رفتن به بالا

تعداد اخبار امروز : 0 خبر


    -١٨(°C)
    وزش باد (mph)
    فشار (in)
    محدوده دید (mi)
    اشعه فرابنفش -
    رطوبت (in)
گاه‌شمار تاریخ خورشیدی
تیر ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« خرداد   مرداد »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  
تحلیل عجيب روزنامه کیهان از عضویت چند ایرانی در آکادمی اسکار؛

یا فتنه‌گرند یا آثار ضعیفی دارند

کیهان نوشت: چند روز قبل در یک اقدام نامعمول و بی‌سابقه، آکادمی علوم و هنرهای سینمایی آمریکا (اسکار) اسامی ٧٧٤ عضو جدید خود را اعلام کرد که در میان آنها نام چند ایرانی هم به چشم می‌خورد.

این در حالی است که براساس قوانین آکادمی تا همین چند سال پیش، علنی نمودن اسامی اعضا، معمول نبود و مشخص نمی‌شد هر سال چه تعداد و چه کسانی به اعضای این آکادمی اضافه شده یا از آن حذف می‌شوند. اما پس از بحران‌های اخیر آکادمی در چالش با اتهامات نژادپرستی و زن‌ستیزی، تقریبا از سال گذشته با اعلام ٦٨٣ نفر‌، این رسم شکسته شد و اعلام شد که در طول سال‌های گذشته نیز به طور متوسط سالانه، حدود ١٣٠ نفر به این اعضا اضافه شده‌اند.

اما شگفتی دیگر، اسامی کسانی است که به نام سینماگر ایرانی در زمره اعضای جدید قرار دارند. اسامی که در میانشان از چهره‌های معتبر و قوی سینمای ایران خبری نیست!

قوانین آکادمی برای عضو جدید حاکی از آن است که به جز معرفی شدن از سوی دو عضو قبلی آکادمی، وی بایستی حداقل یک «موفقیت درخشان» در کارنامه سینمایی یک دهه اخیر خود داشته باشد. اما اغلب کسانی که به عنوان سینماگر ایرانی در فهرست فوق معرفی شده‌اند نه تنها در یک دهه اخیر موفقیت یا اثر درخشانی در فعالیت‌های سینمایی خود ندارند، بلکه کل کارنامه سینمایی‌شان زیر علامت سوال است!

مثلا هنگامه پناهی، یکی از سر حلقه‌های محافل بهایی در اروپا که همکار کمپانی‌هایی مانند «ممنتو» (تهیه‌کننده فیلم‌هایی مثل «فروشنده» و «گذشته») و یکی از لابی‌های اصلی جشنواره‌های جهانی بوده، تنها یک فیلم «مسافران دره انار» در سال ١٣٧٠ را در کارنامه فعالیت سینمایی خود دارد (که به نظر نمی‌آید در خود ایران هم کسی فیلم یاد شده که مربوط به ٢٦ سال پیش است را به خاطر داشته باشد!). البته او که آثاری همچون فیلم ضد ایرانی «خورش آلو با مرغ» را تولید کرده، به عنوان تهیه‌کننده به آکادمی اسکار دعوت شده، اما هیچ فیلمی به عنوان اثر وی که علت دعوتش را توجیه نماید، در وب‌سایت اسکار ذکر نشده است!!

یا نازنین بنیادی، فرد دیگر این فهرست، به جز حضور در نقش‌های دست چندم و کوچک فیلم‌های غیر معروف (مثلا یک زن افغانی در یک صحنه فیلم «جنگ چارلی ویلسون» یا نقش کوتاهی در نسخه اخیر «بن هور» که شکست خورد و یا فیلم ضد ایرانی «رقصنده صحرا») تنها یک نامزدی انجمن بازیگران، آن هم درمیان ١٥ بازیگر سریال «هوم لند» را بدست آورده است!! و البته در کنار هادی قائمی در مرکز بین‌المللی حقوق بشر در ایران به مستندسازی موارد نقض حقوق بشر در ایران جهت اعمال تحریم‌های بیشتر اقتصادی مشغول است.

یا بهمن قبادی، از فراریان پس از فتنه ٨٨ که حتی در خود دعوت‌نامه آکادمی نیز هیچ‌یک از آثار ١٠-١٥ سال اخیرش مورد استناد قرار نگرفته است! مثل رخشان بنی‌اعتماد، از دیگر همراهان فتنه ٨٨ که او نیز به خاطر  آثار دو دهه پیش خود دعوت شده است!

گلشیفته فراهانی بازیگری که پس از خروج از کشور بیشتر به خاطر تصاویر و فیلم‌ها و نمایش‌های مستهجن، مورد توجه محافل آن سوی آب قرار گرفت نیز از جمله علل دعوتش به آکادمی، فیلم «درباره الی» ذکر شده که در آن نقش چندان مهمی برعهده نداشت! و بالاخره محمد رسول‌اف از دیگر محکومان فتنه ٨٨ که اخیرا از لابی دگرباشان و همجنس‌گرایان و بهاییان در جشنواره کن، جایزه‌ای هم بدست آورد، برای فیلم فتنه‌گرانه قبلی‌اش یعنی «دستنوشته‌ها نمی‌سوزند» به آکادمی دعوت شده که موفقیت چندانی در عرصه‌های جهانی نداشت! (یعنی فیلم اخیرش، «لِرد» که بسیار رویش مانور داده شد، از جمله علل این دعوت نیست!)

اما در میان این دعوت‌شدگان دو عنصر مشترک وجود دارد؛ اول اینکه هیچ موفقیت درخشان سینمایی در سطح جهانی‌ (حتی در همین اسکار) نداشته‌اند و بعضا به دلیل ضعف آثارشان، حداقل در یکی دو دهه اخیر از جرگه سینما خارج شده‌اند! و دوم اغلب در ماجرای فتنه ٨٨، نقش فعالی داشته و یا از فراریان وطن به شمار می‌آیند! در واقع لازم بود آکادمی اسکار، این ویژگی مهم را در زمره علل دعوت آنها ذکر می‌کرد!

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

سریال نون.خ و مساله ی زبان !

این نقد سریال نیست. حتی نقد آن چیزی که مطرح می شود نیز ممکن است نباشد. بیشتر بیان مساله و اشتراک گذاری سوالی است که شاید برخی از فیلمسازان و حتی تئاتری های کوردستان نیز با آن مواجه باشند. از این رو از زبان ساده تر و خودمانی تری نیز برای نوشتار استفاده می کنم. چند روزی است که سریال تلویزیونی «نون. خ» از شبکه ی یک سیما پخش می شود. داستان این سریال که از همان الگوی سریال پایتخت پیروی می کند ، این بار در یکی از مناطق کوردستان اتفاق می افتد. فارغ از اینکه مکان داستان بیشتر شبیه به روستاست و معلوم نیست چرا سازندگان اصرار دارند آن را شهر معرفی کنند، و یا اینکه در جمع اهالی روستا نیز یکی از بازیگران فارس است و بسیار روان فارسی صحبت می کند و معلوم نیست چرا به تنهایی او فارسی را اینگونه صحبت می کند و سایرین به شکل دیگر؛ اما حضور بازیگران بومی منطقه و حضور موسیقی کوردی در سریال، از ویژگی های خوب آن به حساب می آید. اما آنچه بحث اصلی این نوشتار است مسئله ی زبان است. چیزی که از روز اول پخش سریال ذهنم را به خود مشغول کرد اما ترجیح بر آن شد تا لااقل بعد از پخش چند قسمت مسئله طرح شود. امروز که واکنش توییتری برخی از مردم نسبت به مسئله ی زبان بکار رفته در این سریال را دیدم، زمان طرح مسئله را مناسب تشخیص دادم. زبان کوردی، اگر چه دارای واژگان مشترک با زبان فارسی است و حتی بنا به اظهار نظر بسیاری از کارشناسان این دو زبان هم ریشه هستند و هر کدام در جغرافیای خود تغییرات زمانی و کاربردی و خود را پیدا کرده است، با این حال این، زبان کوردی، زبانی کاملا مستقل با دستورات گرامری خاص خویش است و لهجه محسوب نمی شود. از این رو تولید یک اثر ملی در کوردستان با حضور شخصیت های کورد، با تولید یک سریال در اصفهان و یا یزد و شیراز و... تفاوت زیادی دارد. چرا که این لهجه های فارسی شیرازی و اصفهانی ولو به صورت غلیظ و با کلمات خاص منطقه نیز ادا شود، نهایتا منظور خود را به مخاطب عمومی منتقل می کند. در سریال نون.خ همه ی کاراکترها -تا این جای قصه- کورد هستند. پس طبیعتاً باید با یکدیگر کوردی حرف بزنند و لزومی به استفاده از زبانی که نه فارسی است و نه کوردی،  ندارند. این امر به ویژه در مناطق کورد زبان که اهمیت خاصی به زبان مادری میدهند بسیار خودنمایی خواهد کرد.  اگر داستان این سریال در نقاطی دیگر از ایران که به دلایل مختلف ، برخی خانواده ها ترجیح داده اند با کودکانشان به جای زبان مادری با زبان ملی صحبت کنند، ساخته می شد، کمتر مسئله ی زبان خودنمایی می کرد و می شد کاراکترهای فیلم را از این خانواده ها معرفی کرد و به راحتی مسئله را توجیه نمود، اما در تمامی شهرهای کوردزبان، مسئله ...

وعده گاه مسئولین

روز شمار عنوان وعده
2098
روز گذشته
آیا سینمای مهاباد دوباره بازگشایی می شود؟
css.php
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: