رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    -١٨(°C)
    وزش باد (mph)
    فشار (in)
    محدوده دید (mi)
    اشعه فرابنفش -
    رطوبت (in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
شهریور ۱۳۹۷
ش ی د س چ پ ج
« مرداد   مهر »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
  • سه شنبه 27 شهریور 1397 - 12:50
  • کد خبر : 7032
  • مشاهده : 1371 بازدید
  • تیتر » س.ت » سینما
  • چاپ خبر : حضور «سکوت» و «فرمیسک» در جشنوارەهای خارجی

به گزارش بینەر به نقل از مهر، فیلم های «سکوت» و «فرمیسک» به کارگردانی مریم پیربند در کشورهای آلمان، هند، آمریکا به نمایش درمی آیند.

«سکوت» که از تولیدات جهاد دانشگاهی است در بخش مسابقه جشنواره ناشنوایان «اورگان» آمریکا در ششم اکتبر برابر با ۱۴ مهرماه به نمایش درمی آید. «سکوت» روایتگر یک روز از زندگی زنی ناشنوا است که به شغلی سخت و عجیب مشغول است و با تکنیک راپل (طناب) از ساختمان های بلند آویزان شده و نمای شیشه‌ای را می‌شوید و … .

این فستیوال در سال ۲۰۱۸ برای نخستین بار در شهر پورتلند واقع در ایالت اورگان برگزار می‌شود و قصد نمایش فیلم‌های کوتاه، فیلم‌های بلند سینمایی و مستندهای ساخته شده توسط فیلمسازان ناشنوا و بازیگران ناشنوا در سراسر جهان را دارد.

ماموریت فستیوال خلق فضایی است که در آن استعدادهای اعضای جامعه ناشنوایان به نمایش گذاشته شود. برگزارکنندگان فستیوال باور دارند که هنر و فیلم باید برای تمام اعضای این جوامع قابل دسترس و مقرون ‌به صرفه باشند و در نتیجه از تمام افراد ناشنوا، کم‌شنوا، کودکان بزرگسالان ناشنوا و کم‌شنوا استقبال می‌کنند.

همچنین دیگر فیلم این کارگردان با عنوان «فرمیسک» برای حضور در جشنواره «آسا» در آلمان و جشنواره پونا در کشور هند انتخاب شده است. «فرمیسک» به معنای اشک چشم، داستان دختری است که پس از حمله داعش به روستایشان در کردستان عراق زنده مانده است و برای ادامه زندگی مشکلاتی دارد. در این اثر بازیگرانی چون نازو براوو، مریم شخ ماموندی، لیلا میر، رامین مدنی ایفای نقش کرده اند.

جشنواره «آسا» از ۲۸ سپتامبر تا ۲ اکتبر برابر با ۶ تا ۱۰ مهرماه و جشنواره پونا از ۲۷ سپتامبر تا ۷ نوامبر برابر با ۵ مهر تا ۱۶ آبان ماه برگزار می شود.

برخی از عوامل «فرمیسک» عبارتند از: مریم پیربند ( نویسنده و کارگردان)، همایون اسعدیان (مشاور پروژه)، مهدی سلسله (دستیار کارگردان)، برنا جعفری (فیلمبردار)، سیاوش کردجان (تدوینگر)، بهزاد عبدی (آهنگساز)، سهیلا سهرابی (طراح صحنه و لباس)، مازیار یزدانی (صدابردار) و محمدرضا تیموری (اصلاح رنگ و نور).

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

سریال نون.خ و مساله ی زبان !

این نقد سریال نیست. حتی نقد آن چیزی که مطرح می شود نیز ممکن است نباشد. بیشتر بیان مساله و اشتراک گذاری سوالی است که شاید برخی از فیلمسازان و حتی تئاتری های کوردستان نیز با آن مواجه باشند. از این رو از زبان ساده تر و خودمانی تری نیز برای نوشتار استفاده می کنم. چند روزی است که سریال تلویزیونی «نون. خ» از شبکه ی یک سیما پخش می شود. داستان این سریال که از همان الگوی سریال پایتخت پیروی می کند ، این بار در یکی از مناطق کوردستان اتفاق می افتد. فارغ از اینکه مکان داستان بیشتر شبیه به روستاست و معلوم نیست چرا سازندگان اصرار دارند آن را شهر معرفی کنند، و یا اینکه در جمع اهالی روستا نیز یکی از بازیگران فارس است و بسیار روان فارسی صحبت می کند و معلوم نیست چرا به تنهایی او فارسی را اینگونه صحبت می کند و سایرین به شکل دیگر؛ اما حضور بازیگران بومی منطقه و حضور موسیقی کوردی در سریال، از ویژگی های خوب آن به حساب می آید. اما آنچه بحث اصلی این نوشتار است مسئله ی زبان است. چیزی که از روز اول پخش سریال ذهنم را به خود مشغول کرد اما ترجیح بر آن شد تا لااقل بعد از پخش چند قسمت مسئله طرح شود. امروز که واکنش توییتری برخی از مردم نسبت به مسئله ی زبان بکار رفته در این سریال را دیدم، زمان طرح مسئله را مناسب تشخیص دادم. زبان کوردی، اگر چه دارای واژگان مشترک با زبان فارسی است و حتی بنا به اظهار نظر بسیاری از کارشناسان این دو زبان هم ریشه هستند و هر کدام در جغرافیای خود تغییرات زمانی و کاربردی و خود را پیدا کرده است، با این حال این، زبان کوردی، زبانی کاملا مستقل با دستورات گرامری خاص خویش است و لهجه محسوب نمی شود. از این رو تولید یک اثر ملی در کوردستان با حضور شخصیت های کورد، با تولید یک سریال در اصفهان و یا یزد و شیراز و... تفاوت زیادی دارد. چرا که این لهجه های فارسی شیرازی و اصفهانی ولو به صورت غلیظ و با کلمات خاص منطقه نیز ادا شود، نهایتا منظور خود را به مخاطب عمومی منتقل می کند. در سریال نون.خ همه ی کاراکترها -تا این جای قصه- کورد هستند. پس طبیعتاً باید با یکدیگر کوردی حرف بزنند و لزومی به استفاده از زبانی که نه فارسی است و نه کوردی،  ندارند. این امر به ویژه در مناطق کورد زبان که اهمیت خاصی به زبان مادری میدهند بسیار خودنمایی خواهد کرد.  اگر داستان این سریال در نقاطی دیگر از ایران که به دلایل مختلف ، برخی خانواده ها ترجیح داده اند با کودکانشان به جای زبان مادری با زبان ملی صحبت کنند، ساخته می شد، کمتر مسئله ی زبان خودنمایی می کرد و می شد کاراکترهای فیلم را از این خانواده ها معرفی کرد و به راحتی مسئله را توجیه نمود، اما در تمامی شهرهای کوردزبان، مسئله ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
2098
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: