می‌شود.

 

 

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

یادداشتی بر حاشیه‌ نمایشگاه مهدی ضیاءالدینی، نقاش کُرد

روایت‌های عشق

لازم نیست از تکنیک‌های نقاشی چیزی بلد باشید، یا سال‌ها در مورد تاریخ هنر مطالعه کرده باشید، تنها کافی است «کُرد» باشید تا تابلوهای«مهدی ضیاءالدینی» بر افسانه‌های کردی، تو را به عمق تاریخ شفاهی کردستان ببرد. افسانه‌هایي که از دو گفتمان بنیادی - عشق و تراژدی- سخن می‌گوید. در همان قدم‌های ابتدایی نمایشگاه، دیگر به طور کل سخن دوست محققم باورم شد: «بیت‌های کردی الهیات کلاسیک کردها هستند». نمی‌توان تابلوی «سوارو» یا «شور محمود و مرزینگان» را دید و در ذهن خود سفر جانکاه عشق را مرور نکرد. مهدی ضیاءالدینی، دقیقا شکل تابلوهایش هست؛ ظاهری آرام و درونی سنگین. روایت‌ مردمانش را با نوک قلمو از تاریخ سینه به سینه بیرون می‌کشد، رنگ می‌زند و دوباره زنده می‌کند. در عصری که تکنولوژی، قصه‌ها را به حاشیه رانده و همه چیز را ساندویچ شده و تنها در اپیزودهای دو خطی به خورد مخاطبانش می‌دهد، و خود «تخریب کلان روایت‌ها» به تنها روایت اسطوره‌ای عصر ما بدل شده است، جسارت می‌خواهد که مخاطب را به دنیایی کلاسیک و به دور از تلگرام و اینستاگرام و موبایل و لپ تاپش دعوت کرد. روایتگر بیت «سوارو»، زنی نه تنها از قبیله‌ عشق بلکه از قبله‌ عشق است، با گیسوانی آشفته و کلامی محزون. روایتگر قصه،‌ عاشق خویش است. سوارکاری چابک، در میان انبوه سواران به جنگ دشمن می‌رود و در آخرین دیدار از معشوق خود طلب بوسه می‌کند. اما زن، با چشمانی باز و سینه‌ای پر از غرور برایش شرط تعیین می‌کند. «تنها در صورت پیروزی در جنگ است که به کام من میرسی». سوار، دیگر هم برای وطن باید بجنگد و هم برای عشق. اکنون سوار باز آمده، شکست نخورده اما زخمی است و باز زن، آواز سر می‌دهد، ملول و نگران و پشیمان: «نه، هیچ طبیب و لقمانی بر بالینش حاضر نشود، خودم از تن خود، از عرق سینه‌ام، از گرد انگشترم برایش مرهمی درست می کنم و بر آن زخم می‌نهم». کلامی محکم، سنگین با آوازی کش‌دار. نقش‌های مهدی ضیاءالدینی، تنها روایتگر قصه‌ها نیست بلكه پلی میان اکنون و گذشته‌ دوری است که حسی غریب دامانش را گرفته و انگار میان دود و دم این همه «آوانگاردیسم» بی‌بنیان گم شده است. گویی بر روی هر تابلویش جمله‌ معروف آرتور‌ رمبو نوشته شده است: «همان‌گونه که می‌دانیم، عشق را باید از نو ابداع کرد». قامت کشیده‌ زن‌ها، سینه‌ فراغ مردها و صورت مغموم و تامل برانگیزشان، برایم یادآور سخنی از آلن بدیو بود: «عشق هردم باز آفریدن خود است؛ شعله اش را نگهدار تا پایدار بماند». در جست‌وجویی حماسی وار بر بیت‌های کردی مانند نقش‌های استاد، باید جسورانه اسبت را زین کنی؛ اگر از جنس حماسه‌ای، شال و کمر و سربند ببندی و اگر از جنس روایتگر عشق هستی، باید «که وا» و« سوخمه» و «کولینجه» را با کلاه و پولک‌های آویزانش بر تن کنی. حال آماده‌ سفر به عمق ذهن مردمان کرد هستی. تمام رنگ‌های عالم را در خورجین بگذار و هرچقدر –واژه- داری با خودت ببر؛ چرا که برای توصیف چنین عالمی ...
css.php